Leg4 De laatste 36mijl, Globe40

Daar zijn de zware loodjes weer.

In deze etappe zijn we bij de laatste 36 mijl aangekomen en we vechten met Milai en Amhas om plaats 1,2 en 3.

En ooohhh wat is het zwaar!

Hieronder het overzicht van de huidige situatie met het weermodel van Arome (een frans weermodel gespecialiseerd in een zeer detaillistische verwachting voor dit gebied),

 

Je ziet de Sec Hayai weer gegeven in oranje en onze 2 concurrenten in donderrood en paars. De licht rose lijn is de routing van het Arome model.
De kleuren geven de hoeveelheid wind aan en blauw en lichtblauw is minder dan 8 knopen wind. Je ziet de legenda linksonderin.

Rechts onderin van het midden zie je de finish, aangegeven door de zwart/wit geblokte boei.

We volgen niet altijd het model, omdat er veel buien zijn, die een enorme invloed hebben op de windrichting en kracht. Dat kan wel 10 knopen wind schelen en de wind draait soms meer dan 40 graden. Daarom zijn we bijvoorbeeld nu ook een stukje doorgevaren ten opzichte van het model. We zien (dat kun je zien aan onze hoek) een half uurtje geleden overstag gegaan.

Wat het de komende 10 uur lastig maakt zijn vooral de buien. Ze zijn onvoorspelbaar en komen snel op en zijn ook weer snel verdwenen. Wat het ook erg zwaar maakt is dat een volledige overstag met alle gewichten verplaatsen lang duurt. Je bent oz maar 20 minuten bezig voordat al het ballast water, zeilen, voorraad verschoven is van de ene naar de andere kant. En als je dan elk uur (of soms vaker als een bui gekke dingen doet)  overstag gaat, dan breekt je dat op een gegeven moment op. Je hebt dan geen keus je gewichten enigszins te verdelen over beide kanten van je schip. Helaas kost dat wel snelheid. Gelukkig hebben onze concurrenten hetzelfde probleem!

De verwachte aankomsttijd is nu over ca 10 uur dus rond 2300 uur UTC vanavond.

Ik zal proberen live te gaan via fb bij de finish.

 

Ik laat weer wat van me horen als ik aan land ben!

Frans en Ysbrand

Read more

Leg4 Herstart bij Bora Bora? Globe40

Nog 480 mijl naar Bora Bora, het eiland waar we omheen moeten voordat we rechtsaf kunnen gaan naar Papeete!

En de voorste 3 boten zitten op 60 mijl van elkaar, terwijl er een grote windstilte bij Bora Bora wordt verwacht.

Daarmee is er een grote kans dat deze 3 schepen vrijwel tegelijkertijd bij het eiland zullen zijn en dat er feitelijk een herstart zal zijn voor de laatste 130 mijl naar Papeete. Ditmaal een matchrace tussen 3 schepen?

Hieronder de huidige situatie zoals hierboven beschreven:

De posities van 0400 uur UTC:

De donkerrode boot is Amhas en hij ligt 60 mijl voor.

De roze boot is Milai en hij ligt 20 mijl voor.
De blauwe boot is de Sec Hayai (en de oranje is de huidige positie van de Sec Hayai).

Verder zie je nog de route van 2 modellen, de blauwe en de rode (dit zijn ook de bootjes met het vierkantje voorop hun neus).

De kleuren geven de windsterkte aan.

 

En hier het overzicht naar Bora Bora:

Je ziet hier al duidelijk het grote blauwe vlak tussen het eiland Bora Bora en waar we nu varen. We kunnen hier niet omheen, dus we zullen er doorheen moeten.

Links onderaan zie je ook nog 2 andere bootjes, de nummers 4 (Gyphon Solo) en 5 (Whiskey Jack). Zij liggen tussen de 130 en 200 mijl achter ons.

 

Aangezien de voorste schepen het eerst het lichte weer zullen bereiken, zullen zij fors vertragen, terwijl wij daar pas later last van krijgen. Met een beetje geluk komen we alle drie tegelijk aan bij het eiland.

Het is ook de verwachting dat de achterste 2 boten hun achterstand fors zullen verkleinen, maar de afstand is zo groot dat zij waarschijnlijk niet helemaal bij de kopgroep terecht zullen komen. Deze windstilte duurt maar zo’n 20 uur en dan komt er weer genoeg wind om door te varen. De achterstand zal naar verwachting wel verkleind kunnen worden tot zo’n 50 mijl of zo.

 

Hieronder de situatie over 2 dagen (wanneer de Sec Hayai bij Bora Bora zal aankomen):

De 2 routeringen (rood en blauw) geven aan dat wij precies op de grens van meer en minder wind varen en dat de schepen voor ons dus helemaal geen wind hebben.
Zoals gezegd, we moeten allemaal om het eiland heen en het eiland Bora Bora rechts houden. Er is dus helemaal geen keus voor Amhas en Milai.

En dat is geluk voor ons.

Wij nemen ook nieuwe wind mee, maar zullen ook enkele uren in dit wind wak moeten verblijven. We hopen dan dat we met ons magische A3 zeil net wat meer voortgang kunnen houden dan onze concurenten en dat het donkerblauwe gedeelte al weg is. Dan houden we wellicht net wat wind om er zo omheen te varen.

Het laatste stukje is lichtweer upwind en daarin zijn we in elk geval competatief. De anderen varen niet harder dan wij en zijn de kansen vrijwel gelijk.

Het zal een interessant stuk upwind worden van 125 mijl, dat is zeker!

 

Aan boord:

Het zijn relatief rustige dagen, want de koers is rechttoe rechtaan en er zijn geen strategische keuzes. De wind is redelijk steady en de golven nemen steeds meer af. Dat maakt dat de autopilot het steeds makkelijker krijgt en we steeds minder hoeven in te grijpen.

We slapen nog steeds veel (beiden zo’n 8-10  uur per dag verdeeld over 3 shifts) en we zijn druk bezig met de keuzes te bepalen als de wind wegvalt.
We nemen ook de tijd veel en goed te eten en we werken de lijst bij van alle klusjes die we straks in Papeete moeten doen om de Sec Hayai weer tiptop in orde te hebben voor de volgende monster etappe (naar Ushuai, 5100 mijl).

Gelukkig hoeven we geen groot onderhouds zaken op te pakken, of hebben we iets om de kiel of roeren heen gekregen (tot nu toe), dus alle klusjes zijn klein en erg overzichtelijk. De grootste klus is een door geschavielde tackline van de boegspriet.

We zien ook dat het groot-onderhoud in Auckland zijn vruchten heeft afgeworpen, want alles werkt verder perfect.

De sfeer is ook prima en als we dan toch niks kunnen doen, lezen we een (elektronisch) boek.

Wat opvalt is dat we vrijwel geen zee leven tegen komen in deze etappe. IK heb nog vrijwel geen vogels, of zeedieren gezien hier in de zuid-pacific. En dat is best vreemd. Het is net of de zee leeg is.

Hopelijk als we wat dichterbij atollen of eilanden komen verandert dat.

 

Met hartelijke zeilersgroet vanuit de zuid-pacific en op naar een paar spannende dagen!

Eta is nog steeds 11-11 in Papeete!

Frans & Ysbrand

Cartographie

Read more

Leg4 Pacific Ocean, Globe40

Net zoals de vorige leg, speelt zich nu opnieuw een matchrace af te midden van een Oceaan race, de Globe 40.

Alle schepen liggen dicht bij elkaar na bijna 800 mijl, maar de nummers 1-2 liggen binnen 20 mijl van elkaar en elk in een goed uitgangspositie.

Zie hieronder:

Het oranje bootje is Sec Hayai, roze is Milai, donker rood is Amhas, lichtblauw is Whiskey Jack en groen is Gryphon Solo2.

Je ziet dat de Sec Hayai en Milai vrijwel naast elkaar liggen en Amhas iets naar binnen en erachter. Deze afstand lijkt vrij groot, maar is in de praktijk vrijwel nihil, omdat zij een kortere afstand tot Bora-Bora hebben dan wij en Milai.

De komende 8 uren wordt iets meer duidelijk hoe het zich gaat ontwikkelen, want Amhas bevindt zich het dichtsbij het hoge druk gebied (het donkerblauwe rondje, rechts van het midden).

Hier staat vrijwel geen wind en de hele vloot moest keuzes maken om dit gebied te vermijden.

Deze keuze was een “trade-off” tussen een kortere weg varen (maar dichterbij de kern komen en daarmee minder wind hebben) of meer wind houden, maar een iets langere weg afleggen.

Voor dat laatste heeft de Sec Hayai gekozen en dat heeft ze geen wind eieren gelegd. De achterstand op alle schepen is omgezet naar een keurige 2e plek, dichtbij Amhas.
In de komende uren moet dan blijken of Amhas inderdaad minder wind heeft (en daarmee minder snelheid) en Sec Hayai sneller naar Bora_Bora kan komen. Dit voordeel zal over ca. 10 uur weer verdwenen zijn, want dan bevindt ook Amhas zich te ver van de kern en zal meer wind krijgen. De snelheden worden dan steeds meer gelijk.

De verwachte situatie over 2 dagen.

 

Hier zie je de routeberekening met de verschillende modellen.
De gele route is berekend voor Amhas. En de 3 andere voor Sec Hayai (Paars, rood en blauw).

Ook al vaart Sec Hayai de buiten bocht, volgens de modellen komt het hoge druk gebied wat zich gaat uitstrekken,  dichterbij Amhas dan bij ons, waardoor wij een continue hogere snelheid zouden moeten aanhouden en uiteindelijk ook eerder bij Bora Bora zouden moeten zijn (we moeten volgens de race instructies eerst om Bora Bora heen en vervolgens naar Papeete varen).

De vierkantjes in de routeringen geven de verwachte positie aan over 2 dagen (5-11 om 0400 uur in de ochtend), dat kan je zien in de roze balk helemaal boven in. Je kan in dit plaatje ook goed zien dat de binnenste boot veel dichterbij het hogedruk gebied zit, dan de buitenste route.

Of dit ook zo uitkomt, zullen de komende 2 dagen dus gaan uitwijzen. Een interessant schaakspel en we houden jullie op de hoogte.

Hoe het verder aan boord is.

