Als 1ste Serie Mini om de 1ste boei en als 5de gefinisht in een veld van hoog niveau! Wij zijn tevreden man en vrouw na deze heerlijke , in alle opzichten, zeildag- de proloque van de Les Sables-Les Azoren race. Zondag a.s. 1 augustus start om 13.02. te volgen op http://www.lessables-lesacores.com/

Classement du prologue :
Classement prototype
1 – 716 Sébastien Rogues (Eole Génération – Suez GDF)
2 – 754 Bertrand Delesne (Prati’Buches)
3 – 753 Jörg Riechers (Mare.de)
4 – 787 Thomas Normand (Financière de l’Echiquier)
5 – 719 Nicolas Boidevezi (GDE)

Classement série
1 – 674 Davy Beaudart (Innovea Environnement)
2 – 697 Amaury François (amauryfrancois.com)
3 – 464 Jean-Marc Allaire (Baker Tilly AG2R La Mondiale)
4 – 435 Vincent Kerbouriou (CGG Veritas)
5 – 758 Ysbrandt Endt (Mediabrein)

Christa is inmiddels alweer enkele dagen binnen. De 758 staat in de werf om de schade te repareren om zo tiptop aan de start van de volgende race te verschijnen, Les Sables-Les Açores-Les Sables 2010, kortweg de SAS’10. De voorbereidingen zijn in volle gang voor deze race over 2600 solo mijlen in totaal.

Proloog 28 juni.

Start 1e etappe 1 augustus Les Sables.

Start 2e etappe 17 augustus Horta.

Het belooft een spannende race te worden. Hoewel het deelnemers veld niet groot te noemen is voor Transat 650 begrippen. Doen er veel grote helden mee. De meesten met een Transat achter de kiezen. Wat dat betreft ligt Ysbrand een stuk ervaring achter… maar…We gaan het zien op;

Les Sables-Les Açores-Les Sables 2010 1-29 augustus- 2600 mijl- SOLO Ysbrand – 40 boten ingeschreven

Ik gooi mijn kopje koffie om; over mijn camera, op mijn logboekje. grrr. Mijn armen maken ongecontroleerde bewegingen. Mijn lijf wenst nog steeds rust. De 10 dagen hebben heel wat gevraagd van lijf en geest.

een terug blik;

Op 22 juni vertrek ik, met stille trom. (waar Ys later op is gaan roffelen). Ik moet eerst de zee op om te voelen. Het is heel simpel een parcours varen van 1000mijl (een lus van de zuidoost kust van Ierland naar Bordeaux v.v.) zonder geavanceerde navigatie middelen, dus met potlood, papieren kaarten plotter en lineaal op pad en niet te vergeten de sextant. Ik heb geoefend met Ys, maar op zee is het  ‘even een zonnetje schieten’ een stuk ingewikkelder. Zonder motor, althans deze is mee om de haven mee in en uit te varen. Weersvoorspellingen boven windkracht 6 is de enige andere reden om een haven aan te doen.

Om 16.28 uur schrijf ik: ‘Ik ben nu 8 uur onderweg nog 10 dagen te gaan?!!! Ik plas nog eens en nog eens. Mijn hoofd zit op slot mijn lijf is onderweg. 1000mijl is zo ongrijpbaar. “

Ik hoor het brommen van motoren. Gelukkig hebben we voor deze 1000mijl een “ais”-ontvanger geinstaleerd. Maar in de nacht en met weinig wind het kanaal oversteken; tussen de file tankers door met mijn notedopje, geen back up van Ys als ik het echt niet weet in te schatten, ik vind het vreselijk!

Ze zijn vergeten de wind aan te doen. Ik voel me opgesloten in een lome soep met plastiek zware golven.

In de 20minuten slaapjes passen mijn dromen niet. Daar heb ik wat op bedacht, de dromen te dromen als ik wakker ben. Zo kom ik heel wat mensen tegen, praat tegen ze om alles een plek te geven. Jammer is dat de dromen vaak oninteressant zijn.

Regelmatig val ik in slaap. Letterlijk; terwijl ik aan het sturen ben met gennaker in de andere hand. Valt inene elke spierspanning weg. En val. Ik schrik. Ik moet me aan lijnen neem ik me voor.

Ik luister muziek om mijn hoofd te ontspannen. Ik zing, schreeuw luidkeels mee. De tranen rollen over mijn wangen. Het raakt me. Een hele zee voor mij alleen. De kleuren blauw. Geen moment hetzelfde. Maar nu een heerlijk water. Een boot die me overal brengt. Het voelt niet eenzaam. Waakzaam wel. Ik doe het met wat ik voel en zie. De dolfijnen komen en gaan. Vrijheid in een notedop.

Maar er zijn ook zorgen. De fuelcel slurpt meer Methanol dan gedacht. De klusjes aan boord nemen veel tijd in beslag en zo doet de stuurautomaat het meeste stuurwerk. Dat moet veranderen. Als ik er echt 10 dagen over doe, en daar ziet het naar uit na 2 totaal windstille dagen. Ik zet streepjes op het tankje, ik heb nog voor 2 volledige dagen, waar ik nog 5 dagen mee zal moeten doen. We spreken af: -Zodra een situatie spannend wordt klimmen er zo’n 4 “imaginary friends” aan boord-.  Dat ik overdag zal sturen en Auri ’s nachts. Het fijne van de Ifrends is dat ik met hen kan overleggen. De manoeuvres met hun door kan nemen. Zo maken we midden in de nacht een wereldse gijp. Ik deel een flinke pluim uit. Later schrik ik wakker hoelang heb ik geslapen. Ik word boos op mijn Ifrends waarom hebben jullie me niet wakker gemaakt, we varen de verkeerde kant op… Ze zijn verdwenen, de lafaards.

Het gebeurd steeds vaker. Ik slaap door de wekker heen. Hoeveel decibel, en hoelang ringt hij? Het was een dure aanschaf. Het is nogal belangrijk om niet langer dan 20 minuten te slapen. Ik maak me zorgen. Soms ben ik al in slaap gevallen voordat ik de wekker heb kunnen zetten. Verschrikt kijk ik op tegen 4 gezichten. Een first 45 dacht op deze ochtend eens een kijkje te komen nemen. Na 8 dagen geen mens in de ogen te hebben gekeken, weet ik niets te zeggen. Ik voel me betrapt in een bloemetjes pyjama met verlepte teddybeer in mijn slaapkamer. In werkelijkheid lag ik te slapen in volledig zeilpak op de kuipvloer.

Dan zie ik een andere Mini. Met verrekijker; Een rode. Bruce???? Ik roep op op de marifoon. Hij reageert niet. De moed zinkt in mijn schoenen. Maar hij komt dichterbij” I have a message!!!” Het is Bruce. Mijn accu’s/batterijen zijn door mijn zuinige methanol verbruik onder het peil gekomen om met de marifoon te kunnen zenden. Maar in de survival ton zit de handheld. Heerlijk is het om te kunnen delen. Bruce heeft het ook zwaar. De windstiltes eating your brains out, don’t you think. Hij heeft nog vers fruit. Ik ben al een tijdje door mijn hele voorraad heen. Hij gooit me 3 appels toe. 1 voor de dolfijn. 2 voor mij. HEERLIJK!!!

Een coldfront is coming. We besluiten bij elkaar te blijven. Ik ga harder met de spinaker. Vervolgens de  code 0 maar die van mij komt los, ik moet hem strijken. Voordat ik de code5 te voorschijn heb, zitten we al in het front. Ik verlies Bruce meteen uit het oog. Zijn toplicht is te zwak. Moe of niet. Mijn lijf zit vol spanning. Ik zet een 1e rif. Ik zet het 2e. De balans is zoek, de genua is te groot, maar met inmiddels 22knoop. stik donkere nacht en golven. Ga ik als het niet echt moet niet naar voren om een rif in de genua te zetten. het regent. Een koufront uit de boekjes. Ik zie 28 knopen. Pas als de dag allang op gang is, draait de wind. Het front is voorbij, maar ook de wind en niet de golven.

Tranen, ik verlangde zo naar Ys, een bed, een appel, een kopje koffie, mijn Ipod, een douche. Ik ben zo moe. Mijn lijf zo vol met alles wat ik mee maakte. Er past echt niets meer bij. Maar de zee besluit anders. Ik moet nog een lange nacht en dag buiten blijven. Deinend op enorme golven van het Lagedrukgebied. Bang dat ik met de haven in zicht op de rotsen wordt gezet. 2 mannen komen om 04.00 vragen of alles in orde is. Gezamenlijk hijsen we weer de grote spi er staat namelijk toch 3,5 knoop wind, zonder golven prima om mee weg te komen. Na een uur zeg ik dat ik hem ga strijken het heeft geen zin… De volgende dag zegt Ys dat ze niet echt waren, die mannen. Hij staat met de handheld op de rotsen langs de baai van Douarnenez. “Ik zie je. Ik zie je!!!!!” Voor het eerst sinds 10 dagen vragen we aan elkaar hoe het gaat. “ik heb je enorm gemist. Ik geloofde dat je toch aan boord was, dat je te voor schijn zou springen, met de tekst; “Wat dacht je dan dat ik je in je dappere 1tje die zee op zou sturen????”  ”Chris, ik ben zo super super trots op je!!!”zegt Ys.

