Tweede etappe Mini Transat 6.50 naar Salvador de Bahia gestart

Op donderdag 13 oktober om 13:30 lokale tijd is de tweede etappe van de Mini Transat 6.50 van Madeira naar het Braziliaanse Salvador de Bahia gestart. De komende drie weken zullen 77 solozeilers, waaronder het Nederlandse echtpaar Ysbrand Endt en Christa ten Brinke, een traject van 3.130 zeemijl (5.797 km) over de Atlantische Oceaan moeten overbruggen. Op dit moment (vrijdag 11 uur Nederlandse tijd) ligt Ysbrand 13de en Christa 22ste.

De route loopt via de Canarische Eilanden. Dé hamvraag is wat de verstandigste route is: de eilanden via de oost- of westkant passeren, of ertussen door varen. Want er liggen hier namelijk geen verplichte gates waar de zeilers doorheen moeten varen. In theorie valt tussen de eilanden, dankzij trechtereffecten en versnelling van de wind, ook nog winst te behalen.
De solozeilers kunnen dit eerste stuk de wind in de rug verwachten. Die wind zal naar verwachting vrijdag geleidelijk toenemen en kan voorbij de Canarische Eilanden zelfs stormachtige vormen aannemen. Na het weekend wordt beter weer verwacht.

Bij de lager gelegen Kaap Verdische Eilanden ligt wegens veiligheidsredenen wel een verplichte gate om zicht op de vloot te kunnen houden. Na de passage van de Kaap Verdische Eilanden begint het gebied van de doldrums, waar het uren lang compleet windstil kan zijn, maar ook opeens weer 40 knopen wind kan staan. Eenmaal de evenaar over wacht de deelnemers een betrouwbare zuid-oost passaat die hen naar Brazilië zal brengen. De solozeilers worden eind oktober/begin november in Salvador de Bahia verwacht.

Foto’s: Christophe Breschi

Ysbrand, woensdag 21 september 2011

Druk druk duk………..

De afgelopen dagen ongelooflijk druk geweest. Met vooral het oplossen van
een aantal tegenslagen. Christa haar bovenste vingerlingen bleken door het
polyester van de boot zo beschadigd te hebben dat het opgedikt (versterkt)
moest worden. Dat betekende roeren verwijderen, stuurautomaat eraf halen en
vingerlingen losschroeven. Vervolgens met glasmat de boel opdikken en alles
weer terugplaatsen.

Daarnaast had onze elektricien wat draden verkeerd aangesloten, waardoor de
interne zekering van de stuurautomaat de geest gaf en eveneens die van de
reserve. Beiden automaten moesten terug naar de fabriek (in Lorient, ca. 4,5
uur rijden met de auto) om vervangen en gecontroleerd te worden.
Morgenmiddag krijgen we ze terug en dan zou het weer moeten werken. Dan nog
testen (onder zeil en dat betekent de sluis door gesleept moeten worden en
binnen hetzelfde hoogwaterlijn weer terug (totale testtijd ca. 2,5 uur, of
10,5, maar dat is veel te lang).
Daarnaast nog de “normale” klussen, zoals lijnen vervangen of opdikken,
bakstagen controleren, SSB radio antenne installeren en testen, voedsel
uitzoeken, bokken regelen voor in Brazilië, touwtassen vastzetten en/of
repareren, toplicht vervangen (en dan kom je boven in de mast erachter dat
de windmeter niet zo goed meer vastzit en dat je daar ook nog iets aan moet
doen), stickers en letters plakken in de grootzeilen en genas, EHBO kit
laten controleren, etc.

Kortom een lange lijst. Gelukkig kregen we de afgelopen dagen hulp en is het
grootste gedeelte nu gedaan. De stress is hoog opgelopen, wat leidde tot
irritaties, kortaf zijn en (soms te) weinig overleg. Veel horden die we soms
met moeite namen. We horen om ons heen dat het normaal is en dat eigenlijk
iedereen het heeft.
Vandaag vertelde een goede vriendin en medezeilster ons dat ze “even”
gehoord had dat ze er maar een potje van maakte en dat ze alles heel slecht had
geregeld. Dat herkennen we ook en daar zit je niet op te wachten en kan je
nu ook even niet gebruiken. Er komen zoveel dingen tegelijkertijd samen dat
er onvermijdelijke zaken niet zo gaan als verwacht of gehoopt.
Met alle stress is het opnemen van kritiek dan behoorlijk moeilijk geworden.