Het is naar verhouding een erg rustige en kalme etappe. De wind is nauwelijks boven de 25 knopen geweest en de golven zijn vrij laag en geleidelijk gebleven. Het schip heeft het eigenlijk erg makkelijk en dat merken wij ook. Er is vrijwel geen schaviel schade aan lijnen of zware gebruiksschade aan zeilen die we straks moeten repareren in Papeete. Ook de vooruitzichten zijn vooral medium tot kalm weer en dat betekend ook boor beide schippers een beetje bijkomen.
In Auckland was het erg druk en is er enorm veel aan het schip in hele korte tijd gedaan. We wilden het schip klaar maken voor het 2e gedeelte van deze race. Dat betaald zich nu uit. We verwachten ook in Papeete alleen kleine dingetjes te moeten doen, waardoor we in Papeete echt even kunnen bijkomen. Dat was in Auckland namelijk vrijwel niet mogelijk. Vrijwel alle dagen is er keihard doorgewerkt zonder enige pauze.

En dat was merkbaar voor ons in de eerste dagen van deze etappe. We sliepen allebei veel meer dan normaal en nu we op de 5dedag zijn, merken we dat we een beetje bijgeslapen zijn.

We kunnen ons  goed concentreren op het meteo stuk en de daarbij strategische keuzes. De achterstand van 3 dagen geleden is weg gewerkt door onze route en nu kunnen we weer echt naar voren kijken. Op naar een nieuwe etappe winst!

 

Groet uit de Zuid Pacific!

Frans en Ysbrand

Read more

Leg3 And the winner is… Globe40

Press release n°30 – 16 October 2022
GLOBE40 3RD LEG: 34’ DIFFERENCE AT THE FINISH FOR 34 DAYS AT SEA
At 09.18 hours local time, it was the Dutch crew on SEC HAYAI which took line honours and leg three victory in the GLOBE40 at the entrance to the Auckland Bay. Spanning some 7,000 nautical miles in all, it proved to be a particularly gruelling leg for the crews due to its lengthy duration, the ever-changing weather conditions alternating between zones of calm, a lot of headwinds and depressions, and a course which involved a relentless sequence of very different navigation zones. At the front of the fleet the dueling was virtually constant with MILAI Around The World, and SEC HAYAI won with a tiny credit of 3,5 Miles.

The feat of the Flying Dutchmen
After setting sail from Mauritius on 11 September, Frans Budel and Ysbrand Endt sailed an outstanding course, which equated to 34 days 18 hours at sea in all for this leg. Already second in the overall ranking, the Dutch team clearly stepped things up a gear in this third leg, despite sailing a boat which is not of the more newest in the fleet. Thanks to great speeds out on the water at all times with no major damage, a particularly well-prepared boat technically, excellent tactical decisions throughout and very strong cohesion aboard, the winners boasted all the ingredients for success. First to Cape Leeuwin, first to enter the Pacific in the Bass Strait, first to Cape Reinga to the north of New Zealand, final victory seemed inevitable. In reality though, they faced stiff opposition throughout from the Japanese and Italian crew on MILAI Around the World, Masa Suzuki and Luca Rosetti, with seldom more than twenty miles or so between the two adversaries.

A higly demanding 3rd leg
This third leg will doubtless have had a significant impact on the crews. The previous 7,700 nautical mile leg from Cape Verde to Mauritius was certainly trying with the passage around the tip of South Africa, but the sections were longer with more established conditions, avoiding the incessant uncertainties regarding the weather and the variations in the course that coloured this 3rd leg. 

Dropping south after leaving Mauritius to avoid the windless zones at the centre of the Indian Ocean, the skippers still quickly stumbled into calm areas, which may seem surprising in this part of the world at this time of year, but it slowed the fleet considerably for nearly a week and really got on their nerves. Upon their arrival in the lower latitudes close to the famous Roaring Forties, they launched into an entirely different phase, slipping along at pace in strong breeze towards Australia. This session was then interrupted by a compulsory climb up towards the south-west tip of Australia and the Eclipse Island gate, which drew the competitors back towards land after the equivalent of a transatlantic passage in the open ocean. What followed was a succession of calm zones and periods of strong winds in the Great Australian Bight, complicated by difficult seas, which one of the competitors nicknamed the “Great Australian Battle”.

As the fleet approached the Bass Strait, it was time for another new phase in this tough area, with the exit route leading the competitors straight into the teeth of a nasty depression, with some teams envisaging having to pull into an Australian port to let it roll over the top of them. Ultimately, the Tasman Sea and the climb up towards Cape Reinga served up very similar conditions to the rest of the course, namely zones of calms, constantly shifting winds and  gales pushing them off course. To finish, the sailors really had to dig deep once more to brave the 200-mile descent along the very jagged coast of New Zealand’s North Island between the many islands that make up this magnificent landscape.

Three legs – three different winners
To date, three different winners have been crowned in the first three GLOBE40 legs, which just goes to show the standard of the competition in this event. The American team AMHAS is expected in the evening in Auckland and GRYPHON SOLO2 and WHISKEY JACK should end their duel next Wednesday.

With this latest victory, SEC HAYAI secures the top spot in the overall ranking. A first place which the crew will have to defend on 29 October as the fleet sets sail on the 4th leg, which will lead the competitors to the beautiful Papeete in French Polynesia, a key stage in this first edition of the GLOBE40.

ECHOES FROM THE SEA

SEC HAYAI: “Our first impressions are that we are very proud to have arrived there, proud to be here and very happy. We are also very tired mentally and physically. We got off to a good start and the days that followed went pretty well. We were quite fast on the whole stage and MILAI too. The fight over the last few days with MILAI was incredible. We passed each other on the road several times within a mile. We believed in it and we won in the end! » 

MILAI Around The World “The fight with SEC HAYAI was tough until the end, we pushed the boat hard and SEC HAYAI surely did the same. We did our best…3.5 miles…it’s so close. It’s an incredible race and we expect a greater number of boats in the next edition. Around the world in a Class40 is such an interesting race. We really liked the diversity of conditions in the Indian Ocean. We learned a lot of new things about the boat and the ways of sailing, it was not easy. We are tired but happy with our performance. »

Video on Globe40Facebook of Leg3 🇬🇧🤩A look back at the finishes of the first two boats in Auckland… SEC HAYAI wins this 3rd leg ahead of MILAI who crossed the finish line only 34 minutes after the Dutch duo…
Read more

Leg3 Laatste loodjes tactiek, Globe40

We zijn aan de laatste 300 mijl begonnen van deze etappe.

Nog 130 mijl naar de noordkant van Nieuw-Zeeland en dan nog eens 180 mijl naar Auckland.
Hieronder de te verwachten route:

De groen route (gfs MODEL) wijkt teveel af van de realiteit, dus die gaan wij niet volgen.

De rode en gele routes komen meer overeen, al zijn er overal op dit moment wel behoorlijke verschillen met de realiteit.
Alle modellen geven maar 3-5 knopen wind aan, terwijl we tussen 6 en 12 knopen in de praktijk hebben uit zuidelijke tot zuid-zuidwestelijke richting.

We volgen daardoor een behoorlijke oostelijke koers de komende 40 mijl, omdat we weten dat de wind toe zal nemen uit het oost tot oost-zuidoosten. Vanaf het door ons gekozen waypoint is het een koers van 30 graden naar Cape Reinga en dat is met een oosten wind perfect doen. Daarnaast zijn de golven lager, naarmate we dichterbij land komen en hoeven we nu niet pal voor de wind af te kruisen.

Na de kaap zal de wind verder toenemen uit het oosten tot zuidoosten en dat is dan precies de richting waar we heen moeten.

Hieronder zie je wat de modellen voorspellen:

Vrijwel het hele stuk upwind, waarbij we misschien het 2e stuk een naar het oost tot noordoost draaiende wind krijgen waarbij we dan in 1 ruk naar Auckland kunnen varen. In elk geval doen we over deze 300 mijl nog ruim 2,5- 3 dagen. Vrij traag, aangezien ook wij aan de wind niet harder dan 7,5 – 8 knopen lopen.

Deze oosten wind wordt veroorzaakt door een tropische storm die verder op woedt. Dat betekent ook dat er vrij veel hoge golven zijn, tenzij we dicht onder de kust kruipen. Daar zijn in dit gebied best veel eilandjes, dus je moet zorgvuldig navigeren en je slagen kiezen.

Tactiek en Amhas:

Het wordt nog een interessant tactisch stuk tussen ons en Milai, terwijl Amhas (met een door ons verwachte veel gunstigere wind) tot op wel 50 mijl kan komen. Zodra over ca. 10 uur de oosten wind door gaat zetten, moet hij echter alles upwind varen, terwijl wij in 1 keer naar het waypoint kunnen varen.
Dat gaat hem best wat tijd kosten en we verwachten daardoor niet dat hij ons inhaalt. 50 mijl is echter maar een kleine voorsprong, dus we zullen hard moeten werken om hem voor te blijven en we moeten ook monitoren wat hij doet, zodat we onze tactiek ook daar op kunnen afstemmen. Het zal niet de eerste keer zijn dat een achtervolger toch met de 1e prijs er vandoor gaat!

Jullie kunnen je voorstellen dat na 33 dagen op zee in een etappe waar we inmiddels al meer dan 40% upwind hebben moeten varen de energie wel een beetje op aan t raken is. We merken beiden dat we moe zijn. We houden ons strikter aan de 4 uur slaap, zodat we ons kunnen richten op slapen en dus bijkomen.

Overdag zijn we ook allerhande klusjes aan t doen, want het schip blijft ook aandacht vragen. We slapen merkbaar meer en deze etappe is vermoeiender dan de vorige gebleken. Ook al is de lengte in dagen, bijna gelijk.
We verwachten er dus in totaal 36 dagen over te doen en dat is precies hetzelfde aantal als de vorige keer. Maar 2 monster etappes achter elkaar kost veel energie. En dat merken we.

Tot zover, Frans en Ysbrand

GLOBE40

Read more

Leg3 Upwind, Globe40

Another 4 days of upwind.

Upwind has been the main keyword on this leg. And mostly in heavy winds. Now again. For the next minimum of 12 hrs upwind. Currently having 16-24 knots where any of the models say only a maximum of 15. As waves begin to build, the pounding begins as well.
Ah, we sort of recognize it and we know the feeling.
We just keep into our watch system a bit more strict. 4 on – 4 off. You try to sleep or relax when you are not on watch.
As the weather is also grey, raining and completely cloudy, being outside is not a treat as well.
Adjust to that the fact that the winds changes and shifts every few minutes, and we have to adjust course and often also sails, going quickly out, adjust and come back in, before a wave hits you. In the mean time 1 eye at the numbers, are we on 55 TWA? Are we still doing 8,3 or above? Are we within 10 degrees of our desired course?
This paints pretty much the picture we are living in now, and we will stay in that picture until the finish as it seems.
Next milestone is Cape Reinga… Still a little over 300 miles to go…
Sailing under J1 and 1 reef or full main.