Een uur later zeil ik op de genua de haven van Douarnenez binnen recht in de armen van Ys. Onder een paar jaloerse blikken van Franse ogen, zij moeten nog. En… een paar trouwe honden ogen… Sis!!!

Vertrouwen…ja, dat het goed komt…

PS. als kanttekening, ik ‘versliep’ me in werkelijkheid nooit langer dan 5 a 10 minuten. Ik was me ervan bewust dat mijn imaginary friends niet echt waren. Maar het praten met ze hielp me helder te blijven.(hoe dubbel ook). Ik leefde op de grens, waarin ik wist wat werkelijk was en denkbeeldig, en ik het denkbeeldige kon manipuleren.

Christa heeft vannacht goed geprofiteerd van de goede wind en goede gemoed. Ze heeft veel vooruitgang gemaakt en bevindt zich nu ter hoogte van Lorient. De verwachting is nog steeds dat Christa vanavond aan komt in Douarnenez waar ondergetekende haar zal opwachten. We zullen haar eerste indruk dan lezen zodra ze een klein beetje is bijgekomen. Je kunt haar nog steeds blijven volgen op haar tracker!

Vanmorgen is Christa het eiland voor Les Sables D´Olonne gepaseerd. Ik heb haar kort aan de lijn gehad en ze was zeer optimistisch gestemd. Alles liep nu lekker, na een paar moeilijke dagen met weinig wind en veel stroom bij de ronding van `Rochebonne`en `Ille de Re`. Christa kiest nu voor zee, omdat de wind daar een iets gunstigere richting heeft (W-ZW) en iets harder is (5-10 knopen). De wind blijft ongeveer hetzelfde tot aan morgenavond en zal dan verder toenemen naar 15 knopen en draaien naar NW. Doordat ze nu zee kiest is het voor haar makkelijker om met de verwachte windrichting de meeste vooruitgang te kunnen maken. Voorlopig was dit het laatste contact, totdat Christa morgen in de loop van de middag de baai van Dournenez zal binnen varen. Haar ETA  voor Douarnenez is ergens morgenavond.

Christa is zojuist om het eiland “Ille de Re” voor de kust van La Rochelle heen gevaren. Ze is onder de brug door en heeft daarmee het eiland gerond. Ze is nu bezig met het laatste stuk terug omhoog naar Douarnenez. Ze moet nu nog zo’n 140 mijl varen en we verwachten dat ze donderdagnacht of vrijdagochtend vroeg aankomt in Douarnenez. De wind is vrij gunstig voor morgen, al zal de wind wel weer afnemen tot slechts 5 knopen. De wind zal vanavond en vannacht via de noord draaien naar overwegend oostelijke en zuidelijke richtingen en dat zal morgen de hele dag zo blijven. Donderdag avond zal de wind doordraaien naar de zuidwest en westhoek, maar zal wel iets aantrekken. Prima weer om het laatste stuk te kunnen varen.

Er staat een heerlijke wind van 15 knopen uit het noordwesten, de grootste spinnaker staat op en Christa vaart met 8 knopen perfect in de goede richting, namelijk het eiland vlak voor La Rochelle. Hier moet ze omheen draaien en dan kan ze zich opmaken voor de laatste 150 mijl van haar kwalificatietocht richting Douarnenez.  Er wordt nu afgeteld met de laatste kwart van de afstand nog te gaan. De wind blijft vandaag en vannacht in de noordwest hoek zitten en zal morgen in de loop van de dag iets afnemen en draaien naar het westen. Voor woensdag op donderdagnacht draait de wind weer terug naar het noorden. Voor donderdag neemt de wind verder af naar zo’n 5 knopen, maar draait wel door naar het oosten en zuiden. Allemaal perfecte richtingen om relatief makkelijk terug naar Douarnenez te kunnen varen.

Christa heeft vandaag een uitstekende vooruitgang geboekt. Ze is snel en zonder problemen het kanaal over gestoken en is inmiddels al voorbij de Ouessant NE-boei, de boei die het einde van het verkeerscheidingsstelsel aangeeft. Dat betekent dat ze geen grote schepen meer heeft waar ze voor hoeft uit te kijken, maar in (relatief) veiliger vaarwater zit. Als ze dit tempo aanhoudt, kan ze net de windstilte ontlopen die de komende uren zal ontstaan op het kanaal. Voorbij de punt van Brest blijft de wind namelijk mooi aanhouden met een sterkte van ongeveer 10 – 15 knopen overwegend uit het noorden. Aangezien Christa ongeveer 115 graden (COG) moet sturen heeft ze dan een mooie windhoek om weer een forse afstand af te kunnen leggen. Ze gaat na de punt van Brest direct af op haar volgende doel, namelijk het eiland Ille de Re. Als ze deze snelheid vast houdt, is ze daar over ongeveer anderhalve dag.

Je kunt haar blijven volgen  op: http://position.minitransat.co.uk

Christa heeft vannacht weer haar best moeten doen de wind te vinden. De wind die voornamelijk uit het zuiden tot zuidwest kwam, nam af tot slechts 2 tot 4 knopen. Dat betekent dat haar vooruitgang weinig is. Inmiddels is Christa de Scilly Islands weer genaderd tot ongeveer 40 mijl en heeft ze op dit moment een vrij gunstige westenwind. Hierdoor hoeft ze niet te kruisen, maar kan ze met behulp van haar code `0` een redelijke voortgang maken. Helaas gaat de wind er vanavond weer wat uit, maar zal wel in de goede hoek blijven staan. Vannacht trekt de westelijk wind weer wat aan tot een kleine 10 knopen. Hierdoor zal haar daggemiddelde behoorlijk omhoog gaan. Aangezien zondag de wind ongeveer hetzelfde blijft en iets doordraait naar het noordwesten, is een daggemiddelde van 150 mijl eindelijk mogelijk. Naar verwachting zal Christa vannacht of morgenochtend vroeg de Scilly Islands passeren en zullen we weer even kort contact hebben. Ik  hou u op de hoogte….

Zojuist een kwartier (12:25 uur) geleden met Christa gesproken, die heel kort bereik had vanuit de zuid-oost kust van Ierland. Christa heeft duidelijk de moeilijkste dagen achter zich en heeft haar ritme helemaal gevonden. Door de vele windstiltes heeft ze alle zeilen aan boord inmiddels wel een keer gehesen. Dat wil zeggen, de code ‘0′, de grote spinnaker (74m2), de medium spinnaker (60m2) en de code 5 (40 m2). “Ik kan nu alles blind zetten, midden in de nacht of in de mist, binnen enkele minuten staat er wel weer een ander voorzeil als dat nodig is”, vertelde ze me stralend. Ze was heel vrolijk, al heeft ze haar buik wel (bijna) letterlijk vol van al die windstiltes. Vooral vannacht was het weer vreselijk. Hierdoor heeft ze weinig voortgang, maar is het vooral een kwestie van volhouden. Ze went heel duidelijk aan het alleen zijn en begint ook echt te genieten. Nu gaat Christa weer op weg naar de Scilly Island, waar ze voor de 2e keer het kanaal zal oversteken. De wind zal de komende 24 uur overwegend zuid tot zuidwest zijn, met maximaal 5-7 knopen.

Na vannacht heel weinig wind te hebben gehad, is Christa nu lekker bezig om met een goede snelheid naar het noorden te komen. Ze is op weg naar Conninbeg boei, een boei vlak onder de kust bij Wexford. Naar verwachting zal ze daar laat in de avond zijn en vannacht bezig zijn met weer terug naar beneden te varen, opnieuw langs de Scilly Islands. Vannacht had ze even kort mobiel contact en het ging goed met haar. We weten dat de 2e en 3e dag emotioneel het moeilijkst zijn en die lijkt Christa goed te doorstaan. Een lekker lopend windje, wat ervoor zorgt dat je op een directe koerst naar je bestemming kan varen helpt daar natuurlijk in hoge mate bij. En de weersvooruitzichten zijn qua windrichting prima, al is de hoeveelheid wind wat weinig.  Wordt vervolgd. . .

Christa heeft haar eerste nacht met zeer weinig wind door moeten komen (oost tot zuidoost). Ze is nu bijna halverwege het kanaal en is gisteravond en een deel van de nacht bezig geweest het verkeersscheiddingsstelsel over te steken dat vlak voor  het eiland Ouessant ligt.

Ze is nu op weg naar Wolf Rock, wat tegen de Engelse kust aan ligt, ongeveer 60 mijl verder.

Vandaag zal de wind weer iets aan trekken, maar het blijft overwegend zachtjes waaien./>

Vanmorgen om 08:00 uur is Christa vertrokken vanuit Douarnenez voor ” haar”  1000 mijl solo. Deze tocht is haar laatste onderdeel die ze moet afleggen om volledig gekwalificeerd te zijn om te mogen inschrijven voor de Transat 2011. Christa heeft inmiddels bijna 3000 mijlen in wedstrijdverband (zowel solo als duo-handed wedstrijden) afgelegd en daarnaast vele mijlen in trainingen en deliveries. Als Christa deze laatste 1000 mijl volbrengt is ze de eerste Nederlandse vrouw die het gelukt is het volledige kwalificatie traject af te ronden om te mogen deelnemen aan de Transat650.