Vandaag hadden we gelukkig een hele goede en constructieve dag. Er was een
geweldige vent die de achterkant van de boot van Christa heeft gerepareerd.
Morgen hangen we de roeren er weer aan en morgenmiddag komt de stuurautomaat
ook weer terug. Morgenavond zou alles het weer moeten doen en kunnen we gaan
testen. Verder zijn veel lijsten vandaag afgewikkeld en begint het einde in
zicht te komen. Morgen gaan we de routevoorbereiding aanpakken met het
bepalen van de WA points, ze in de gps-en zetten en kijken wat we allemaal
gaan tegenkomen bij Kaap Finisterre, langs de kust van Portugal en het
laatste stuk naar Madeira.
Vrijdag hebben we de bijeenkomst met onze weercoach. Hij gaat onze route
plannen en laten zien op welke weersystemen we moeten letten. Op dit moment
zijn er veel lage druk gebieden, die ervoor zullen zorgen dat we
waarschijnlijk nogal wat tegenwind zullen krijgen. Afwachten maar……

Ysbrand

Eerste update vanuit la France

Nou,
hier zijn we dan eindelijk
logistiek is het een hele puzzel
en slokt veel tijd op
vandaar nu pas internet maar nu lukt versturen niet…

Maar goed…
met ons hoofd nog in de wolken…
pfff
Ik hoopte dat het gewoon down wind varen was…
maar niets van dat.

2 jaar geleden zijn we ook door deze materie gegaan,
maar hoewel ik er nu veel meer van snap,
wordt het ook meteen weer een stuk gecompliceerder…
Soms is meer weten niet de eenvoudigste of kortste weg…

We zitten met zijn 8ten in een klaslokaal met een over enthousiaste Jean Yves Bernot
die net zo snel Engels praat als Frans maar met een enorm accent,
dus concentratie is noodzaak.
Verder vertelt hij alsof alles de normaalste zaak van de wereld is
deze complexe weer systemen…

Nou ja…
Ik stoot af en toe Ysbrand aan, om te verifiëren of ik het goed heb verstaan…
De zeilers elk hun eigen ervaring elk hun eigen gedachten
pennen alle windrichtingen en tips op
Wie weet kan dit het verschil zijn tussen 1 en 2…

We slapen in ons busje…
spreken steeds meer concurrenten
Jean Marie heeft net een knie operatie gehad
en nu moet zijn broer zijn boot prepareren….

Chinese Chuo is ook net gearriveerd en heeft 4 maanden niet op zijn mini gevaren

Steeds dezelfde vragen
Hoe al het eten naar Madeira te krijgen…
Wat kost een ticket terug van Brazil..
Een reserve windinrichting mee…
Welke reserve autopiloot…
Wat kost je verzekering…
Waar verblijf je in la Rochelle…
Neem je extra roer mee..
Waar een eventuele pit stop…
Wanneer leg je je boot in La Rochelle…
Is je boord apotheek al compleet…
Heb je alle vaarkaarten…
Welke AIS…
Wat heb je als SSB antenne…
enzv.enzv

En zo heeft ieder zijn eigen verhaal

Het interview met Pierre Marie van Voile et Voiliers,
alles in mijn beste Frans,
gelukkig zat welbespraakte Ys naast me…
Ik was uitgekozen samen met 2 andere schippers om in het magazine te staan
Ik probeerde zo goed mogelijk uit te leggen hoe voor mij het varen
in een lijn ligt met mijn werk als kunstenaar.
Nou ik ben benieuwd…

Hij vroeg of we het ook wel eens ergens anders over hebben,
veel van onze beste vrienden zijn geen zeilers…
Maar nu we hier in Frankrijk zijn
knapt mijn hoofd van al het zeilen….
mis ik de zweetrondjes in mijn sportschool
en de sauna… zodat mijn hoofd stopt met denken…

Het is nog een hele kunst om je vrouw te houden, zei PM tegen Ys,(zelf heeft hij 3 Transats gevaren) met 74 mannen en de wetenschap dat er heel wat relaties juist zijn ontstaan na de Transat.