And Milai; together match racing till the finish line?

Frans & Ysbrand

GLOBE40

Read more

Leg3 matchracen, Globe40

De laatste week is in gegaan en de duur begint langzamerhand zijn tol te eisen merk ik.
Mentaal is het zwaar. Natuurlijk ook fysiek, met ongemakken zoals veel zout, vocht, condens en dus gewoon onplezierig in je pak zitten, wat nauwelijks meer droogt. Ook de binnenkant wordt steeds een beetje vochtiger. Buiten is het vrijwel continu grijs en grauw, op af en toe een dagje na dan.
En intussen doen we alweer bijna 2 weken aan een matchrace op de oceaan. Tussen ons en Milai zit nauwelijks meer dan 30-40 mijl, wat soms weer naar 0 gereduceerd wordt en soms lopen we ineens weer keihard weg. Het is ontzettend lastig te zeggen waar het door komt. Wij zien het niet in onze snelheden of percentages. Feit is wel dat we aan een elastiek zitten en telkens als wij denken, nu gaan we naar de 60 of 80 mijl uitlopen, lukt het niet en soms als we het loslaten, komt er zomaar 30 mijl bij.
Mentaal is dit zwaar. We weten dat we erg tevreden mogen zijn met zelfs een 2e plek, want dat betekent dat we in Auckland overall 1e (!) staan. Maar als je dan al zoveel mijlen ook op 1 hebt gelegen, wil je de overwinning in deze etappe ook heel graag thuis brengen. Maar we merken dat we moeten vechten. Vechten met ons hoofd. Onszelf dwingen niet te negatief te denken, dwingen de kansen te blijven zien en de juiste keuzes te maken. Dwingen scherp te blijven je zeilen goed te trimmen en niet te versloffen. Dwingen je autopilot goed in te stellen en het er niet bij te laten zitten. Dwingen elkaar te helpen om na te blijven denken, om je niet gek te laten maken door de tegenstander, om je eigen race te varen.
We weten ook dat zelfs als Milai ons voorbij zou steken op snelheid, ze het zelf heel lastig vinden het juiste parcours als eerste te vinden. Ze laten zich vaak leiden door ons, dat maakt t makkelijker als wij voorop liggen. Maar het is zwaar.
Toen ze ons bij Bass Strait in haalden wilde ze schuilen voor de storm van de afgelopen 20 uur. Wij wilden dat niet, we wilden het oplossen door te vertragen. Toen ze zagen dat wij doorgingen, gingen zij binnen een half uur ook door. Gewoon achter ons aan. Als wij langzamer gaan, deden zij het ook, etc.
En dat is vermoeiend. Nog 6 dagen…
En wij, we willen “gewoon” weer proberen uit te lopen… Op dit moment hebben we weer een mooi spoor te pakken. We zien het over 2,5 uur weer bij de update van 12:00 UTC!

Ys (en Frans)

Read more

Leg3 Crossing Indian- PacificOcean, Globe40

On passing the accepted line of longitude 146  49.00E that divides The Indian Ocean and The Pacific Ocean – many thanks to Yann @ Geovoile:

 

Sec Hayai:

Time: 7th October 11.41.19 UTC

Since Mauritius Start: 25d 23h 41m 19s ; sailed 5.414.5 miles at an average speed of 8.7kts

 

Milai:

Time: 7th October 12.29.23 UTC

Since Mauritius Start: 26d 00h 29m 23s ; sailed 5,466.9 miles at an average speed of 8.8kts

 

Time between Sec Hayai and Milai at Crossing: 48mins 04secs

Read more

Leg3 Duel in the Bass Strait, Globe40

GLOBE40 – PRESS RELEASE N° 29 – 8th OCTOBER 2022
DUEL IN THE BASS STRAIT – THE GLOBE40 IN THE PACIFIC
It is an incredible duel that we are witnessing at the head of this first edition of the GLOBE40.After 5495 miles covered from Mauritius, only 48 short minutes separated the first two competitors yesterday during their passage through the Bass Strait and their official entry into the Pacific Ocean. And barely 300 miles are to be counted between the first and the last competitor. The crossing of the Great Bay of Australia after the mark of Eclipse Island near Cape Leeuwin was a test for the skippers alternating phases of calm and periods of strong winds with headwinds.

5.7 miles: this is the tiny distance in view of the length of the stage (7000 miles) which this morning separates the leader SEC HAYAI and his pursuer MILAI Around The World. Remarkable performance for SEC HAYAI, the oldest boat in the fleet which was the first to reach Cape Leeuwin. After 3,500 miles covered since leaving Mauritius on September 11, the competitors had to cross the gate of Eclipse Island at the southwestern tip of Australia. Bringing the competitors close to land after the equivalent of a transatlantic passage, this passage allowed the event to remain in the spirit in category 1 (navigation category fixed by the International Federation) which is both the rule and the concept of the test, rather than diving south.

The Great Australian Bight is a huge bay in southern Australia stretching over 1000 miles before entering the Baas Strait which separates the island mainland from Tasmania. This crossing was a difficult time for the crews, most of the time sailing close-hauled with a succession of calm areas and depressions generating winds of 30 to 40 knots on the fleet, all in very heavy seas.

The dutch team SEC HAYAI perfectly expresses the values ​​of the GLOBE40: a mixed team with skipper Frans Budel, an experienced amateur with many offshore races to his credit, and Ysbrand Endt, a professional skipper from the world of the Volvo Ocean Race. ; old boat (n°44) but perfectly prepared, flawless strategy, great team cohesion: these are the recipes for this success which demonstrates that the fierceness of the competition does not only depend on the age of the boats; and that a world tour is apprehended on many other factors than the pure performance of a support, such as the quality of the technical preparation, the endurance of the crew, the lucidity to lower the foot when it you have to, but never let go with the inevitable drop in morale.

For its part, MILAI Around The World, with its Japanese skipper Masa Suzuki and its Italian co-skipper Luca Rosetti, is a high-level project on a more recent boat (n°101); Masa Suzuki, coming from the world of the mini 6.50, has also had a remarkable career for a few years and we remember his performance at the last Transat Jacques Vabre where he regularly moved around 10th place against a pack of new boats.

The two competitors crossed the Bass Strait on Friday: a narrow passage with a strong current, an accelerator corridor for depressions, the Bass Strait is a difficult navigation area with many islands; it is often associated in the minds of the mythical Sydney – Hobart event, a particularly demanding event of world renown. And it was during the crossing of the Baas Strait that the first two competitors officially entered the Pacific Ocean reaching the longitude of 146°49.00 East.

And the fierceness of the competition does not only affect the head of the fleet since barely 200 miles separate the leaders from the American competitor AMHAS and another 100 miles with the two other Canadian / Spanish competitors WHISKEY JACK and American / Italian GRYPHON SOLO2.

There will still be the Tasman Sea to cross over 1000 miles, with a new strong depression awaiting the competitors on sunday, before reaching Auckland for the first around October 14th, and finally knowing the winner of this legendary leg.

ECHOES FROM THE SEA

SEC HAYAI: “We’re really happy so far! we have the oldest boat in the fleet and have been in the lead for several days now. It’s a close battle with MILAI, now with an 8.8 mile lead! But we know that basically MILAI is a faster boat (all others are but, specially Milai). We have to fight for every mile and we have to push SEC HAYAI hard, but now it’s a very strong boat and it helps to go further than the others. We also have to make good tactical decisions to stay ahead of the others.

We still have a long way to go! so we are still far from any victory. But we are proud to be where we are now, taking every step to the number one boat in the fleet. Entering the Pacific will be the next point, still 15 miles ahead (by hitting hard).

We are therefore happy and full of energy to make the crossing to New Zealand and arrive in Auckland. »

MILAI Around The World : “We are passing Bass Strait with SEC HAYAI, they are only 13 miles ahead of us. We have covered over 5,000 miles from Mauritius in 25 days.

SEC HAYAI and we are still very close and we will keep a good motivation until Auckland. No one knows who will WIN. Exciting ! »

Read more

Leg3 laatste fase, Globe40

De laatste fase van deze etappe:

We zitten inmiddels midden in de Bass Strait. Gelukkig is het rustig weer. Er staat zo’n 13 knopen wind uit het NNW en wij varen 70- graden. Dat betekend een TWD van 90 graden. Dat is met rustig weer zonder golven alsof je in een waterbed ligt wat langzaam maar tevreden een beetje schommelt. Hieronder onze huidige positie. In het rood, blauw en groen de verschillende routes die we kunnen volgen. Zoals je ziet zijn ze erg gelijkwaardig, dus de modellen zijn het in hoge mate met elkaar eens:

Een mooi moment om bij te slapen en energie op te doen voor de laatste oversteek in deze etappe, namelijk de Tasman zee (onderdeel van de Pacific Ocean) tussen Australie en Nieuw- Zeeland.

Hieronder de route die wij ongeveer gaan volgen:

Je ziet weer de drie modellen, maar bij het verlaten van Bass Strait zijn ze het (nog) niet erg met elkaar eens. We moeten in elk geval naar t NNO gaan. Dat heeft alles te maken met een agressief laag, waarvan nog niet duidelijk is waar hij komt te liggen. Meer bij Australie, meer bij Nieuw Zeeland?
Dat maakt namelijk erg uit hoeveel wind we krijgen.

Hieronder de routering met de wind in kleur erin verwerkt:

Bij het groene driehoekje staat nu 32 knopen wind uit het zuiden.

Echter slechts een klein stukje verder , vlak na de knik van de blauwe routeringslijn, staat er 35 knopen wind uit het Noorden (!).

Deze 2 uiterste zijn gescheiden door een heel kleine afstand. Dat betekend nogal wat op zee. Deze situatie komt in Europa vrijwel nooit voor.

Voor de zeegang en de omschakeling die heel plotseling kan zijn, heeft het grote consequenties en moet je er erg bedacht voor zijn.
Gelukkig zijn er ook 2 modellen die dit hele systeem een stuk verder uit de kust leggen en waarbij het geheel al is weggetrokken als wij er aan komen.