De komende dagen wordt er weinig wind voorspelt en zal ze nu eerst naar het oosten gaan, de baai van Douarnenez uit en vervolgens via een boei bij het verkeerscheidingsstelsel naar het noorden in de richting van de landpunt van Engeland (Lands  End) en langs een rots met vuurtoren (Wolf R0ck). Hierna zal ze de Ierse zee op gaan naar een boei halverwege Ierland (Conninbeg). Hiermee zal ze de komende dagen druk bezig zijn.

Op ons weblog kun je haar volgen via de Spot tracker. Zie de link hieronder.

Christa met haar boot Mediabrein 758 is te volgen via http://position.minitransat.co.uk

Na 9 maanden niet op zee te hebben gevaren. Viel de race ons zwaar op de maag. Voor de start kregen we een zeer vervelend bericht door; Friso, de vader van Ysbrand, had een lichte tia gehad. We regelde extra walcontact, en bereikbaarheid op zee voor we onze telefoons inleverden. Een kwartier na de start hadden we een aanvaring met Mini 512, alle 4 hadden we dit niet zien aankomen. Domme pech. Zij, schade aan de neus, wij schade aan de zijde en, daar kwamen we bij het eerste spi rak achter, de grootste klap is opgevangen door onze boegspriet. Zonder boegspriet geen race, dus voorzichtigheid was geboden vanaf dat moment. Na een halve dag varen inmiddels midden in het kanaal liep de barometer naar beneden en de windmeter op tot een 35 knoop(windkracht 8). Ik werd voor het eerst in mijn leven zeeziek. En Ysbrand niet minder. Met 3 reven in het grootzeil en 1 in de inter probeerden we Wolfrock te bereiken. Mijn gedachten gingen over nooit meer in een Mini, deze gedachten deelde ik niet. Totdat ik doorweekt was tot op het bot. Niet wetende hoe in een stampend, steigend vallend bootje zonder een droge vierkante centimeter droge kleren aan te trekken. Van links naar rechts werd ik gegooid… Na zoveel mijlen op zee en oceaan maakten we de fout, te lang niet te eten en te drinken.

Zodra de wind iets leek af te nemen, de stuurautomaat haar werk weer deed. Praatten we elkaar de muizehapjes Nasi Cashew naar binnen.

Bij Wolfrock waren we moe zo moe. We sliepen waar we slapen konden. Geen idee waar onze plek in de vloot was. Maar een race is nooit verloren (nu op de tracker gezien dat we het nog heel niet zo slecht hadden gedaan als we toen dachten. De voorspelde winddraaing op het kanaal kwam niet, onze SSB radio werkte toch nog steeds niet). We durfde niet altijd de code “0″ te zetten vanwege onze schade aan de boegspriet. En toen verscheen de Fastnet rock aan de horizon, vanwege een windstilte konden we nog lang van dit uitzicht genieten. En wat is ze indrukwekkend. Vorig jaar heb ik 2 pogingen ondernomen en nu samen met de 527 ronden we DE rock! MAGISCH, over energie plekken gesproken. Wat heeft daar een waterkracht tegenaan gebeukt eeuwen lang.

Est is oost zo weten we nu. Dat is reden geweest waarom wij de meest westelijke boot waren op de terug weg, dit voor de tracker volgers onder jullie. Wij hadden het weerbericht verkeerd gehoord! Windstiltes volgenden. Zo schoven we met 1,5 knoop wind de baai van Douarnenez weer in. Als 15e over de finish lijn. In een zeer sterk veld!

Chapeau voor de winnaars Yves (trainingsgenoot van Ysbrand vorig jaar en inmiddels een Transat verder; So good to see you back on the water again!!!) en Xavier (3e in Transat 2009)in de 472. Waar we een tijd mee knokte om niet ingehaald te worden. Na 2 uur lieten we ze gaan. Met ons trainings grootzeil haalde we hun hoogte niet (we hadden geen tijd gehad om het wedstrijd zeil uit Nantes uit de opslag te halen). Ze kwamen 50 mijl voor nummer 2 in de Serie binnen! Waarmee ze het record verbraken van de Mini Fastnet.

Ook bij de Proto’s werd het record verbroken door 667, Eva Luna. De voormalige boot van Thomas Ruyan, winnaar Transat 2009. 14 boten stapten uit de race. Waaronder Nederlander Alfred Dijs-energie problemen-, Engelsman(woonachtig in Amsterdam) James Gaskin – hij verloor de top van zijn mast-en het Belgische duo Bert Bossyns en Koen Willaert- zij verloren een roer.

Het was een goede trainingsrace, waarin de korte voorbereidingsrtijd ons parten speelden, het vertrouwen in weersvoorspellingen die niet uit kwamen, en wat tactische schoonheidsfoutjes. Maar we zijn er weer…

Morgen van start. Vandaag een aardige generale, zij het dat we als laatste over de finishlijn kwamen, vanwege een speed training met Bruno(zusterschip D2, hij heeft de laatste wedstrijd gewonnen, daarvoor 3e, dus aardig op snelheid dachten we). Winnen van de proloog betekent bad luck. Laatste had niet gehoeven. Met wat onenigheid over 2×20 minuten wachten bij de bovenboei kwamen we weer terug in de haven. Na het heerlijke eten van de vrijwilligers. Gaan nu de 140 zeilers een voorlopig laatste nacht doorslapen. Ook wij.

Even kijken of alles weer werkt en zeilt. Na 13 knopen snelheid te hebben gevaren, 2 reven te hebben gezet, kunnen we met een gerust hart zeggen. Ze vaart wel.

Na 9 maanden alleen in een loods, valt er een hoop te doen aan ons bootje. Al het zout van de gevaren mijlen is een eigen leven gaan leiden. Zo heeft de Max Power, =brandstofcel, onze energiemotor rare kuren. Blijft ons compaslicht branden als het zeillicht aan gaat. Gaat het zeillicht aan als je het toplicht aan doet. En als je het toplicht uit doet gaat het zeillicht nooit meer uit. Corrosie op de meest onverwachte plekken. Mijn soldeersetje komt goed van pas. En zo wordt alles nog beter geseald dan een vorige keer…

We zijn er… back in good old Doaurnenez. Na 2 dagen stickeren in Concarneau, slapen in een Maree Haute bed. Nu een warm welkom in het dorpje waar het 2 jaar geleden voor ons begon…

Mini Fastnet 13-20 juni- Douarnenez- Fastnet Rock- Douarnenez- 600mijl DUO Christa/Ysbrand- 68 boten ingeschreven

1000 mijl Atlantique juni/juli SOLO- Christa

Les Sables–Les Açores–Les Sables 2010 1-29 augustus- 2600 mijl- SOLO Ysbrand – 40 boten ingeschreven

.

.

.

.

Aan mij de eer om de 1ste column van Shorthanded.nl te vullen. Kijk op een hollandse wintertraining.

Jorg Riechers (753 – Mare.de) and Thomas Normand (787 – Financière de l’Échiquier) crossed the finish line of the second leg of the 2010 Mini Pavois between Gijon and La Rochelle. A neck-to-neck final sprint, Thomas arriving only 1 minute and 9 seconds after Jorg Riechers.(3 days 1 hours 58minutes and 10 seconds at an average speed of 6.27 knots.) Dutch Proto 650 sailor, Lucas Schröder finished on an 8th place in total with his 509 Banzai.

website of mini pavois

In Serie classe after 2 etappes -800miles;

Xavier Macaire (472 – Starter) is the winner of this Mini Pavois with two victories. (leg 1 and 2). 3 days 9 hours 26 minutes and 5 seconds at an average speed of 5.71 knots.

The second series boat is Amaury François’ www.amauryfrancois.com (697) followed by Robert Rosen Jacobson on the 602, Ned602. Chapeau, Chapeau voor onze landgenoot. www.ned602.nl

.

.

.

Op zaterdag 8 mei 2010 werd er door ons vanuit Flevomarina Lelystad een Transat650-training gegeven. Oorspronkelijk waren er 5 ingeschreven Mini’s, maar door omstandigheden, werd er uiteindelijk met 3 boten getraind. Met onze franse kennis als basis werden de zeilers voorzien van allerhande tips&tricks.

De dag begon met theorie van ongeveer anderhalf uur waarin de verschillend technieken voor het overstag, gijpen, spihoist en spidrop uitgebreid aan de orde kwamen. Vanaf 11:30 tot ca. 16:30 werd er op het water getraind, ondersteund door een motorboot,2 boeien, filmcamera en fototoestel. Met de weinige wind, werd het een licht weer training. Het lichte weer betekende zeker niet dat het makkelijk varen was. De opdrachten vergde een behoorlijke krachts inspanning en conditie. De diverse oefeningen hadden duidelijk resultaat. Dit werd nog eens bevestigd bij de evaluatie, waarín alle gemaakte manouvres bekeken kon worden. Het verschil met het begin van de dag werd daardoor zeer zichtbaar. Ook de zeiltrim werd verhelderd. Terwijl de pizza’s genuttigd werden, was iedereen het er over eens dat het een zeer leerzame dag was.