We zijn in de geschiedenis het derde koppel
maar misschien het eerst getrouwde…
dat had hij niet na gezocht…

Mij kan het niets schelen
I have to do this

Naar de overkant…

Kusch

Christa ten Brinke
christa@pro3oc.nl

www.pro3oc.nl

Pornichet Select 650

De 2e race van het seizoen 2010 is om 13.00 van start gegaan. En weer is het de D2 die als eerste om de boven boei heen is. Ons zuster schip 744 El Nono van Bruno Simonet. Hij was vorig jaar mijn trainings maatje. Go for it!!!

De 712 is verkocht!

[singlepic id=491 w=320 h=200 float=left]

Voor degenen die onze twitter of weblog volgen is dit wellicht oud(er) nieuws. Maar onze 712 is verkocht aan een enorme enthousiasteling uit Muiden.  Zondag zullen wij voor de laatste keer met de 712 varen. Voor degenen die het leuk vinden kunnen dan de 712 EN 713 samen zien varen op het IJsselmeer in de buurt van de Flevomarina.

Op 8 mei is er een Transat 650 training met inmiddels al 4(!) mini’s en daar zullen zowel de 712 als de 713 bij zijn. Een bijzonder moment om zoveel Mini’s in Nederland bij elkaar te zien varen en trainen. Een volgende stap naar een Nederlandse Mini-Transat  groep! Voor iedereen die het leuk vindt, kom vooral kijken. Je moet wel zelf een (volg)boot regelen!

Voor meer informatie over deze training;  ysbrand@pro3oc.nl

of 0031 6 54941815

Doublehanded Award 2009

[singlepic id=476 w=320 h=240 float=left]

[singlepic id=477 w=320 h=240 float=left]

[singlepic id=475 w=320 h=240 float=left]

We hebben gisteravond de DOUBLEHANDED Award 2009 gewonnen!!

De prijs hebben we toegekend gekregen vanwege onze prestaties als duo in het sterke Transat650 circuit waarin vele Franse professionele en semi-professionele zeilers uitkomen, aldus de jury;

Jan Berent Heukensfeldt Jansen, Klaartje Zuiderbaan, Leon Bart en Henk Bezemer.

We zijn trots op deze erkenning!!!

De Solo Challenge Award 2009 ging dit jaar naar Jan Kees Lampe. Hij heeft  de beste prestatie op het gebied van solo zeilen in 2009 neergezet. Hij verpulverde  het 40-voets record in de OSTAR met bijna2 dagen! Waarmee hij uit stak boven de 2 andere  genomineerden te weten  Bart Boosman en Transat650 collega Robert Rosen Jacobson(www.ned602.nl).

zie ook ZEILEN

zie ook SHORTHANDED

februari lezingen -mini zeilen = maximaal varen-

3 Februari a.s.- Roei- en Zeilvereniging Naarden– lezing MINI ZEIlEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur

7 Februari a.s.- Jachthaven Hemmeland te  Monnickendam – lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- 14.30uur

12 Februari a.s.- KNZ&RV Muiden bij KWVL Loosdrecht- lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur

Wij geven een lezing over onze hoogte- en dieptepunten. Kortom een levendige presentatie over onze belevenissen met onze kleine oceaanracer. Ons verhaal wordt omlijst door foto’s en filmbeelden.

Als je wilt komen, graag aanmelden bij Christa ten Brinke: christa@pro3oc.nl

coldhanded 28-11

[singlepic id=403 w=320 h=240 float=left]-foto Huib Swets-

We sailed the second Coldhanded race of this winter on the good ‘old’ Ysselmeer. But not in good ‘old’ shape; too late for the start, the right spinaker at home… But having fun!!!

-coldhanded races-

Even wennen. Over schakelen van the D2 naar de 2win650. Ook al zijn het 2 Transat650 boten . Het is een wereld van verschil. Met elk zijn voor- en nadelen. Maar het geoliede PRO3 team, met zijn 2 e plek in de Transgascogne, Frankrijk, hapert even.

Konden we voorheen de boot optuigen tijdens het uit de haven varen. Nu vergeten we op horloges te kijken, zeilen mee te brengen. Lijnen in te scheren.