We weten pas meer over ongeveer 36 uur.

Intussen gaan we ook nog de officiele scheidslijn over tussen de Indian Ocean en de Pacific. Deze denkbeeldige lijn is getrokken bij 146.49.000 oost.

Wij zijn nog ongeveer 56 mijl van deze lijn verwijderd. Ook dit is weer een bijzondere mijlpaal! Hieronder de uitvergroting van deze lijn:

Tussen de zwarte verticale pijl die naar beneden wijst en het vuurtorentje bevindt zich deze lijn. Vrijwel in het midden van het scherm.

Aangezien we nu zo’n 8,5 knopen varen, zullen we deze lijn over ca 7 uur oversteken. We hebben dan de hele Pacific officieel overgestoken.

Het laatste stuk van deze fase is de oversteek naar Nieuw Zeeland, kaap Freuga om precies te zijn. Zie hieronder:

We verwachten hier rond de 14de te zijn. Maar zoals je ziet zit er heel veel blauw om het rode en zwarte vierkantje heen en dat betekent dus dat er op dat moment ter plekke erg weinig wind is. We zullen moeten zien of deze termijn dus haalbaar is.

Na deze kaap is het nog ongeveer 200 mijl naar Auckland. Op dit moment is het nog niet duidelijk hoe de wind daar gaat staan, daar zal ik over enkele dagen meer over berichten.

Tot zover, met hartelijke zeilergroet,

Ysbrand ( en Frans)

Read more

Leg3 dayreport to racemanagement, Globe40

Dagrapport aan het racemanagement wat wij dagelijks verplicht moeten sturen. Je mag 1 regel sturen (all ok on board),

Maar je mag er ook een verhaaltje van maken.

Hello All,

A warm hello from a cold Sec Hayai with a 10 degrees temperature and a continues heel for the next 6 (!) days! Nice to go all the way upwind or high reaching to get to Auckland. Haha!

Happily we are also able to listen to the Formula 1 where Max was trying to make a nice performance. Sadly he did not ..;(..!

Did you know we are only allowed to listen if the boatspeed is above 96% polair!?!

I bet you did not know this, did you?

You know how often we have to run outside to adjust the sail if the wind is veering up and down between 12 and 19 knots! Both have very dis-similar settings to go fast and high reaching around TWA 65 degrees.

In the meantime we also had some time left to make some nice breadrolls (or hotdogs), coffee and eat some fruit.
All in all, it was not a bad day, although we did not see any sun, just grey clouds.

Now we are preparing ourselves for a harsh bit of upwind sailing. We expect winds in the next 24 hrs to go up to 35 knots, so we will be down to 2 or 3 reefs and our J2. Happily we will be quite close to the coast, so the waves will not be very bad. The wind will not be the hard factor, the waves are.

And last but not least, we hope our tactics will pay off, so we can gain a little advantage over Milai.
Time will tell…
As you can read, just another day in the office on board the Sec Hayai!

Kind regards,

Frans & Ysbrand

Globe40

Read more

Leg3 Communiceren zonder praten, Globe40

Op de Sec Hayai hebben we de afspraak dat we alle zeilwissels altijd samen doen, evenals de manoeuvres gijpen en overstagen boven de 5 a 10 knopen. Alleen als er licht weer is doe je grote koersveranderingen alleen. In alle andere gevallen haal je de ander uit bed, of probeer je het zo te plannen dat je het vlak voor of na een ander zijn wacht doet. Maar vooral bij zeilwissels lukt dat lang niet altijd.
We hebben hierbij een behoorlijk vast stramien ontwikkeld, waarbij Frans het kuipwerk voor zijn rekening neemt en ikzelf alle rest, dus mast en voordek. Het aftrimmen doen we dan aan het eind vaak weer samen.

We wisselen vooral van spinnaker naar A3 (een furling voor zeil) of van de A2 of A3 naar de J1.De stappen zijn grotendeels hetzelfde voor de verschillende zeilen:

(voor de duidelijkheid: onze A2 en A6 zijn nylon zelen en zitten in een snuffer, een hoes over het zeil heen wat je omhoog trekt. De A3 en code 0 zijn furling zeilen, die je als een worst hijst en dan ontrolt, de J1 en J2 zitten vast op hun stagen als furling zeilen.)

1: het voorbereiden van het nieuwe zeil, dus zak op t voordek vastzetten en openmaken. Tack vast aanslaan en soms ook de val. De schoten zetten we over van het vorige zeil, behalve de J1, zie heeft zijn eigen schoten.

2: We zetten altijd een voorzeil, vaak een J2 erbij of soms de J1. Dat heeft wat meer windluwte om bij te werken. Dus we rollen de J2 uit.

3: we rollen de A3 in, of laten de snuffer zakken bij een A6 of A2. Frans bedient de schoot, ik de snuffer, of furler lijn.

4 We laten heir de respectievelijke zeilen zo snel mogelijk zakken en dit doen we altijd aan loef!

Terwijl frans de val laat vieren, trek ik het zeil helemaal naar achteren, bij de mast of nog verder. Daar leg ik het in grote lussen klaar, zodat Frans het in de zak dan stoppen.

5 Terwijl Frans het zeil in de daarvoor bestemde zeilzak stopt, haal ik de tack los, schoten los en zet ze over op het nieuwe zeil. Meestal ben ik net wat eerder klaar en help Frans met t laatste stukje zeil in de zak te stoppen. We bergen de zak meteen goed weg, binnen of  buiten, afhankelijk van wat er verder nog verwacht wordt.

6: Ik hijs het nieuwe zeil aan de mast, Frans haalt door. Zodra de val in top zit, trekt frans de tackline aan zodat het zeil klaar voor gebruik is.

7: we rollen het zeil uit, of we draaien de furler los, zodat het zeil uitrolt. De snuffer omhoog trekken doe ik vlak achter het voorstag (bij de J2 tussenstag), voor het ontfurlen kan ik alleen vanuit de kuip regelen.

8: Nadat het zeil is uitgefurled, of de snuffer omhoog getrokken is, trimt Frans de schoot en ruim ik de tas op en zet de furling-line vast of de snufffer val.

Zoals je ziet komt er best wat bij kijken om even een zeil te wisselen. Inmiddels lukt ons dat in enkele minuten en is het verlies vrij klein. En we praten steeds minder.

Het praten wordt beperkt door termen als:

  • Schoot los
  • Tackline los
  • Val open?
  • Schoot vrij of ruimte op de schoot? (voor het zakken)
  • Tackline kan aan, of tack is klaar
  • Klaar om te hijsen?
  • Top! Als de val in de top zit
  • Furling line klaar? Go!

Veel meer zeggen we dan ook niet. We kijken elkaar wel af en toe aan en dan is 1 blik meer waard dan 1000 woorden. Voor ons maakt het ook niet meer uit of het dag of nacht is, de meeste wissels gaan geruisloos snel en we praten voornamelijk na of we met het nieuwe zeil op een betere, slechtere of zelfde percentage bootspeed zitten. Soms bij een wachtwissel, praten we nog geen 6 woorden met elkaar. Maar we communiceren des te meer, zonder worden, maar met blikken of korte handelingen, waarbij de ander precies weet wat er gaat gebeuren en wat op welk moment te doen,

Het praten wordt steeds minder. We zijn beiden benieuwd hoelang het duurt voordat we niets meer hoeven te zeggen bij zo’n zeilwissel. Als dat voortkomt zullen we het filmen en online zetten! Dan kan je het zelf zien (en horen!).

Tot zover, met vriendelijke zeilersgroet,

Frans en Ysbrand

Globe40

Read more

Leg 3 Bass Strait,Globe40

De volgende fase: Eclips Island naar Bass Strait.

 

Na het ronden van Eclips Island is de volgende fase in  gegaan. Het stuk oceaan onder Australie, tot aan Bass Strait. Het stuk water tussen Tasmanie en Australie.

Hieronder kun je zien wat de komende 7 dagen ongeveer onze route zal zijn. We moeten namelijk om een groot hogedruk gebied heen varen, waar er geen wind staat. We zijn dan ook na Eclips Island weer terug naar het zuidoosten gevaren:

 

Je ziet aan de kleuren goed de wind en het grote blauwe vlak links boven van ons, waar we omheen moeten. We zijn inmiddels al 320 mijl verwijderd van Eclips Island en we hebben voor een groot deel de bocht al gemaakt. Hieronder hetzelfde plaatje zonder wind kleuren, zodat je goed kan zien waar het land ligt en hoe de route verloopt:

Uitleg:

Linksboven bij het rode bootje is het virtuele punt Eclips Island. Het oranje bootje, links van het midden zijn wij. Je ziet Australië liggen en ook hoe de routes er onder door lopen. JE ziet ook WP4 liggen, dit is het volgende (zelfbepaalde) waypoint, waar wij ons op richten. Dat is nog 230 mijl. Daar moeten we kiezen of we boven of onder Tasmanië langs gaan. Je ziet nu dat er 2 modellen onder langs gaan en 1 model boven langs. De eerlijkheid gebied te zeggen dat we al gekeken hebben wat het tijdverschil is en dat gaat maar om minder dan 1 uur, of minder dan 5 mijl. Kortom een verwaarloosbaar verschil op een totale tijd van 13 dagen. De berekende tijd kan je zien rechtsonder in het paars, groen of rood. Daar zie je dat de etappe naar Auckland nog ongeveer 13 dagen duurt (groene model). De andere 2 modellen hebben niet lang genoeg gribfiles en die stoppen dan ook op een bepaalde afstand van Auckland (rood, 518,5 mijl, paars 1150 mijl).

Voor ons is het duidelijk, we gaan zeer waarschijnlijk tussen Tasmanië en Australië door. Naarmate we dichterbij komen, zullen de modellen vanzelf dit antwoord heel duidelijk gaan geven, maar de omweg is simpelweg te groot en het weer te wispelturig.

 

We krijgen over een dag of 2-3 ook nog een stevig stuk upwind te varen:

Dit is de verwachting voor maandag avond. Een kanttekening hierbij is dat de modellen het nu, vrijdag 30-9  nog steeds niet met elkaar eens zijn, dus er is een goede kans dat het weer nog iets verandert. De verwachting is dat we dan nog kortere oostenwind tegen krijgen en meer een noordelijke variant, waarmee we wellicht rechtstreeks naar Bass Strait kunnen varen.