Om 21:30 ging iedereen moe en vol nieuwe ideeen op huis of boot aan. Met de behoefte aan een vervolg op deze training, maar voorlopig kan een ieder de opgedane kennis gaan praktiseren. In September gaan we er een vervolg op geven!

“De ervaring van Christa ten Brinke en Ysbrand Endt in deze klasse, de specifieke kennis op het gebied van tuning en handling en Ysbrand zijn talent voor coaching zijn ruim voldoende ingrediënten voor een zeer uitdagende trainingsdag.“‘ aldus Andre Kruisdijk- NED713. Lees zijn verslag met filmpjes over deze training op www.ned713.blogspot.com

“Just three boats and low wind, but this didn’t matter at all. Ysbrand is a very good teacher and willing to give any information needed including a lot of small tips, which most sailors I know normally would keep secret. We could ask everything and we have got always clear answers. After active training in the water he has spend a couple of hours more with us, so the day was very complete and the willingness of Ysbrand exemplary. For me the best experience in professional sail-teaching ever.” Achim Bettendorff-BONAUTIC

Het plan was coschipperen op de versgekochte Dingo650 nr557 van James Gaskin tijdens de 50mijls race. Maar het werd ”gummen” met de Open40, Tuned. Te samen met Vester Knibbe, Jules en Ysbrand ”gumde”  we haar naar een duizelingwekkende snelheid van 22,6 knopen…

.

.

.

.

Finish PROTO 650- Pornichet Select 650

1e Sébastien Rogues (FRA 716 – EOLE Génération – SUEZ GDF) à 22h18
2e Joerg Riechers (GER 753 – Mare.de) à 2h38
3e Vincent Barnaud (630 – Cherche Partenaire) à 5h07
4e Guillaume Le Brec (667 – Eva Luna) à 5h16
5e Nicolas Boidevezi (719 – Défi G.D.E.) à 6h17
6e Romain Bouchet (454 – Gimmick) à 7h33
7e Thomas Normand (787 – Financière de l’Echiquier) à 7h57

BRAVO voor de onofficiele president D2, Bruno en zijn D2 assistent  Brendan. De SERIE winnaars van de Pornichet Select 2010.3x Hoera voor de 2D2’s en de scheppers Piere Rolland & Maree Haute!

1er – 744 –  Simmonet Bruno à 9h30
2e – 757 – Brendan Archin à 10h58
3e – 552 – Guénolé Le Maux à 11h07
4e – 479 – Loic Le Doyen à 13h02
5e – 599 – Benoit Mariette à 13h09
6e – 697 – Amaury François à 13h09min05s
7e – 518 – François Denis à 13h12min
8e – 589 – Pierre Boivin à 13h12min15s
9e – 488 – Nacho Orti à 13h23min30s
10e – 512 – Cyril Hoebler à 13h24min30s

De 2e race van het seizoen 2010 is om 13.00 van start gegaan. En weer is het de D2 die als eerste om de boven boei heen is. Ons zuster schip 744 El Nono van Bruno Simonet. Hij was vorig jaar mijn trainings maatje. Go for it!!!

Op 8 mei a.s. wordt een Transat 650 training gegeven door Ysbrand Endt. Aan deze training wordt meegedaan door leden van het Shorthanded Team. Maar de  training is ook open voor andere Transat 650 boten. Plaats Lelystad. Aanvang 9.00 uur tot circa 18.00 uur. Het accent zal bij deze training bij boathandling liggen. Er zijn genoeg boten om de training door te laten gaan, maar meer zijn altijd welkom!

Opgeven kan via ysbrand@pro3oc.nl. Voor vragen +316 54941815.

Voor degenen die onze twitter of weblog volgen is dit wellicht oud(er) nieuws. Maar onze 712 is verkocht aan een enorme enthousiasteling uit Muiden.  Zondag zullen wij voor de laatste keer met de 712 varen. Voor degenen die het leuk vinden kunnen dan de 712 EN 713 samen zien varen op het IJsselmeer in de buurt van de Flevomarina.

Op 8 mei is er een Transat 650 training met inmiddels al 4(!) mini’s en daar zullen zowel de 712 als de 713 bij zijn. Een bijzonder moment om zoveel Mini’s in Nederland bij elkaar te zien varen en trainen. Een volgende stap naar een Nederlandse Mini-Transat  groep! Voor iedereen die het leuk vindt, kom vooral kijken. Je moet wel zelf een (volg)boot regelen!

Voor meer informatie over deze training;  ysbrand@pro3oc.nl

of 0031 6 54941815

In de Waterkampioen nr 7(8april2010) -  ”Ín je eentje in extase”‘, een artikel over het varen in de Mini Transat650, de 713, Pi of Holland. Jan Briek was een dag te gast op onze ”pocketsize downwind flyer”

Levendig geschreven en met sprekende foto’s!

“In ongeveer vijf weken trotseren ze de Atlantische Oceaan. De Mini’s 650. Met aan boord maar één zeiler of zeilster. De deelnemers aan de Mini-Transat presteren het ongelofelijke. Hoe ongelooflijk, besef je nog beter na een dagje ‘solo’ varen op een 650.” aldus Jan Briek.

foto-Richard de Jonge

De 713 is heden bij haar gelukkige nieuwe eigenaar, de eerste mijlen zijn gevaren onder zijn eigendom. We wensen hem vooral veel plezier met het kleine race wonder. Zie zijn blog ned713.blogspot.com

De 712;  Jaco van Modus Marine heeft een paar mooie en vooral functionele roertjes voor haar gemaakt, Ook het onderwaterschip is voorzien van de nodige laagjes protectie. Dus tijd voor het water. En opzoek naar een nieuwe eigenaar! Voor een proefvaart  en/of meer informatie kun je contact met ons opnemen; christa@pro3oc.nl of 06 54941815.

.

.

We werden al op de snelweg gewaarschuwd; de Gouwzee; ijs onbetrouwbaar, zeer gevaarlijk. Maar wij hadden een afspraak op diezelfde  Gouwzee, welke bij aankomst volledig dicht gevroren bleek. Sterker, we konden van Monnickendam naar Marken naar Volendam terug naar Monnickendam.

Zo stapten voor het eerst in een ijszeiler. Helaas liet de wind het een beetje af weten. waardoor zelfs het 150kg wegende schuitje aan geduwd moest worden. Maar eenmaal op snelheid gleden we als de brandweer…

Niets had deze dag beter kunnen bekronen dan de heuze historische Ijszeil wedstrijd aan het einde van de dag. Wat een pracht gezicht deze glijdende museumstukken!

.

.

.

.

.

We tried to sail…

We hebben gisteravond de DOUBLEHANDED Award 2009 gewonnen!!

De prijs hebben we toegekend gekregen vanwege onze prestaties als duo in het sterke Transat650 circuit waarin vele Franse professionele en semi-professionele zeilers uitkomen, aldus de jury;

Jan Berent Heukensfeldt Jansen, Klaartje Zuiderbaan, Leon Bart en Henk Bezemer.

We zijn trots op deze erkenning!!!

De Solo Challenge Award 2009 ging dit jaar naar Jan Kees Lampe. Hij heeft  de beste prestatie op het gebied van solo zeilen in 2009 neergezet. Hij verpulverde  het 40-voets record in de OSTAR met bijna2 dagen! Waarmee hij uit stak boven de 2 andere  genomineerden te weten  Bart Boosman en Transat650 collega Robert Rosen Jacobson(www.ned602.nl).

zie ook ZEILEN

zie ook SHORTHANDED

.

.

.

01-01-2010… Na het oude jaar te hebben afgesloten met lieve vrienden, wat lichtkogels(de noodpijlen),een wensballon, gevolgd door een kort nachtje slapen. Begon het nieuwe jaar. Deze had niet mooier kunnen zijn voor een gehoopt zeiltochtje. Op de kou weten we ons nu te kleden. Ook de anti vries werd dit keer niet vergeten, alhoewel, bij lieve vriend vandaan gehaald. ‘Gaan jullie echt zeilen?’ was de vraag van de enige havenziel, welke een zeer rustige oud en nieuw had gevierd, zonder mensen. Onecht zeilen = motorvaren met een zeilboot?of kijken naar je zeilboot maar niet varen? Iniedergeval binnen ‘korte’ tijd (na de noodzakelijke winterhandelingen dus; sneeuw ruimen en het verslepen van alle zeilbenodigheden,ze ligt zo kaal mogelijk in de haven), zaten we op het Ysselmeer het nieuwe jaar in te luiden.

Het verstilde landschap deed daar lekker aan mee. De gedachten gleden, elke afslag nemend. Heerlijk z’on kersvers jaar. Wat nu nog wat onzeker aan de deur staat. Maar steeds meer vorm en kleur lijkt te krijgen.

Een surrealistisch wereld is het. De witte dijken. De knal blauwe lucht. De oranje aan gelichte zeilen. De glazen klompjes ijs. De zachte spierwitte hoopjes, krakend onder de zeillaarzen. Het gesprek met het ijskoude water, welke in spatters aan de boot wil blijven kleven.