Namen we voorheen de nodige risico’s om voorin te varen. Nu spelen we op save, boot heel houden, is een hoger doel. Daarnaast onze gastzeiler wat bij brengen over het Mini zeilen. En ja, 3 is a crowd na zoveel uren solo of duohanded zonder zeilwoorden te moeten wisselen. Wel reuze gezellig.

Maar bovenal missen we onze ‘familie’, de andere Transat650’s, want nee er is geen ‘coldhanded’ boot te vergelijken. Dromerig kijken we om ons heen. Een coldhanded boot in paniek, alle zeilen gestreken, zwaaien ze ons toe. We gaan er onmiddellijk heen. ‘Hebben jullie geen marifoon’ zegt Ys, het heldere licht. Dat waren ze even vergeten. Het anker niet. Wij een 2 pk motor. Achter hun anker vrij van enkhuizerzand gevaar, bleven zij met het afgebroken roer wachten op een groter licht=boot=motor.

Een dappere andere coldhanded boot vaart ons downwind bijna van de aan de windse sokken. Maar hun gijp die volgt, mondt uit in een ‘Chinees'(geen idee wie ooit en waarom deze term daarvoor is verzonnen, maar kort gezegd is het platslaan, waarna de giek met een nood vaart over komt, zeg maar elende, diepe shit) Mijn reaktie kijken of ik nog 2 personen aan boord zie. Want wat een klap! Gelukkig tel ik er al snel 2. Alleen de Genaker verdwijnt maar niet aan boord, als een vlag flappert hij nog steeds in het topje van de mast, als we eindelijk na het hobbel ritje de havenkom in varen. Want de verwachte en gehoopte 2e race blijft deze dag uit. Geen nieuwe kansen voor ons deze dag. Enkel een DNS voor ons. Maar heerlijk doorgewaaid met 28 knopen.

Kortom we zitten in een andere modus. In Nederland en in de werkhouding…

713 weer in de vaart

[singlepic=219,320,240,watermark,left]

Daar ons wedstrijdseizoen er in Frankrijk op zat, we nu ons leven hier weer een beetje op de rit hebben, is er weer tijd voor onze 2win’s.  713 is inmiddels weer opgetuigd en verbeteringen/ontwikkelingen zijn door gevoerd. Met de kennis die we hebben opgedaan met onze Franse D2 en met behulp van Maree Haute, de werf van de D2. En in samenwerking met Modus Marine(Shipcentre Lelystad), Jaco Cossee.

Als tegenactie nam Jaco de 713 mee, in de 200mijls solo oktober j.l. Deze moedige aktie werd niet geheel naar inzet beloond. Jaco had na 2 korte middagjes speedcursus Mini Transat varen, niet voor een gemakkelijke weg gekozen. Nu zijn het simpele boten, maar er zijn heel wat wetenswaardigheidjes die het varende leven op een Mini een stuk aangenamer maken(bv een stuurautomaat waar je echt op kan vertrouwen). Daarnaast had hij ook te maken met fysieke moeilijkheden, maar de windstilte in het laatste rak deed hem werkelijk de das om.

Maar petje af! Chapeau! Geloof dat ik mag zeggen dat er weer een nieuwe Mini-zeiler geboren is!

Ook Jan Briek weet nu wat Mini zeilen op het Ijsselmeer inhoudt, zijn ervaring met de 713 lezen we binnenkort in de Waterkampioen.

Vandaag sluit Jan Miedema van Gaastra Sails voor even de rij (niet voor lang want morgen staat de volgende alweer op de stoep)

En dan de Coldhanded races in, a.s. zaterdag is de eerste!

Waar staat PRO3 nu?

Het is in 2009 helaas niet gelukt om de Mini Transat naar Salvador de Bahia te gaan varen. Door de crisis bleven (geld)sponsoren uit of trokken zich terug. Ook Mediabrein (het bedrijf van Ysbrand) had serieuze problemen. Na overleg met de mensen die op de achtergrond het PRO3team voorzien hebben van gevraagde en ongevraagde kritieken, is in augustus definitief besloten de Transat niet te varen. Maar door de resultaten gedurende het seizoen 2009 is het ook duidelijk dat er aan stoppen niet gedacht wordt.