De verwachting is dat we ons volgens de routering ongeveer bij de gekleurde ruitjes zullen bevinden, mits we de route volgen van 1 van de routeringen. Daar hebben we nog geen definitieve keuze voor gemaakt, maar de komende 36 uur zijn alle routeringen nog gelijk, dus we wachten tot we de laatst mogelijke verwachting hebben opgehaald en maken dan onze keuze. Dan wordt de zekerheidsfactor ook steeds groter, dus weten we beter waar we aan toe zijn.

 

Hierbij dan de verwachting voor woensdag avond 5-11;

 

Dan staan we op het punt op Bass Strait in te varen. Je ziet dat er nog wel veel wind staat, maar die is langzamerhand naar t noorden gedraaid, waardoor wij rechtsreeks naar het oosten kunnen varen. Deze verwachting is zoals gezegd nog niet erg zeker. De achterblijvers hebben meer geluk, want zij hebben een noorden tot noordwesten wind en kunnen na Eclips Island bijna in 1 recht lijn naar het oosten varen. Zij zullen dus zeker nog wat dichterbij komen. We verwachten echter niet dat zij hun hele achterstand kunnen inlopen, daarvoor is de afstand nu te groot geworden. Alleen Milai en wij vechten het verder uit voor de 1e of 2e plek in Auckland.

 

Tot zover, Frans en Ysbrand

Read more

Leg3 Gribfiles, Globe40

Het verschil tussen gribfiles en realiteit.

Ook wij gebruiken veelvuldig gribfiles om onze routering te kunnen laten berekenen. De gribfiles volgen feitelijk uit de zogenaamd synoptic kaarten (in Nederland wordt er veelvuldig Bracknell gebruikt). Deze kaarten geven het te verwachten overzicht (van isobaren met de hoge en lage druk-kernen en hun beweging) weer en daaruit worden dan de windkracht en richting berekend. De zogenaamde gribfiles.

Wat iedereen wel herkend is dat er best vaak een grote discrepantie zit tussen de gribfiles (lees: te verwachte windkracht en richting) en realiteit.
Zo ook bij ons aan boord.

Zoals vandaag, de afgelopen uren. Volgens de gribfiles zou er bij 3 modellen het volgende verwacht kunnen worden:

Bovenaan de pagina zie je 3 lijnen in de kleuren: blauw, groen en paars. Deze geven de 3 modellen weer waar wij nu gebruik van maken, respectievelijk ECMWF, GFS en ICON.

Ze geven aan: 12 knopen uit 005 graden voor ECMWF en GFS met een barometerstand van 1026,95 en 1026,52

En 8 knopen uit 007 voor ICON met barometer 1026,84.

Dat ligt best dicht bij elkaar, dus zou je verwachten dat we ook ongeveer deze wind zouden hebben.

Helaas helaas…

Rechtsboven in de zwarte vakjes zie je bij het 1e vakje de echte wind staan: 18.3 knopen uit 003

En rechtsonder, het onderste zwarte vakje de barometer stand: 1028,28.

(oh ja en je kunt ervan uit gaan dat onze instrumenten goed gekalibreerd zijn, aangezien we dat bijna in elke stopover bijstellen en verfijnen en controleren).

Conclusie:

De windrichting klopt best aardig. Een verschil van een paar graden is heel normaal.

De windkracht is  een 8-12 knopen versus 18 knopen! Dat is een zeer fors verschil!

Ook de barometer stand wijkt bijna 1,5 punt af en dat is ook heel veel!

Nu moet je aan het werk als navigator, want je moet gaan uitzoeken waarom dit zo is, zodat je erop kunt anticiperen.

Mogelijke redenen kunnen zijn :

  • Een front of rug is eerder of later
  • Een hoge druk versterkt zich meer dan verwacht
  • Een laag verdiept (wordt sterker) zich meer dan verwacht
  • Het totale systeem is opgeschoven (dit kunnen meerder hoge en lage drukgebieden samen zijn, las 2- eenheid werken)
  • Een onbekende reden, waar je niet achter komt met de kennis die je hebt.

Wij kunnen aan boord ook nog satelliet beelden ophalen en deze over een model heen leggen. Zo kunnen we vrij goed zien of een systeem verschoven is. Dit heeft ons in het verleden al veel opgeleverd.

Mijn belangrijkste parameter is de barometer stand en de verhoogde windkracht. Dit moet namelijk betekenen dat de isobaren meer samen gedrukt zijn, anders kan je vrijwel niet meer wind hebben. Ik ga dan op zoek in mijn windkaart waar dit zou kunnen zijn en pas mijn koers erop aan

In het bovenstaande voorbeeld met bijbehorende plaatje van vanmorgen, blijkt dat het hele systeem iets naar het noorden is verschoven. Ik kies er dan ook voor om zelf meer de bocht af te snijden om zo eerder richting het oosten te kunnen varen en ik hou intussen de barometer en windkracht sterk in het oog. Als de barometer te snel stijgt en de wind afneemt, kom ik te dicht bij het windstille gebied (in dit geval een rug van hoge druk, met de blauwe kleur weergegeven in het beeld).

Ik moet dan weer een beetje meer naar het zuiden afzakken, om te zorgen dat ik voldoende wind hou.

Bovenstaand voorbeeld gebeurt enorm vaak en kost ook vaak veel tijd om uit te zoeken waarom en hoe en welke strategie je dan aan moet passen.

Wij aan boord van de Sec Hayai zijn daar tot wel 8 (!) uur per dag mee bezig.
Zoals het gezegde luid in de racerij, je kunt wel heeel hard varen, maar je kunt ook heeel hard de verkeerde kant opvaren. En dat laatste proberen we aan alle kanten te voorkomen. Zeker nu we vooraan in de vloot liggen.

Met vriendelijke zeilersgroet,

Frans en Ysbrand

Globe40

Read more

Leg3 Eclips Island, Globe40

De spanning stijgt als we de laatste 250 mijl naar Eclips Island ingaan.

Het is afgelopen met de 30 knopen-wind en de 12-13 knopen bootsnelheid, waarmee we de afgelopen dagen snel richting dit virtuele punt knalden.

De wind is fors afgenomen, naar op dit moment zo’n 11-13 knopen en daarmee ook de bootsnelheid. Die ligt nu rond de 9 knopen.

Milai, onze grootste concurrent zit maar 30 mijl achter ons! De andere schepen hebben we inmiddels op ruim 180 mijl of meer weten te zetten.

En er komt een grote windstilte aan. Een zogenaamde rug van hoge druk die een band zonder wind creëert, precies rondom dit virtuele punt.

Dat maken de komende 2 dagen erg spannend. 30 mijl verschil in licht weer, kan een enorme afstand betekenen, als je maar 2 of 3 knopen vaart. Maar een lokaal windje komt bij een licht weer patch vaak voor. En dan is 30 mijl weer helemaal niet veel! Dit betekent dat we de komende 2 dagen enorm alert moeten zijn.

Elke wolk of windje wat we kunnen zien of voelen willen we optimaal gebruiken, moeten we misschien wel optimaal gebruiken! Dit is (weer) een cruciaal moment in de race. Helaas is het zo dat je hem hier niet kunt winnen, maar alleen maar kunt verliezen. Want degene die hier uitkomt met 100 mijl of meer voorsprong moet deze nog ruim 3000 mijl verdedigen. En dat is geen sinecure, de race is nog lang….

Frans & Ysbrand

a/b Sec Hayai

globe40.com

Read more

Leg3 Indian ocean, Globe40

De oversteek van de Indian Ocean komt aan zijn eind:

De komende 2 dagen staan in het teken om naar het virtuele waypoint Eclips Island te varen. Daarmee is het einde van fase 1 gekomen.
De komende 36 uur hebben we nog veel wind, maar de laatste 50 mijl naar dit virtuele punt zal gepaard gaan met licht weer en wind zoeken. Dit komt vanwege een rug van hoge druk die tussen ons en dit punt ligt:


Hier zie je onze route naar Eclips en de verwachting die we er na moeten gaan volgen. Ik heb de kleuren van de wind even uitgezet om het plaatje duidelijker te maken.
Kleine uitleg:
De windbarbs zijn die kleine vlaggetjes overal in het scherm. Het zijn streepjes met aan het eind een klein of een groot dwars-streepje.
1 groot dwarsstreepje is 10 knopen
1 klein dwarsstreepje is 5 knopen.
Als er meerdere staan tel je het bij elkaar op. Dus als er bijvoorbeeld 1 kleine en 1 grote staan, dan staat ter plekke 15 knopen wind uit de richting van het vlaggetje. Daarnaast zijn ze ook nog gekleurd.
Als je goed kijkt zie je dat ze onder onze positie geel zijn, maar dichterbij het virtuele punt blauw.
Dat betekent dat er veel minder wind staat naarmate we dichterbij het punt (lees ook: noorden) komen.

Hieronder zie je hetzelfde plaatje alleen met de wind in kleur en onze verwachte positie vlakbij het waypoint:

Dit is de verwachting voor woensdagochtend 0200 uur. We zouden ons dan moeten bevinden bij de gele, blauwe of rode driehoekjes (dit zijn de verschillende modellen die we gebruiken).
Je ziet dat er veel blauw aanwezig is, dus weinig wind. We zullen in dat stuk dus zo goed mogelijk vooruit moeten proberen te komen met de weinig wind die er is. Naarmate we meer noordelijk komen, is er in elk geval meer wind, want dat zie je aan de geel/groene vlakjes. Die wind komt uit het noorden tot NNO-en.

Hierna begint het stuk naar de Bass Strait (het stuk water tussen Australië en Tasmanië). Voor ons is dit fase 2: Tussen het virtuele waypoint Eclips Island en Tasmanië: hieronder zie je dat stuk van de route:

Volgens onze routering zouden we daar ongeveer woensdag 5 oktober moeten zijn. Je ziet ook dat er 2 modellen redelijk vlakbij elkaar lopen die allebei tussen Tasmanië en Australië doorgaan.