In de kajuit zit je met je laarzen in een laagje mastwater maar je hoofd hangt tussen ijspegeltjes. Het smeltpunt ligt bij mijn hart???

De winddruk lijkt langzaam wat af tenemen. ‘Zullen we maar omdraaien, voor het donker in de haven en nog lagere temperaturen ‘ Ik twijfel. Om draaien is de flow door breken. Dit grote waterbed de rug toekeren.

‘Misschien vinden we de sleutel van de sauna nog’ Ys weet inmiddels hoe mij los kan rukken uit mijn dromerige wereld. Ik laat me om kopen. Ja, wie weet, ik verkoop mijn gedachten voor het idee aan opgewekte warmte. De spinaker gaat erop. Ik kijk naar de dijk waar ik nu de autootjes zie rijden. Na wat gijpjes en een heerlijk versneld vaartje. Varen we op grootzeil de haven binnen, we hoeven de stilte niet te doorbreken met motor geluiden.Ik zie alle bootjes roerloos in het water liggen. Weer een dag voorbij. Tis een ‘dure’ dagbesteding(onze liefde voor de 650’s) maar wat krijgen we er veel voor terug…

het PRO3 team wenst een ieder een bijzonder mooi 2010

gevuld met dikke dromen en intense werkelijkheden!!!

Dank voor 2009

een, voor ons, bewogen, intens, leerzaam en supermooi jaar!!!

3 Februari a.s.- Roei- en Zeilvereniging Naarden- lezing MINI ZEIlEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur

7 Februari a.s.- Jachthaven Hemmeland te  Monnickendam – lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- 14.30uur

12 Februari a.s.- KNZ&RV Muiden bij KWVL Loosdrecht- lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur

Wij geven een lezing over onze hoogte- en dieptepunten. Kortom een levendige presentatie over onze belevenissen met onze kleine oceaanracer. Ons verhaal wordt omlijst door foto’s en filmbeelden.

Als je wilt komen, graag aanmelden bij Christa ten Brinke: christa@pro3oc.nl

Hoe meer ‘coldhanded’ kun je het hebben?
Een witter dan wit land en boot(wat past er veel sneeuw op een 6meter50 bootje). Een vliesje op het havenwater, waar met het 2,3pktje(motor) net nog door te komen was. Een heus winter zonnetje. En om 10 uur nog steeds -9. Een heerlijk hollands tafreel,dus. En wij mogen zeilen en met ons nog bewonderenswaardig veel andere dappere koude neusen.
Kortom het belooft een op en top cold cold handedrace.

Toch blijft het nog een tijdje spannend, of we wel kunnen. Wat treffen we onder dat dikke pak sneeuw aan? 2 van de 3 lieren zitten vast gevroren, de 1 draait door, en in beide past de lierhendel niet meer, ijs heeft het gat gevuld. Maar de daklier draait als een winterzonnetje; de zeilen kunnen we hijsen. Wij hebben al onze velletjes uit de kast gehaald, dus het lijf heeft denk ik 6 a 7 lagen, welke tijdens het sneeuw ruimen flink op de proef worden gesteld om het zweet de koude in laten. Maar antivries zijn we vergeten. Het vliesje ijs wordt nauwkeurig beoordeeld. Komen we er door heen?

We gaan het gewoon proberen, we hebben ons nogal verheugd op dit winterse versetje. Nog snel oproepen dat ook wij eraan komen. Want het 5minuten voor de start heeft al geklonken, als we door het ijs de haven uitvaren. Daarnaast is het spiegelglad op het dek door de sneeuw wat in klompjes toch nog is achter gebleven, ondanks driftig vegen. Met aangepaste snelheid bewegen we ons over het dek om de schoten aan te slaan, het grootzeil te hijsen…en we zeilen. De motor kan het water uit en de genua gaat omhoog op de startlijn. Koud heb ik het zeker niet! De zeiljas en de overwanten kunnen nog lange tijd in de kajuit blijven…Voor de wind varen we over een spiegelgladde Ijsselmeer omsloten door een maagdelijk landschap. De vlaagjes pakt ze prima op. De zwaardere boten hebben profijt als de vlaag weer uitdooft. Als er een nieuw vlaagje zich  aandient  zijn wij weer in het voordeel. En zo schuift het veld over het water. Met de spinaker boten steeds verder uitlopend. Onze Inter(voorzeil) is toch wel heel mini. Spinakeren mogen we als doublehanded boten vanwege de ijskoude niet. Ysbrand schuift onrustig heen en weer. We halen we onze code 0(een rol voorzeil) te voorschijn. Keurig rolt hij af  en geeft op deze koers net een tikje extra bij nauwkeurig sturen.(voor  deze wind(8knopen) en koers is de code 0 niet gebouwd). Na z’on 3 mijl varen komt het draaipunt. Een aan de winds rak; de verlies slag voor ons kleine downwind bootje. De andere varen z’on 5 graden hoger, en op waterlijn een stuk sneller. Maar waarschijnlijk hebben wij wat meer voordeel van de vlaagjes, kunnen we er sneller opreageren, hoogte en snelheid pakken, want we blijven ze nog heel aardig bij! De overstagen verlopen wat minder soepel met de nauwelijks werkende lieren en ik probeer blazend het hendel gat ijs vrij te krijgen en houden(hmmm, een druppel anti vries is echt sneller!)

Wat was het een overheerlijke dag, 1 met een sneeuwsterretje. Ik hoor mezelf s avonds op een feestje tegen een niet zeiler zeggen, maar niet door vertellen, bang voor ‘elfstedenkoorts’  onder zeilminnend Nederland. Helaas blijft ons toetje uit. De sleutel van de havensauna is verdwenen, maar wel een heerlijke van een kop erwtensoep van de wedstrijdorganisatie wacht ons op! Gelukkig waren alle coldhanded helden overtuigd dit was winterzeilen in volmaakte zin. Jammer dat we weer een maand moeten wachten, want de saamhorigheid van de race haalt mens en boot over de streep om van deze wereld zo intens te genieten. DANK Juul en Huib!.

www.coldhanded.nl

.

.

.

.

.

.

.

.

We are nominated to be nominated for the Doublehanded Award 2009!

www.shorthanded.nl

.

-The D-family of Maree Haute at Salon Nautique-

So good to see our 650frends at the Salon Nautic!!!

The new Class Mini rules for 2010, les Sables-les Azores race 2010 and Transat2009 talks. Let’s go sailing !!!

.

.

-foto Huib Swets-

We sailed the second Coldhanded race of this winter on the good ‘old’ Ysselmeer. But not in good ‘old’ shape; too late for the start, the right spinaker at home… But having fun!!!

-coldhanded races-

Even wennen. Over schakelen van the D2 naar de 2win650. Ook al zijn het 2 Transat650 boten . Het is een wereld van verschil. Met elk zijn voor- en nadelen. Maar het geoliede PRO3 team, met zijn 2 e plek in de Transgascogne, Frankrijk, hapert even.

Konden we voorheen de boot optuigen tijdens het uit de haven varen. Nu vergeten we op horloges te kijken, zeilen mee te brengen. Lijnen in te scheren.

Namen we voorheen de nodige risico’s om voorin te varen. Nu spelen we op save, boot heel houden, is een hoger doel. Daarnaast onze gastzeiler wat bij brengen over het Mini zeilen. En ja, 3 is a crowd na zoveel uren solo of duohanded zonder zeilwoorden te moeten wisselen. Wel reuze gezellig.

Maar bovenal missen we onze ‘familie’, de andere Transat650’s, want nee er is geen ‘coldhanded’ boot te vergelijken. Dromerig kijken we om ons heen. Een coldhanded boot in paniek, alle zeilen gestreken, zwaaien ze ons toe. We gaan er onmiddellijk heen. ‘Hebben jullie geen marifoon’ zegt Ys, het heldere licht. Dat waren ze even vergeten. Het anker niet. Wij een 2 pk motor. Achter hun anker vrij van enkhuizerzand gevaar, bleven zij met het afgebroken roer wachten op een groter licht=boot=motor.

Een dappere andere coldhanded boot vaart ons downwind bijna van de aan de windse sokken. Maar hun gijp die volgt, mondt uit in een ‘Chinees’(geen idee wie ooit en waarom deze term daarvoor is verzonnen, maar kort gezegd is het platslaan, waarna de giek met een nood vaart over komt, zeg maar elende, diepe shit) Mijn reaktie kijken of ik nog 2 personen aan boord zie. Want wat een klap! Gelukkig tel ik er al snel 2. Alleen de Genaker verdwijnt maar niet aan boord, als een vlag flappert hij nog steeds in het topje van de mast, als we eindelijk na het hobbel ritje de havenkom in varen. Want de verwachte en gehoopte 2e race blijft deze dag uit. Geen nieuwe kansen voor ons deze dag. Enkel een DNS voor ons. Maar heerlijk doorgewaaid met 28 knopen.

Kortom we zitten in een andere modus. In Nederland en in de werkhouding…

Daar ons wedstrijdseizoen er in Frankrijk op zat, we nu ons leven hier weer een beetje op de rit hebben, is er weer tijd voor onze 2win’s.  713 is inmiddels weer opgetuigd en verbeteringen/ontwikkelingen zijn door gevoerd. Met de kennis die we hebben opgedaan met onze Franse D2 en met behulp van Maree Haute, de werf van de D2. En in samenwerking met Modus Marine(Shipcentre Lelystad), Jaco Cossee.