Ysbrand is volledig gekwalificeerd om de Transat650 te varen(bijna 2000 mijl in races gevaren en de 1000 mijl solotocht) en heeft Christa een groot deel van het traject ook doorlopen (ruim 2100 mijl in races gevaren, maar nog niet de 1000 mijl solotocht). Deze gemaakte mijlen blijven 5 jaar staan, dus kunnen Ysbrand en Christa zich richten op 2011, zonder dat er veel kwalificatie druk op staat.

Een kort overzicht over het afgelopen 2jaar.

[singlepic=348,320,240,,left]

Na het moeizaam verlopen wedstrijdseizoen 2008, waar de sterk gebouwde 2win boot zich prima hield, zijn Christa en Ysbrand met de 713-Pi of Holland een training in Frankrijk ingestapt om zich verder optimaal te kunnen voorbereiden op de Transat2009.

Vanaf oktober tot december hebben ze zich tijdens de training alle manouevres meer dan eigen gemaakt (overstagen, gijpen, spi-drop en set, tuning, etc) totdat ze het konden dromen! Tijdens deze dromen werd nog eens hard bevestigd dat Ysbrand in de Transat van 2009 meer dan alleen mee wilde doen, met als grote wens tenminste top 10. Het zag er dan ook voor de 2win650 niet rooskleurig uit. De gehoopte en verwachte andere 7 kopers hadden zich terug getrokken en/of bleven uit. Waardoor ze geen serie boot is, en daarmee waren de topplekken in 1 klap voor de eerst volgende Transat verdwenen. Verder had de 2win650 nog wat ontwikkelingen te ondergaan, het stuursysteem en de roeren waren verre van optimaal. Maar we vonden niemand bereid dit te dragen. Bij ons ontbrak het op dat moment aan kennis. Na vele gesprekken met onze Franse trainer en coach, besloten we om over te stappen naar een ander boottype. Want in 2009 toptien varen was het doel.

Ons enthousiasme en het feit dat we een (Franse) werf vonden die ons wilde helpen, deed ons besluiten over te stappen naar een D2. Een frans ontwerp van Pierre Roland(momenteel bezig aan zijn 5e miniTransat) gebouwd door een werf met ervaring, Maree Haute. De 758 (het nieuwe nummer) liep hard, hoog en gemakkelijk. De trainingen verliepen uitstekend, evenals de eerste grote test, de 1000mijl solo van Ysbrand gedurende de eerste 2 weken van april. HIj kwam helemaal “high” terug. Ook de eerstvolgende wedstrijd, de Pornichet Select verliep erg goed, 5de plaats (in een veld van ruim 40 boten). Helaas begon de crisis zich te wreken en langzaam werden de eerste tekenen zichtbaar dat de Transat race weleens niet door zou kunnen gaan. Dit werd in de weken daarop eigenlijk bevestigd, zodat in augustus de definitieve keuze gemaakt werd. In de afgelopen weken werd duidelijk dat dit de beste keuze was, want om een dergelijke zware wedstrijd te varen, moet het hoofd leeg zijn, op de wal alles goed geregeld en ergens nog ‘wat’ geld ‘klaar staan'(20.000,- voor de Transat). Uit de eerste etappe verslagen van de Transat 2009 blijkt wel hoe zwaar het was. Veel kapot(lees geld) en veel wind. Tot 40 knopen gedurende langere tijd. Ja, onze keuze is voor ons op dit moment het moeilijkste maar het beste geweest.

Inmiddels hebben we door de opgedane kennis met de D2 en in samenwerking met de D2 werf Maree Haute de ontwikkelingen van de 2win kunnen doorvoeren. Ze heeft nieuwe roeren gekregen, een nieuw stuur systeem etc.

Maar voor we aan onze doorstart kunnen werken, moeten de 713 en de 712 verkocht worden. Verschillende plannen zijn voorbij gekomen. Maar helaas ze moeten worden verkocht. Tot die tijd varen we met de 713 in de Coldhandedraces.

Eens kijken of we in 2011 dan toch tegen elkaar kunnen varen richting Salvador de Bahia.