We gebruiken op dit moment 3 modellen, te weten GFS, ECMWF en Icom. GFS en ECMWF staan hierboven in geel en blauw weergegeven. Icom is hier over het algemeen wat minder nauwkeurig en dat kunnen we zien aan het feit dat de verwachting behoorlijk afwijkt van de realiteit ten aanzien van Windkracht en richting en barometer stand.
De afgelopen dagen is het weer behoorlijk verandert en ook al lijken de modellen nu op elkaar er zit in het totale systeem een behoorlijke lage zekerheidswaarde in. Alle verwachtingen langer dan 3 dagen zijn minder dan 50% zeker. Dat is een erg laag zekerheidspercentage. Daarmee zou de route dus nog behoorlijk aangepast kunnen worden. In de offshore zeilerij geldt dat als het zekerheidspercentage laag is, je dichterbij de rump-lijn moet blijven. Dit is de kortste weg, in ons geval dus van Eclips Island naar de Bass Strait. Dan zal de route dus meer een rechte lijn worden. In de komende 5-6 dagen zal dit meer duidelijk worden, zeker als we voorbij Eclips Island zijn.

Rechtsonder zie je bij in het blauwe en gele vlak het aantal dagen wat we verwachten nog nodig te hebben om naar Auckland te komen. Bijna 16 dagen nog. Uit ervaring verwachten we dat daar nog wel 1 of 2 dagen bij komen. Voorlopig houden we ons vast aan het idee dat we bijna op de helft zijn. En dan kunnen we toch langzaam gaan aftellen. De oversteek op deze Indian Ocean was niet gemakkelijk. De eenzaamheid van het gebied, de lage temperaturen, de diverse weersveranderingen gaven deze oceaan regelmatig een grimmig aanzien. Je beseft je dat jij het niet voor het zeggen hebt en dat je zo goed mogelijk moet proberen mee te buigen met de grillen van moeder natuur.
Daarnaast waren er maar beperkte momenten dat je de snelste koers naar het oosten kon varen. Dit alles heeft best veel energie gekost. We zijn er in elk geval mentaal aan toe om dichterbij de kust te zeilen, met iets vriendelijkere temperaturen en het mentale besef dat je dichterbij de bewoonde wereld bent. Ook het feit dat we door de Bass Strait gaan varen geeft een (wellicht onbetrouwbaar) groter gevoel van veiligheid.

Als laatste hieronder een eerste indruk van de route tot aan de noordpunt van Nieuw-Zeeland:

De weersverwachting is hier nog erg onduidelijk en daarmee ook het gemak waarmee we de Tasman zee kunnen oversteken en de bijbehoren de duur van de reis.
Naarmate we dichterbij Tasmanië komen, wordt dit steeds meer duidelijker. Maar zoals gezegd, we zijn al blij dat we bijna op de helft zijn en dat de Indische oceaan bijna achter ons ligt!

Over een paar dagen weer een nieuwe update!
Met vriendelijke zeilersgroeten,

Frans en Ysbrand

globe40.com

Read more

Leg3 Albatros, Globe40

Vandaag zag ik een Albatros in de ogen.

Albatrossen zijn er in wit, grijs en bruin heb ik geleerd.

De bruine en de grijze schijnen jonge albatrossen te zijn. Ze gaan maar 1x per jaar aan land om hun eieren te leggen. 

Aan de kleur van de ogen kan je ze herkennen.

Ze schijnen blauwe of grijze ogen te hebben.

Ik heb ook gehoord dat de jonge Albatrossen nadat ze uitvliegen 3 jaar rondvliegen om volwassen te worden. 

Na 3 jaar kiezen ze 1 levenspartner. Ze wisselen niet. Ik weet niet wat ze doen als een van beide overlijdt.

Vandaag heb ik geprobeerd de Albatrossen in de ogen te kijken. Er vlogen er wel 20 om de boot heen. Fantastisch! Ze kwamen heel dichtbij. Maar ik kon hun ogen niet goed zien, want ze vlogen tegen de zon in.

Uiteindelijk bleef er eentje achter het grootzeil hangen in onze circulatie achter de boot. Toen had ik de zon in de rug en zag ik zijn ogen.

Een grijze vrij kleine albatros met hele grote diepe blauwe ogen, hij keek gewoon terug. Ik was er een tijdje stil van. Zoiets kleins en zoiets groots.

Vandaag heb ik een Albatros in de ogen gekeken!

globe40.com

Read more

Leg3 Zuidelijke oceaan, Globe40

Sinds gisteren is de wind naar het zuiden of zuidwesten gedraaid en is de watertemperatuur fors gedaald. We hebben nu zo’n 10 graden luchttemperatuur en 12 graden watertemperatuur. En dat is koud!

Daarnaast komen er bakken water over, soms is de boot meer onder, dan boven water. En door de kou ontstaat overal condens. En dat drupt weer overal op, zoals bijvoorbeeld je slaapzak, of je trui of  broek die je ergens had opgehangen of op het (nu nog droge) WC papier, etc.

Dat maakt het allemaal niet comfortabeler. Je bent ook steeds meer tijd kwijt met dit soort zaken en dat gaat af van de pure zeiltijd. Gelukkig was de wind bijvoorbeeld vandaag heel stabiel. Buiten de noodzakelijke controles, zijn we vrijwel niet buiten geweest. Er was alleen vanmorgen vroeg een zonnetje, de rest van de dag grauw en grijs, wat hoort bij de zuidelijke oceaan.

De wind is nu zo stabiel dat we al bijna 24 uur niets aan de tuning van de zeilen hebben hoeven te doen. We sturen alleen wat hoger of lager als de wind toe- of afneemt en we gaan hard (!) zoals jullie wel kunnen zien aan de tracker. 

Vanmorgen waren we omringd door wel 20 albatrossen die moeiteloos leken te zweven vlak over de golven en vaak tegen de wind in. Je ziet hun vleugels vrijwel nooit flapperen, ze gaan als een soort parasailors door de lucht en gebruiken de kleinste opwaartse wind door de golven om energie te krijgen om weer omhoog te kunnen vliegen. Ze kwamen in lange sierlijke s-vormige vliegbanen langs vliegen. Groot, majestueus en koningen en koninginnen van deze plek. Bijzonder om daar tussen te varen!

We zien eigenlijk geen waterdieren. We veel vogels, wat ik ook alweer bijzonder vind, aangezien het dichtstbijzijnde land meer dan 2000 kilometer van ons verwijderd is, behoudens de 2 kleine eilandjes van gisteren (Ile D’Amsterdam en Isle de Saint Paul). Onbewoond, of alleen bezocht door onderzoekers. Wat ze daar doen weet ik niet! Haha!

Over enkele uren 10-15 uur of zo gaat de wind wat afnemen en draaien en moeten we iets met een ander voorzeil. Met deze lage temperaturen en veel overkomend water geen sinecure. Je kunt niet zo snel een zeil wisselen, want het voordek is feitelijk gevaarlijk terrein nu. Zeker met die kou. We moeten zorgvuldige keuzes maken, zodat we met een voorzeil ook zonder op het voordek te komen, toch kunnen wisselen. Gelukkig hebben we daar opties voor, al zijn die dan iets minder snel dan de optimale keuze. We zullen bijvoorbeeld geen spinnakers gaan zetten, maar alleen rolzeilen, die we dan vanaf de kuip kunnen wegrollen. We hoeven dan slechts eenmaal het voordek op, om het zeil neer te zetten, maar kunnen daarna alles van afstand hanteren. 

Kortom het is een interessant gebied hier, erg afgelegen en we merken dat we dan echt andere keuzes maken en moeten maken. Snelheid en veiligheid gaan hand in hand en we zien ook dat onze concurrenten diezelfde afwegingen moeten maken.  Nog ongeveer 6 dagen en dan zijn we weer in de buurt van het vaste land als we het virtuele waypoint van Eclips Eiland ronden, dan zijn de temperaturen weer hoger en hebben we het eenzaamste stuk van de hele race gehad.

Tot zover, Ysbrand

globe40.com

Read more
Ysbrand en Frans

Leg3 Sec Hayai 22/9, Globe40

We liggen op een mooie plek tov een groot lage druk gebied dat onder ons langs trekt:

Je ziet de grote rode kern onder ons en die trekt naar rechts, het oosten. Precies waar wij ook heen moeten. We proberen aan de buitenzijden van de kern volgens e routerings lijnen het laag zo lang mogelijk te volgen. 

Achter dit laag aan komt namelijk weer een hoge druk gebiedje zonder wind. Je kunt het al zien aan de linker kant van het scherm. Een heel klein stukje blauw.

Dit hoog haalt ons langzaam in en de achterblijvers zullen daar theoretisch meer last van krijgen dan wij.

Kleine uitleg van het scherm hierboven:

Het oranje bootje is de Sec Hayai, de kleurige lijnen zijn onze te verwachten routes van de verschillende modellen. De lijnen ligt dicht bij elkaar, dus de modellen zijn het behoorlijk eens. Dat betekent een hoog zekerheids gehalte dat we ook zo zullen varen.
We checken het te verwachten weer telkens met de realiteit en passen daarop zonodig onze strategie aan. We vergelijken windkracht en richting en de barometer stand.

Hierbij de situatie over 2,5 dag:

Zaterdag middag:

Wij zouden dan ons moeten bevinden bij het lichtblauwe vierkantje of het groen-paarse vierkantje, zo’n  beetje recht onder de “d” van Indian Ocean.

Je ziet de kern waar we het hierboven over gehad hadden helemaal naar rechts onder gegaan te zijn en het hoog , blauwe kleur recht boven ons, zit meer boven ons.

Rechtsboven  zie je ons virtuele punt bij Eclips Island (het wit-oranje bootje). Daar moeten we eerst heen en we verwachten daar met 6 dagen aan te komen. We zijn dan ongeveer op de helft van deze etappe.

De ice limit waar ik al eerder over gesproken heb zie je ook liggen, het grote rode vierkant recht onder ons.

Regelmatig willen we ook weten waar een hoog of laag of een front nu precies  ligt. Daarvoor kunnen we satelliet foto’s opvragen. Zoals hieronder:

Dis is een plaatje van een satelliet beeld gebaseerd op UV straling. Daarop kunnen we bewolking zien, regen en ook open stukken (dus blauwe lucht).

Het witte puntje is onze positie en de pijlen die er op staan is de verwachte wind. Dat kunnen we doen in dit programma. Zo kunnen we de verwachting (de windpijlen)  vergelijken met de realiteit (de foto).

Rechts van ons witte puntje zie je een blauw vlakje. Dat is de regen. En die hebben we een aantal uren geleden ook over ons geen gekregen. 
Daarachter zie je een grijze band (woken) en daar weer achter zie je gestippelde grijze delen. Dit is blauwe lucht met kleine wolkjes. En ook dat klopt in de praktijk, want we zien blauwe luchtstukjes aan de horizon verschijnen. 