Als tegenactie nam Jaco de 713 mee, in de 200mijls solo oktober j.l. Deze moedige aktie werd niet geheel naar inzet beloond. Jaco had na 2 korte middagjes speedcursus Mini Transat varen, niet voor een gemakkelijke weg gekozen. Nu zijn het simpele boten, maar er zijn heel wat wetenswaardigheidjes die het varende leven op een Mini een stuk aangenamer maken(bv een stuurautomaat waar je echt op kan vertrouwen). Daarnaast had hij ook te maken met fysieke moeilijkheden, maar de windstilte in het laatste rak deed hem werkelijk de das om.

Maar petje af! Chapeau! Geloof dat ik mag zeggen dat er weer een nieuwe Mini-zeiler geboren is!

Ook Jan Briek weet nu wat Mini zeilen op het Ijsselmeer inhoudt, zijn ervaring met de 713 lezen we binnenkort in de Waterkampioen.

Vandaag sluit Jan Miedema van Gaastra Sails voor even de rij (niet voor lang want morgen staat de volgende alweer op de stoep)

En dan de Coldhanded races in, a.s. zaterdag is de eerste!

Het is in 2009 helaas niet gelukt om de Mini Transat naar Salvador de Bahia te gaan varen. Door de crisis bleven (geld)sponsoren uit of trokken zich terug. Ook Mediabrein (het bedrijf van Ysbrand) had serieuze problemen. Na overleg met de mensen die op de achtergrond het PRO3team voorzien hebben van gevraagde en ongevraagde kritieken, is in augustus definitief besloten de Transat niet te varen. Maar door de resultaten gedurende het seizoen 2009 is het ook duidelijk dat er aan stoppen niet gedacht wordt.

Ysbrand is volledig gekwalificeerd om de Transat650 te varen(bijna 2000 mijl in races gevaren en de 1000 mijl solotocht) en heeft Christa een groot deel van het traject ook doorlopen (ruim 2100 mijl in races gevaren, maar nog niet de 1000 mijl solotocht). Deze gemaakte mijlen blijven 5 jaar staan, dus kunnen Ysbrand en Christa zich richten op 2011, zonder dat er veel kwalificatie druk op staat.

Een kort overzicht over het afgelopen 2jaar.

Na het moeizaam verlopen wedstrijdseizoen 2008, waar de sterk gebouwde 2win boot zich prima hield, zijn Christa en Ysbrand met de 713-Pi of Holland een training in Frankrijk ingestapt om zich verder optimaal te kunnen voorbereiden op de Transat2009.

Vanaf oktober tot december hebben ze zich tijdens de training alle manouevres meer dan eigen gemaakt (overstagen, gijpen, spi-drop en set, tuning, etc) totdat ze het konden dromen! Tijdens deze dromen werd nog eens hard bevestigd dat Ysbrand in de Transat van 2009 meer dan alleen mee wilde doen, met als grote wens tenminste top 10. Het zag er dan ook voor de 2win650 niet rooskleurig uit. De gehoopte en verwachte andere 7 kopers hadden zich terug getrokken en/of bleven uit. Waardoor ze geen serie boot is, en daarmee waren de topplekken in 1 klap voor de eerst volgende Transat verdwenen. Verder had de 2win650 nog wat ontwikkelingen te ondergaan, het stuursysteem en de roeren waren verre van optimaal. Maar we vonden niemand bereid dit te dragen. Bij ons ontbrak het op dat moment aan kennis. Na vele gesprekken met onze Franse trainer en coach, besloten we om over te stappen naar een ander boottype. Want in 2009 toptien varen was het doel.

Ons enthousiasme en het feit dat we een (Franse) werf vonden die ons wilde helpen, deed ons besluiten over te stappen naar een D2. Een frans ontwerp van Pierre Roland(momenteel bezig aan zijn 5e miniTransat) gebouwd door een werf met ervaring, Maree Haute. De 758 (het nieuwe nummer) liep hard, hoog en gemakkelijk. De trainingen verliepen uitstekend, evenals de eerste grote test, de 1000mijl solo van Ysbrand gedurende de eerste 2 weken van april. HIj kwam helemaal “high” terug. Ook de eerstvolgende wedstrijd, de Pornichet Select verliep erg goed, 5de plaats (in een veld van ruim 40 boten). Helaas begon de crisis zich te wreken en langzaam werden de eerste tekenen zichtbaar dat de Transat race weleens niet door zou kunnen gaan. Dit werd in de weken daarop eigenlijk bevestigd, zodat in augustus de definitieve keuze gemaakt werd. In de afgelopen weken werd duidelijk dat dit de beste keuze was, want om een dergelijke zware wedstrijd te varen, moet het hoofd leeg zijn, op de wal alles goed geregeld en ergens nog ‘wat’ geld ‘klaar staan’(20.000,- voor de Transat). Uit de eerste etappe verslagen van de Transat 2009 blijkt wel hoe zwaar het was. Veel kapot(lees geld) en veel wind. Tot 40 knopen gedurende langere tijd. Ja, onze keuze is voor ons op dit moment het moeilijkste maar het beste geweest.

Inmiddels hebben we door de opgedane kennis met de D2 en in samenwerking met de D2 werf Maree Haute de ontwikkelingen van de 2win kunnen doorvoeren. Ze heeft nieuwe roeren gekregen, een nieuw stuur systeem etc.

Maar voor we aan onze doorstart kunnen werken, moeten de 713 en de 712 verkocht worden. Verschillende plannen zijn voorbij gekomen. Maar helaas ze moeten worden verkocht. Tot die tijd varen we met de 713 in de Coldhandedraces.

Eens kijken of we in 2011 dan toch tegen elkaar kunnen varen richting Salvador de Bahia.

Ysbrand en Christa

Tja, wat ga je vertellen als je wordt gevraagd als ‘zeeman’ om te komen praten over de zee voor een klas van 6 jarigen die net naar de IShares Cup(de grote race-catamaran wedstrijden op het Ij) hebben gekeken, gevangen zijn door de snelheid en grootsheid van deze raceboten en als grote vraag hebben; Waarom valt een boot niet om?Hoe kan een boot zo schuin gaan, zonder om te gaan. Hoe leg je dat in fijne kindertaal aan de gevatte kinderen van de Amsterdamse eilanden uit.

Met 25 kurken, 25 mastjes met zeiltjes, wat filmpjes, een zeekaart en mijn vouwfiets ging ik op weg naar de Achthoek op het Borneo eiland. Om maar met de deur in huis te vallen begonnen we met die grote vraag, die eigenlijk het hele fenomeen zeilboot omvat.

.

.

.

.

.

.

Ieder kreeg een romp, een mast en een zeil, en daar gingen de boten te water. De kinderen werden gefrusteerd omdat ze omvielen. Dat was niet wat ze bij de IShares Cup hadden gezien. En daar kwam het geheim(nou ja van een monohull dan) de kiel. En nu de wind nog. ze bliezen hun longen uit hun lijfjes maar ook al raakten de masten , het zeil het water. Het oprichtende vermogen won. Juf riep dat ze thuis in bad verder met de bootjes mochten spelen. (Klopt, neef Igor wilde maar wat graag in bad bij thuiskomst)

Mijn zelf gemaakte catamaran wist ook van geen omslaan. Kinderen tevreden.

‘Nu eens kijken naar hoe ik in mijn bootje vaar.’op naar het een filmpje’he, maar je zit helemaal in je eentje’ riep een oplettende 6 jarige kijker. Maar de dolfijnen haalden de hoogste ogen. Onder oh’s en ah’s zwom de dolfijn het beeld uit.

‘Voordat ik in mijn eentje de zee op durfde heb ik heeel veeel geoefend. Dus, nu gaan we oefenen. Trek je zeilpak aan. Zwemvest. Even kijken waar de wind vandaan komt. Het noorden. Dan gaan we naar Het Zuiden. Stap in je boot. Gooi de landvast los. Hup weg. Hijs het zeil. We zetten er nog eentje bij. en We gaan naar… Waar gaan we eigenlijk heen??? “naar het zuiden’ ze letten beter op dan gedacht. Maar wie weet er een land, stad of plek in het zuiden. De Zuiderzee. Zuid Amerika! Ik vind het goed. Daar gaan we…

De 1 strandde op Zuid Amerika, een ander op een onbewoond eiland…

Het was tijd voor nog wat voorbedachte vragen. Gevolg door Juffie’s idee. Maak een tekening van dat wat Christa heeft verteld wat je nog niet wist. “Juf, juf, ik wist niet dat je middenop de oceaan kan zeilen” Het lukte hem niet zijn opwinding meteen om te zetten in een tekening.

Als aan denken aan deze zeil enthausiaste klas ligt voor me het boek, met alle tekeningen. En hun zinnen;

De seilboot valt niet om door de kiel- Jonas

ik hep geleerd hoe een boot blijvt dijven

ik wist niet dat er dolfijnun waarun in de oo zee jaan-Micky

ik wist nit dat het anker de grond aan kan raken

ik wist nit dat als je in de boot blijvt mislek wort

op elke boot is een numer-Igor

ik wist niet dat je zuluku spier balun moest hebn om het zel te hijze

nuu weet ik hoe ik zijlen moed hijzen-Yara

het anker is te kort om in de oceaan uit te gooien

ik wist niet dat er verschillende sturen waren-Aya

de zeilboot gaat niet om als hij skhuin gaat- Lucas

de 1 is bij het schrijven meer geholpen dan een ander.

Ik zie hier heel wat zeilertjes in de dop.

Ook ik kijk weer met andere ogen naar de zee, de oceaan. Dank groep 3c van de Achthoek en Juf Britt voor de leuke middag. En het zeer mooie bijzondere boek!!!

.

zonder de 758.

foto- Melanie Bahuon

.

.

Na en druk race seizoen, heeft Mediabrein, de 758, z’on 6500 mijl op haar teller staan. En wij, wij sluiten af met een mooi zilver gevoel. De 2e plek in de Transgascogne ‘09. Maar belangrijker nog, tijdens beide etappes van deze race bleken zowel boot als de zeilers klaar om met de top van het mini Transat cirquit mee te varen. Soms lag de Mediabrein eerste van alle ‘grote’ Serie boten.

.

.

foto- Melanie Bahuon

.

Om 23.24 kwamen we op 10 augustus over de finish lijn. Mijn super verjaardagskado! Heerlijk tussen de top serie boten gevaren. Stuivertje gewisseld met Fransico-607 en Charlie-439, de uiteindelijke winaar van de solo-serie boten (welke met hun +/-130 kilo lichtere boot in het voordeel zijn van de duo handed boten en aan de andere kant zijn wij in het voordeel met 4 handen, en dus meer slaap, in ieder geval meer man/vrouw-stuur-uren). Na de windstilte van 4 uur wisten we niet meer naar voren te schuiven. En hebben een mooie 3e plek gevaren in onze klasse in deze etape. Achter Peter Laureysens(winnaar Transat2005, en in 2007 met proto Ecover) en Claire-548, en achter de Mistral-569. Maar 2e overall in onze klasse en 5de in de serie boten (solo en double samen). Een uitstekend resultaat in een illustere race die de laatste grote test is voor degenen die de Transat in september gaan varen. WIj zijn zeer ‘tevree’. Een mooie afsluiting van het seizoen. Nu nog even vieren en dan gaat onze mini uit het water om voorlopig in Frankrijk te wachten op een volgend avontuur.

Vanochtend zijn Crista en Ysbrand begonnen aan de tweede étape van de Transgascogne 6.50. Slecht weer heeft hun de afgelopen dagen niet in de gelegenheid gebracht om al hun spullen goed te drogen zodat ze met klamme slaapzakken en natte laarsen aan de laatste étape zijn begonnen. Ondanks deze nadelen zijn ze zeer tevreden met hun tweede plaats en gaan ze nu voor de eerste stek. Ze zijn er maar 27 minuten van verwijderd en volgens Ysbrand moet het kunnen! Ze zijn vertrokken met wind tegen en regen maar hopen dat dit de komende uren zal gaan verbeteren. Aldus het telefoontje van Ysbrand, zaterdag morgen 10.00 uur.

Gepost door Riepko

.

.

.

.

We mogen weer.

Ons bootje ligt te trappelen van ongeduld in Bourgenaye.  Zaterdag 1 augustus de proloog. Zondag 2 augustus 12.00 de start; via Belle Ile naar Ribadeo(noord Spanje) en na een korte stop terug naar Bourgenaye. 45 Mini’s(boten)- waarvan 13 duo handed- 22solo- 28 series-17 proto types- 58 zeilers- 7 nationaliteiten.

Sommige gebruiken de race als laatste training voor de Transat. Als laatste test van het materiaal, waar je voor 100% op wil vertrouwen tijdens de Transat. Andere schippers willen geen race meer varen zo vlak voor de Transat. Met de kans op schade, met gevaar van tijd gebrek, zo vlak voor de start van de grote grote Race voor deze kleine bootjes.

En wij, wij hopen op een geniet race je. Met het weeige gevoel in ons lijf, geen Transat voor ons dit jaar!

Op naar Spanje…

we zijn te volgen op de site

www.transgascogne.com

Na een goede start, onze eerste zeilervaring samen, hadden we eerst een driehoek te varen in de baai voor we de open zee op mochten. We kwamen als 2e boot met 12 knopen om de beneden boei! Voor de proto’s en net achter de 552(voor de echte mini volgers)! Toen kwam het aan de windse stuk de open zee op opweg naar de Eddyrock. Ik zag Hugo bleker en bleker worden. Hoewel we hadden afgesproken dat hij zorg zou dragen voor de stacking(3 jerrycans of 20 liter plus al onze troep na elke overstag naar de hoge kant) Bleek na 1x, dat het voor de volgende 4x mijn werkje werd… bij 20knopen upwind geen lolletje. verzuurde spieren als gevolg en misselijk gevoel in mijn maag, maar een stuk beter bestand dan schipper Hugo. Dichtbij Eddyrock, sprak hij over omdraaien richting de haven. Hij had het gesprek met zijn college/university nog in zijn hoofd. Vrijdag was hun vraag of hij zijn diploma wilde halen of zeilen. Zonder geld geen boot. Zonder diploma geen geld. Kortom de korte voorbereiding, de examen stress en het gesprek deden hem nu de das om. Buiten dat, deed de VHF het niet feilloos en was zijn active echo van boord geslagen. Ik was teleurgesteld. Maar voor aan de wind varen zijn de minis niet gebouwd. En zeker was dat het een zware,zware race zou worden, met veel aan de wind gehak. Kortom hij koos voor de haven, om zijn diploma te gaan halen en zijn boot heel te houden. Een koud biertje en een nat bed met droge kleren in de haven. Morgen varen we de boot terug naar Frankrijk, de thuishaven Pornichet.

Mijn volgende race staat alweer voor de deur. De UK- Fastnet.

Dit keer niet in onze eigen bootje, maar in een pogo 2, de 527, Wallilabou II, met de jonge fransman Hugo Lavayssiere. Vrijdag vlieg ik naar Plymouth waar de race zondag 5 juli van start zal gaan.

The race departs Plymouth for the Needles, Bishop Rock, Fastnet Rock, Cork and finishes in Plymouth, a distance of 720nm.

Eens kijken of we deze keer de Fastnet wel kunnen zien. In plaats van enkel het onheilspellende licht.

Hugo is een trainings maatje, uit Ys zijn groep. Een getalenteerde zeiler, specialist in zeiltrim. Maar jong in zijn zelf management. Plant weinig voorbereidingstijd in en begint weinig uitgerust aan een race. Als voorbeeld. Hij komt zaterdag aan, vers uit de examen banken, om dan nog de race voor te bereiden en de security checks te doen en zondagmorgen van start te gaan.

We gaan het meemaken. Verder nog even uitdenken hoe de toiletgangen zo prive mogelijk te houden. In duohanded (650)zeilen maak je je zelf er niet aantrekkelijker op. Als je begrijpt wat ik bedoel. Een vrouwelijke collega was ooit verbaast dat ik met mijn levenspartner duohanded wedstrijdzeil, ‘killing for your sexlive’ vond ze.

Als 19e zijn we gefinished (van de 43 serie boten). Het was een race met; Weinig wind, Veel wind, hoge golven, spiegelglad, Grote tot zeer grote ‘motor’boten, met verlichte en onverlichte rotsen. Een race met veel taktisch te nemen beslissingen. Waarin Boot snelheid belangrijk was door het sterke veld. En natuurlijk uithoudingsvermogen. Niet op alle punten zijn we geslaagd. Naar de Fastnet toe hebben we veel taktische fouten gemaakt. Elke beslissing die we maakten pakte verkeerd uit, misschien te wijten aan vermoeidheid, misschien te veel geluisterd naar anderen(even vergeten dat zeilen niet via een computer te berekenen is), misschien na al die soloraces; 2 kapiteins is te veel op 1 schip….of gewoon stomme pech. In iedergeval we zaten niet lekker in de race. Dat werd ons wel snel duidelijk. Toen we voor een 2e keer tot de laatsten der laatsten behoorden. (de nacht na Wolfrock)Ik kreeg Ys zijn bed niet uit om naar mijn ’slechte trim’ van de zeilen te komen kijken. Maar toen een pogo1 ons begon in te lopen bleek er meer aan de hand; een klomp van zeewier om onze kiel. Daardoor te lang met te weinig bootsnelheid te hebben gevaren, zetten we toen onze inhaal race inwerking.

Het naderende front voegde daar nog wat knopen wind aan toe! De bootsnelheid hadden we weer te pakken. En tussen de steeds hoger worden de golven, schoven de bootjes weer naar achteren in plaats van andersom.