We zien ook de pijlen daar roder worden, dus er komt ook meer wind uit. We weten dan dat als die plukjes blauw onze kant opkomen, de wind zal toenemen en daar kunnen we dan weer op anticiperen.

Inmiddels hebben we 26-35 (7 to 8 bft) knopen wind uit het Zzw en hebben we een gemiddelde snelheid van zo’n 12 knopen. We hopen dat we dit zo een tijdje kunnen vasthouden en daarmee 300 mijl per dag kunnen afleggen. Onze strategie is om als de wind afneemt dichter naar het laag te gaan (lees iets meer zuid) om meer wind op te pakken en er van weg te varen (meer naar t noorden) als de wind te hard wordt. Zo proberen we een zo hoog mogelijke snelheid te pakken en tegelijkertijd de Sec Hayai niet te overbelasten, want we moeten nog een heel eind.

Aan boord:

Jullie vragen je wellicht af wat we allemaal doen aan boord. Nou naast slapen, eten en (af en toe) wassen zijn we verder natuurlijk aan het zeilen en deze mailtjes aan t schrijven…😉, maar ook soms even contact met thuis of met een technisch teamlid als wij vragen hebben.

We onderzoeken uitgebreid de meteorologische modellen en laten daar via ons routeringsprogramma allerlei scenario’s doorrekenen. Daarnaast vergelijken we windrichting en kracht en de barometer stand met de verwachtingen. Aangezien deze in de praktijk bijna altijd afwijken ben je dan lang bezig om uit te zoeken wat de beste route is. En soms kan dat best afwijken van wat de routeringssoftware aangeeft!

Verder proberen we de optimale zeilkeuze toe te passen, dus een zeil wat ons het snelst laat varen, waarbij er veel controle is, de roerdruk minimaal is en er niet teveel zeil op staat. De stuurautomaat met al zijn instellingen is voor ons een belangrijke parameter. Net zoals een mens moeten we zorgen dat die heel licht en makkelijk kan sturen en dat zien we een de getallen (stroomverbruik en roeruitslag). We weten tussen welke waardes we willen zitten en passen dienovereenkomstig dan de zeilvoering aan of tunen de zeilen iets anders.

Daarnaast doen we uitgebreide dagelijkse controles op schavielen van lijnen, vastgelopen blokken, boegspriet, mast bakstagen, etc.

Gisteren hadden we slijtage op onze spinnaker val die in de top van de mast zat. Het blijkt het er in de mast ergens een scherp stukje zit en de lijn was daar kapot geschavield. Dus lijn eruit, muislijn erin en repareren (zie foto media-app).

Of we hadden lekkende ballast deksel binnen. Die kregen we niet 1,2,3 waterdicht. Uiteindelijk is dat wel gelukt met kit, maar het kostte wel 2 volle dagen. 

Zo is er elke dag wel een klus die aandacht vraagt

Tot zover,

Frans en Ysbrand

globe40.com

Read more
leg 3

Leg3 Klein foutje, grote gevolgen, Globe40

Ze voeren met 16 knopen wind met hun grote spinnaker. Er was wat discussie geweest, maar ze hadden hier toch voor gekozen.

Ze wisten dat het niet zo lang zou duren, want de wind zou toenemen en na niet al te lang moest de spinnaker eraf.
Dit gaat met deze boten met een zogenaamd chute of snuffer. Je trekt een grote hoes van boven naar beneden over de spi heen en die laat je daarna in zijn geheel zakken.

Het omhoog en omlaag trekken gaat met 1 doorlopende lijn. Je moet dus zorgen bij het naar beneden trekken, dat je de lijn die omhoog gaat genoeg ruimte geeft, maar ook weer niet helemaal los laat, want dan kan die overal omheen gaat zitten of klem komen onder de voorstag bijvoorbeeld.

Toen de voordekker de spi naar beneden trok, kwam het lijntje wat naar boven moest lopen muurvast om het aangrijpingspunt van de J2 te zitten en toen kon de spi niet verder naar beneden getrokken worden. Vervolgens voeren ze te diep, want normaal bij het naar beneden trekken van de snuffer en draaide de spi rond de voorstag. Uiteindelijk kregen ze dit niet meer los en moesten ze de mast in om eerst het lijntje los te krijgen en vervolgens van bovenaf de spi te ontwarren. Dit heeft uren gekost, maar lukte niet! Tijdens dit werk, was er ook nog een golf die de boot in een crash gybe deed belanden en bij het terugklappen van de giek kwam het grootzeil te hard tegen de zaling aan en scheurde. Ze konden niet meer dan 4e rif varen.

Om het op te lossen moeten ze naar lichter weer varen, dan langer de mast in om de spinnaker er uit te krijgen, of de resten die er nog zitten.
Dan het grootzeil repareren. Gelukkig is het zeil niet doormidden gescheurd, maar wel een grote scheur bij het 3e rif aan de achterzijde.

Dit kost ze waarschijnlijk een goede klassering in deze leg, maar je weet het nooit. Voorlopig kost het ze een mooie 3e plek, want ze voeren mooi in de top3.

Achteraf blijkt dat ze al twijfelden over hun zeilkeuze en hadden ze wellicht beter voor een kleiner en zwaarder voorzeil kunnen gaan, wat minder snelheid opleverde, maar waarschijnlijk niet tot dit resultaat zou leiden.

We hebben uitgebreid gesproken over het verschil tussen offshore sailing in afgelegen gebieden en dus safere, lees kleinere zeilen kiezen.

Op de Sec Hayai hebben we net wat mijltjes verloren omdat we ervoor kozen om met de J1 te blijven varen, ipv een spinnaker of gennaker. Dat frustreert soms op het moment, maar levert geen grote schades op waardoor je een race moet staken of moet pauzeren om serieuze reparaties te moeten uitvoeren. 
Achteraf is het makkelijk praten het keuze moment zelf is altijd het moeilijkst!

Een zeer interessant leermoment!

Later deze week laat ik weten wat het vervolg is.

Hartelijke zeilersgroet,

Ysbrand

globe40.com

Read more

Leg3 Mauritius – Auckland, Globe40

Goedemorgen!
Wij zitten in de 3e ochtend van de 3e leg in de Globe40. We varen van Mauritius naar Auckland.

De precieze route ( gripfile vanmorgen) vanaf onze huidige positie kan je hieronder zien.
Het eindpunt is nog niet Auckland, maar het eerste puntje van Australie, dat heet Eclipse Island. Daar moeten we verplicht langsvaren via een virtueel waypoint. Voorlopig laten we de routering dan ook tot aan dit punt lopen. Dit punt is nog ruim 3000 mijl van ons verwijderd.

Verder kleine uitleg:
De kleuren geven de windsterkte aan die verwacht wordt. De legenda staat links onderin.
Het grote roze gebied helemaal onderin is voor ons verboden gebied. We mogen daar niet varen, vanwege de kans op ijsbergen. We noemen dit de exclusion zone.
Het oranje bootje helemaal links boven zijn wij. De andere bootjes zijn onze tegenstanders. Maar dit kan je ook goed vinden op de tracker van de site www.globe40.com.

Aan boord:
De afgelopen 2 dagen en nachten zijn we vooral bezig geweest goed weg te komen en tegelijkertijd in ons bootritme te komen. Dat betekend kleine slaapjes achter elkaar (1x 4-5 uur, de rest losse uurtjes) en andere maaltijden, vooral gevriesdroogd voedsel eten. Ook zijn we veel bezig met de meteo om de juiste keuzes met betrekking tot de route te maken. Dat kost veel tijd.
We zijn af en toe een beetje knorrig naar elkaar, want het omschakelen gaat niet altijd makkelijk. Deze keer hebben we geluk, want het weer start heel easy, met weinig golven en de afgelopen nacht alleen maar downwind zeilen bij 15-20 knopen wind.
Ook moeten we wennen dat we onze familie weer een tijdje niet zien, want deze leg gaat rond de 30-35 dagen kosten. Ook weer een erg lange etappe en daar moet je je mentaal wel op instellen. We krijgen gelukkig veel mail en dat is ook wel nodig omdat je soms lastige momenten hebt en dan alle steun kunt gebruiken die er is!

We hebben de etappe opgedeeld in 3 stukken:
1e stuk naar Eclips Island (ca. 3000 mijl)
2e stuk van Eclips naar de Tasmanzee (ca. 1600 mijl)
3e stuk van de Tasmanzee naar Auckland (ca. 1800 mijl)
Zo proberen we alles een beetje behapbaar te houden.

De komende week:
We moeten vooral naar t Zuid-Oosten zien te komen waarbij er een groot Hoog (hogedruk gebied ligt, wat zich uit gaat strekken tot een langgerekte rug van hogedruk met weinig wind. Daar moeten we doorheen worstelen, want eronder zitten de lage druk gebieden die van West naar Oost bewegen en waar we perfect op mee kunnen liften.
Hieronder ’t plaatje voor de komende dagen:

Je ziet de blauwe lijn, onze verwachte route en de grote blauwe plek waar we doorheen moeten gaan. Daar staat erg weinig wind en waarschijnlijk is degene die dat het beste lukt, het eerst bij de westelijke winden eronder en zal dan ook een voorsprong kunnen nemen op de rest. Het duurt ongeveer 3 dagen om voldoende zuid te zitten en weer de afslag naar links te nemen, dus het worden best spannende dagen!

Tot zover,
Frans en Ysbrand

globe40.com

Read more

Leg3 Sec Hayai 14/9, Globe40

Goodmorning to you all!

All is good on Sec Hayai! We have had an easy night and a busy morning.
Last night was just beautiful with A2 up combined with full main, flat seas, full moon, 14-18 knots. Easy sailing (and sleeping haha!)!
The only somewhat tense moment was when 1 of our remotes decided it was time to go into MOB-mode without warning. We were just in time at the helm and shutting down the autopilot. It took us a while to remove the remote from the system, it was totally blocked. But we solved it and it gave us some work during the night. Else it would really have been too easy.. HAHAHA!

This morning the front past us with the beginning of the next phase of getting south, the passing of the high ridge trying to get a ride with a passing low below that.
This will be on our minds for the next 48 hrs or so.
AS the front past us the sea become quite bumpy and the wind changed within just several minutes 90 degrees to SW and increased to 26 knots quickly.
We had to remove the A2 quickly and took a reef and went down to J2 for a couple of hrs. Now in the middle of the front the wind has decreased again to 10-12 knots, with a lot of clouds surrounding us. Typical front weather.
Now back to J1 and full main and trying to get the most speed out of it.