Het tweede rif volgde op het eerste. De bewolking was vervangen door een gordijn van regen. En het daglicht voor een donkere nacht of beter voor een piepkleine wereld daar je niet veel meer dan je eigen boot zag

Via de marifoon hoorden we de reddingsboot welke onderweg was naar een ontmaste soortgenoot. Doordrongen dat we op safe gingen; volgde het 3e rif het 2e.  We rondden de Fastnet rock om 4uur ’s ochtends. Met een te veel van alles. Als een slecht gemaakte B-film, waarin de werkelijkheid wordt overdreven met te hoge golven, te veel aan wind, te veel aan slecht vallende regen, en een te fel Fastnet licht omgeven door een te veel aan andere toplichtjes. Maar nu was het de werkelijkheid en hebben we geen Fastnetrock kunnen zien.

Uitgeput kropen we naar binnen nadat we de boot op de nieuwe koers hadden gelegd, Ys zei dat ze dit zelf wel kon!!! En wonderwel hoorden we de brekers, maar ging ze dapper door. Voor het eerst in mijn leven was ik te misselijk om overeind te blijven zitten,(voor de fastnet had ik alles om gestacked(=alles van gewicht over gebracht naar de andere kant van de boot,) en met 30+ knopen wind zijn de bewegingen van een 6,5 meter bootje niet erg organisch. En zeeziekte technisch is het dan of buiten blijven of binnen slapen.)

Ys werd wakker van een winddraaing, het duurde even voordat hij begreep in welke wereld hij zich bevond, en al snel werd de spinaker gezet en surfend over de hoge golven gingen we weer op weg naar Douarnenez. Heerlijk uitgesurft kwamen we voldaan om 00.30 de haven binnen!

Na ons flitsende optreden in de proloog, is 19e misschien een teleurstellend resultaat. Maar tussen ons en de nummer 3 zit maar 2 uur(na 4 1/2 dag varen en 700 mijl verder). Daarnaast hebben vele boten schade op gelopen. Ook de 419, de boot van Matt Trautman, een Zuid Afrikaanse/Hollander, blijkt te zijn ontmast. Een ernstige aanvaring tussen 2 boten heeft plaats gevonden bij de Fastnet Rock. Verschillende boten zetten koers naar de wal om, voor mij op dit moment onbekende redenen. Een ander maakte water vanaf de fasnetrock door een gat in de romp, door een aanvaring met een drijvend objekt, en bereikte hard hozend de haven. En het heel wat boten verspeelden hun boegspriet. Kortom we hebben genoten en schreef ik dat niet een week geleden!

En wat me niet lukte op dat grote blauw, deed ik dan maar op de dansvloer. Ik danste alle zeilende frans(/engelse/duitse/nederlandse/australische/newzeelandse enzv.) mannen naar huis…

Ysbrand en Christa zijn op zondag de 14e, om 12.00 uur gestart met hun race van Douarnenez naar de westkust van Ierland en via Zuid-Engeland weer terug naar Douarnenez in Frankrijk.

Ze waren gisteren in de proloog op een mooie 5e plaats geëindigd,

Classement du prologue

Bateaux prototypes

-1. Faber France    Thomas RUYANT    Guillaume LEBREC

-2. Entreprendre Durablement    Bertrand DELESNE    Samuel MANUARD

-3. Maisons De L’avenir- Urbatys Henry-paul SCHIPMAN Pierre CANEVET

-4. Vroon Express    Matt TRAUTMAN     Riccardo APOLLONI

-5. Kickers    Sébastien PICAULT    Laurent BOURGUES

Bateaux de série

-1. Cachaça    Loïc LE BRAS    Lucas MONTAGNE

-2. Traiteur De Paris    Yann SASSY    Loic LE GARREC

-3. Port A Sec Guy Beaudart    Davy BEAUDART    Sébastien MESURE

-4. D2 Maree Haute    Pierre ROLLAND    Thomas CARDRIN

-5. Mediabrein C1 D2    Christa TEN BRINKE    Ysbrand ENDT

Om ze te volgen in de race kunt u de deze link volgen,

Mini-Fastnet 6.50

Deze update is geplaatst door Riepko na een telefonisch verzoekje van Ysbrand.

Ik ben druk bezig met alle voorbereidingen voor de Mini Fastnet; de boot weer inrichten voor 2 personen. Alle 4 stempels heb ik binnen, bemachtigt door alle keuringen goed door te komen. Als beloning voor alle stempels ontvang je dan het parcours; de te ronden boeien. Dus nu begint het navigatie werk!

Hoewel de mensen vreselijk aardig zijn, voel ik me opgesloten tussen een te veel aan mensen en te veel aan boten. En een te veel aan energie. Ik verlang naar zee en ruimte…

Ys heeft een pittige week achter de rug. ‘Genieten’ wordt ons hoofd doel(maar we zullen onze wedstrijdharen niet verlogenen!!!). Verrassend genoeg zal het begin van de race gedomineerd worden door licht weer. Weinig wind. Maar eerst varen we zaterdag een korte wedstrijd, de proloog van de Mini Fastnet. Om zondag om 12.00 uur van start te gaan naar de Fastnet Rock. 2 jaar lang heeft de race vanwege weers omstandigheden de Fastnet Rock niet bereikt. En dit jaar?

volg de race hier

Onze naam is veranderd in Mediabrein C1 D2, voor de opmerkzame volger, alle D2 boten hebben dit achter hun naam gekregen.

Moe en voldaan kwam Ysbrand gister als 12e(in de serie classe, waarvan 45 gestart en 37 gefinished) over de finish lijn. Prima resultaat! 2 uur na de 1e serie boot de 552. Het was een zware uitputtende race. Een pittige tactische strijd tussen de boten(waarbij Ys wat heeft laten liggen, nadat hij ’s ochtend als 5e (of 4e)lag). Kennis van het gebied was een grote pre, vanwege de grote lokale windeffecten en stroomversnellingen, die met licht weer een zeer grote rol spelen.

Pierre Roland(D2-722) was Ys nog net te snel af en wist voor hem te finishen. En zo was Ys op zijn beurt Bruno(D2-744)net te snel af, door vlak voor hem te finishen. Kortom het was stuivertje wisselen tot vlak voor de finish.

Op naar de Mini Fastnet.

Helaas, werken de trackers toch niet naar behoren. En heeft Ysbrand een tracker die op de een of andere manier een uur te laat uitleest. Iniedergeval schijnt zijn plek in het uitgeschreven classement berekent te worden. Maar klopt zijn positie in de kaart niet. Zelf twijfel ik ook aan het geschreven classement daar nr 1 de 760(pogo 2)is welke is omgedraaid vanwege problemen, dus zeker niet voorop ligt. Er wordt gewerkt aan de verbetering van de trackers. De organisatie meldt dat het vandaag wordt opgelost.

De eerste Proto’s, 679 -cultisol, 667-faber france(de oude boot van Isabel Joske), 265(!) maar ook de 753 -mare,(met Jorg Riechers uit ons buurland Duitsland zit in de kop groep) naderen het keer punt bij Birvideaux na een nacht met weinig tot geen draaiende wind maar wel veel stroming!

Pierre Roland de ontwerper van onze D2, vaart ook in zijn eigen D2 de 722 mee. Hij had enkel nog een klus te doen voor hij van start kon gaan. Zoals wij allemaal afhankelijk van het bijelkaar schrapen van geld, moest hij nog een cursus geven en startte hij als enige 2 uur te laat! Maar Pierre zou Pierre niet zijn als hij niet binnen enkele uren de achterste boten wist in te halen. Hij schijnt zonder(!) slaap en eten(weinig) toe te kunnen, heb ik uit betrouwbare bronnen vernomen. Zo ligt hij nu ondanks zijn late start als 21ste van de 44 Series!

Er varen 6 D2’s mee; 722(Pierre zelf dus); 737; 742; 744(Bruno, mijn trainingsgenoot); 746 en 758.

foto’s van de start

Trophée Marie Agnès Péron

De Trophée Marie Agnès Péron is om 11.30 van start gegaan.
Met als vooruit zicht weinig wind of geen wind danwel meer wind.
Kortom op dit moment is het moeilijk te zeggen wat voor soort race het gaat worden.
Maar aan de start met 74 boten in Douarnenez moest er vooral tactisch en technisch gevaren worden.
De baai van Douarnenez zorgt bij de oostlijke wind voor grote lokale effecten.
Zo lagen boten met 0knopen te dobberen terwijl enkele meters(letterlijk) verder boten in planee(door de wind wordt de boot uit het water getild waardoor er meer snelheid gemaakt wordt) kwamen. Ysbrand koos om dicht langs de rotsige kust te varen, welke ook zeker 30 meter hoog is. En dit leverde hem het gewenste effect. Na een start waarbij hij koos voor ruimte en veiligheid(lees een hele boot) schoof hij naar voren in de vloot. En ligt hij nu 4e, en dit keer als officiele Serie Transat 650! Toen draaide de rubberboot om en volg ik de 758 nu ook enkel via internet…

Trophee MAP

Licht weer, oostelijke wind, varierend van niets tot een beetje, tot wat meer en 74 boten aan de start.

En… Ysbrand ligt na 5 uur varen op een 4e plek!!!!

te volgen via zijn tracker; Trophee MAP

Sinds gisteravond is de D2 officieel een SERIE MINI, dus dit keer in het serie classement te vinden…

later meer

.

.

.

.