That’s it for now. Hope you all have a good day!
Regards,
Frans and Ysbrand

globe40.com

Read more

Mauritius, Globe40

Nou we zijn aangekomen in Mauritius en proberen we een klein beetje terug te kijken op deze enorme lange leg.
We hebben er uiteindelijk 36, 15 uur en 8 minuten over gedaan, ruim 1 dag langer dan de winnaar. We hebben ons uiterste best gedaan de #1 proberen in te halen, maar dat is dus niet gelukt. We hadden slechts 1x wat geluk nodig om een front langer bij te kunnen houden dan hen, maar dat gebeurde helaas niet (we noemen dit in het zeilen dat de deur telkens net voor onze neus dichtgeslagen werd).

Nu zijn wij ons alweer op de volgende etappe aan het richten. Ons schip heeft onderhoud nodig, want ruim 7000 mijl heeft gevolgen voor de algehele staat. De belangrijkste onderdelen zijn een hardnekkige lekkage bij het roer, een elektronische blackout gedurende 3 dagen die we definitief willen oplossen en de kiel die behoorlijk beschadigd was tijdens de proloog doordat ze (ik was er toen niet bij) in een groot visnet terecht waren gekomen (in totaal bestaat onze kluslijs uit 27 punten).
Inmiddels zijn we al druk bezig geweest en zijn de eerste grote klussen alweer afgerond (kiel en roer problematiek). Alles was relatief makkelijk op te lossen, vooral als je even snel de kant op kunt gaan.

Volgende week gaan we er even een paar dagen tussenuit. Omdat we eigenlijk na aankomst meteen zijn doorgegaan met het aanpakken van de kluslijst, hebben we nog niet echt het mentale gedeelte rust kunnen geven. En dat gaan we volgende week doen.
Nu nog 2 dagen de kluslijst verder afwerken en dan vanaf dinsdag wat rondtrekken over het eiland en met hele andere zaken bezig zijn. Vanaf zaterdag gaan we dan weer verder met de voorbereidingen voor de volgende etappe naar Auckland.
Deze gaat de 11de van start en duurt 6250 mijl. De een na langste etappe van deze race. Des te belangrijker dat we alle klussen afgevinkt hebben!

globe40.com

Read more

Leg2 Laatste fase naar Mauritius, Globe40

Nou, we zijn in de laatste fase van deze etappe terecht gekomen. Na de lage druk gebieden met de zware wind / storm, waar we tot 48 knopen wind hebben gehad, zijn we gisteren ingehaald door een hoge druk gebied en dat betekende dat we vannacht geen wind hadden.
Zie onderstaand kaartje:

Je ziet hier het blauw gekleurde vlak, gistermiddag net achter ons zitten en dat heeft ons gisteren ingehaald, dus hadden wij vannacht erg weinig wind. Het rode bootje, is Amhas, de #1 en heeft net wind gehouden, aangezien het hoge drukgebied naar het ZO wegtrok en niet over hun heen gegaan is. Terwijl dit wel verwacht was. Dat heeft ons bijna 100 mijl gekost.

Nu op dit moment hebben we onderstaand kaartje:

Hier zie je dat het blauwe gebied ons heeft ingehaald en dat wij weer wat wind zouden moeten krijgen. Ook zie je de rode boot (Amhas) en zij hebben net de hele nacht wind gehouden, want ze zaten net voldoende voor ons. Het was niet mogelijk zo’n groot hogedruk gebied te ontlopen, dus we wisten dit helaas als een dag of 2. Niettemin altijd minder leuk om mee te maken en je achterstand zo te zien op lopen. Wellicht halen we vandaag nog wat in, want wij hebben de wind na het hogedruk eerder dan Amhas en kunnen in 1 rechte lijn naar Mauritius varen.

Op het onderstaande kaartje zie de routes die ons programma heeft uitgerekend:

De groene route is de route van vanmorgen 0700 uur en het model is het GFS model (die ook gebruikt wordt door apps als Windfinder, windy, windguru, etc).
De Sec Hayai is het oranje bootje en de andere kleuren corresponderen met de verschillende routeringen die op de verschillende tijden is gemaakt. De grote afwijkende is de paarse. Dit is het ECMWF model. Er is dus geen echte overeenkomst tussen de modellen en dat betekend dat er niet zoveel betrouwbaarheid in zit.

Aan boord vergelijk je de windrichting- en kracht met dat van het model. En dan blijkt in ons geval dat het GFS model er het dichtst bij zit. Dan is de conclusie duidelijk, daar vertrouwen we dan meer op.

De tijd die we nog nodig hebben, zou dus ongeveer 5 dagen en 16 uur moeten zijn, dus komen we maandag ochtend aan in Mauritius. Nou zijn benieuwd. Dat zou betekenen dat we er ruim 36 dagen over gedaan hebben en dat is maar anderhalve dag meer dan verwacht.

Voor de komende dagen ziet de wind er als volgt uit:

Grotendeels een noorden tot NNW wind. En wij moeten een koers varen van 65 graden naar Mauritius. Dus we varen ongeveer 65 tot 75 graden aan de wind. Redelijk goed te doen met een wind tot ca 17 knopen. Dan maken we weer een goede voortgang.
Hoe de wind bij Mauritius staat is nu nog onduidelijk. Alle modellen wijken in de regel in dit deel van de wereld af na ongeveer 3-4 dagen van de werkelijkheid, dus daarop vooruit plannen heeft nu nog geen zin.
We zien dat we er in ruim 5,5 dagen zijn en daar worden we erg blij van! De laatste loodjes en we zijn er wel aan toe om weer in een haven te zijn!
Genoeg werk te doen, dus als je naar Mauritius wilt komen om te helpen, heel graag. Wij moeten als een speer de boot weer klaar maken om de volgende grote etappe te kunnen doen.

Frans & Ysbrand – Sec Hayai

Read more

Leg2 Cap de Bonne Esperance, Globe40

De komende dagen staan voor ons in het teken om de Kaap de Goede Hoop te ronden (vanmorgen om 11:28 is dat gelukt, en zitten we officieel in de Indische oceaan) en om helemaal om de zuidpunt van Afrika heen te zeilen moet je “dealen” met de zogenaamde Agulhas stroom.
Tegelijk is het ‘ronden” van de kaap eigenlijk niet het ronden van 1 punt, maar het eromheen varen is bijna 750 mijl. Daar zijn we dus de komende 3 dagen mee bezig.
Hieronder het overzicht van wat de Agulhas stroom is en hoe het eruit ziet. Het witte puntje is onze positie van vandaag 13:30 UTC.

In onze routerings programma hebben we ook de route weer bepaald. Die kan je hieronder zien:

Hier kan je door dezelfde stromingen zien, hoe onze routering eruit gaat zien om er met het maximale rendement uit te komen. Hiermee bedoel ik, zoveel mogelijk stroom mee te pakken en waar er tegenstroom is, deze zo haaks mogelijk over te steken. Aan de groene en blauwe pijlen kan je de stroomrichting zien en de stroom gaat echt letterlijk alle kanten op.
1 meevaller, hij staat wel de hele tijd in dezelfde richting, dus niet zoals in Nederland dat er een soort van getij is.
De Sec Hayai is weer de oranje boot en ik heb 3 routeringen neergezet, te weten de paarse, groen en blauwe. Als je een beetje inzoomt, zie je dat deze 3 lijnen vlakbij elkaar blijven en zoveel mogelijk gebruik maken van de stroomrichting.
Gelukkig is er dus een groot stuk stroming met ons mee. Voor vandaag geldt dat we eerst ca 90 mijl rechtdoor varen om een grote geul met tegenstroom over te steken.
Na de gijp gaan we zoveel mogelijk in de grote stroomgeul met een stroom richting van ca 90 graden (in slangvorm) om deze zoveel mogelijk mee te pakken.
De totale tijd die we hiermee bezig zijn, zal zo’n beetje 3 volle dagen zijn (ongeveer 700 mijl en dan zijn we ruim voorbij de meeste stroomgeulen).
We noemen dit de dans met de Agulhas stroom.
Feitelijk is dit de een na laatste fase van deze leg. Na deze fase zijn er nog ongeveer 1200 mijlen over en dan zullen we met de beste winden langs madagascar op een zo’n recht mogelijke lijn naar Mauritius varen. Als je goed kijkt in de rechter onderhoek zie je dat de routering verwacht dat het nog zo’n 10 dagen is. Wij verwachten minstens daar nog 2 tot 3 bij. Maar we zitten binnen de laatste 2 weken en we maken vandaag goede voortgang.

Nog een puntje ten aanzien van onze concurenten:
#1 Amhas, zij waren net iets eerder in dit weersysteem en hebben er daardoor ook langer positief van kunnen profiteren (lees langer een NW-wind waardoor ze een direct koers naar om de kaap konden varen). Helaas is hun voorsprong daardoor weer vergroot. Wij verwachten dat dit de komende tijd ongeveer hetzelfde blijft. Er komen nog wat licht weer patches aan en die zullen we ook nodig hebben om weer in te lopen.

#3 Milai, zij hebben een probleem aan hun kiel en moeten een tussenstop maken in Kaapstad. Ze zijn daar gisteravond aangekomen en staan inmiddels op de kant. Er zit speling tussen hun kiel en romp en er moet gekeken worden hoe serieus dat is en wat de oplossing daarvoor is.

#4 Whiskey Jak
#5 Gyphon Solo
Deze 2 concurrenten hebben het lage druk gebied wat wij veel langer konden gebruiken grotendeel gemist. Daardoor hebben ze niet alleen veel minder wind, maar ook uit de verkeerde richting (wij hadden een NW en zij een Westen wind). Hierdoor moesten ze af gaan kruisen wat betekend dat ze er veel langer over gingen doen.

#6 IBN Battouta. Zij hebben helaas opgegeven in Mindelo. Er staat een statement op de Globe40 site, maar ik meen dat het te maken had met stuurautomaat (hardware) problemen en daar door te weinig vertrouwen om deze leg af te maken. Heel erg jammer!

Ik hoop dat jullie dit weer interessant vonden en over een paar dagen, nadat we uit de Agulhas stroming zijn, komt er weer een update over de laatste fase naar Mauritius.

Frans & Ysbrand – Sec Hayai

Read more