Ysbrand en Christa

In de schoolklas

Tja, wat ga je vertellen als je wordt gevraagd als ‘zeeman’ om te komen praten over de zee voor een klas van 6 jarigen die net naar de IShares Cup(de grote race-catamaran wedstrijden op het Ij) hebben gekeken, gevangen zijn door de snelheid en grootsheid van deze raceboten en als grote vraag hebben; Waarom valt een boot niet om?Hoe kan een boot zo schuin gaan, zonder om te gaan. Hoe leg je dat in fijne kindertaal aan de gevatte kinderen van de Amsterdamse eilanden uit.

Met 25 kurken, 25 mastjes met zeiltjes, wat filmpjes, een zeekaart en mijn vouwfiets ging ik op weg naar de Achthoek op het Borneo eiland. Om maar met de deur in huis te vallen begonnen we met die grote vraag, die eigenlijk het hele fenomeen zeilboot omvat.

[singlepic id=399 w=190 h=240 float=left]

[singlepic id=400 w=190 h=240 float=left]

[singlepic id=406 w=190 h=240 float=left]

.

.

.

.

.

.

Ieder kreeg een romp, een mast en een zeil, en daar gingen de boten te water. De kinderen werden gefrusteerd omdat ze omvielen. Dat was niet wat ze bij de IShares Cup hadden gezien. En daar kwam het geheim(nou ja van een monohull dan) de kiel. En nu de wind nog. ze bliezen hun longen uit hun lijfjes maar ook al raakten de masten , het zeil het water. Het oprichtende vermogen won. Juf riep dat ze thuis in bad verder met de bootjes mochten spelen. (Klopt, neef Igor wilde maar wat graag in bad bij thuiskomst)

Mijn zelf gemaakte catamaran wist ook van geen omslaan. Kinderen tevreden.

‘Nu eens kijken naar hoe ik in mijn bootje vaar.’op naar het een filmpje’he, maar je zit helemaal in je eentje’ riep een oplettende 6 jarige kijker. Maar de dolfijnen haalden de hoogste ogen. Onder oh’s en ah’s zwom de dolfijn het beeld uit.

‘Voordat ik in mijn eentje de zee op durfde heb ik heeel veeel geoefend. Dus, nu gaan we oefenen. Trek je zeilpak aan. Zwemvest. Even kijken waar de wind vandaan komt. Het noorden. Dan gaan we naar Het Zuiden. Stap in je boot. Gooi de landvast los. Hup weg. Hijs het zeil. We zetten er nog eentje bij. en We gaan naar… Waar gaan we eigenlijk heen??? “naar het zuiden’ ze letten beter op dan gedacht. Maar wie weet er een land, stad of plek in het zuiden. De Zuiderzee. Zuid Amerika! Ik vind het goed. Daar gaan we…

De 1 strandde op Zuid Amerika, een ander op een onbewoond eiland…

Het was tijd voor nog wat voorbedachte vragen. Gevolg door Juffie’s idee. Maak een tekening van dat wat Christa heeft verteld wat je nog niet wist. “Juf, juf, ik wist niet dat je middenop de oceaan kan zeilen” Het lukte hem niet zijn opwinding meteen om te zetten in een tekening.

Als aan denken aan deze zeil enthausiaste klas ligt voor me het boek, met alle tekeningen. En hun zinnen;

De seilboot valt niet om door de kiel- Jonas
ik hep geleerd hoe een boot blijvt dijven
ik wist niet dat er dolfijnun waarun in de oo zee jaan-Micky
ik wist nit dat het anker de grond aan kan raken
ik wist nit dat als je in de boot blijvt mislek wort
op elke boot is een numer-Igor
ik wist niet dat je zuluku spier balun moest hebn om het zel te hijze
nuu weet ik hoe ik zijlen moed hijzen-Yara
het anker is te kort om in de oceaan uit te gooien
ik wist niet dat er verschillende sturen waren-Aya
de zeilboot gaat niet om als hij skhuin gaat- Lucas

de 1 is bij het schrijven meer geholpen dan een ander.

Ik zie hier heel wat zeilertjes in de dop.

Ook ik kijk weer met andere ogen naar de zee, de oceaan. Dank groep 3c van de Achthoek en Juf Britt voor de leuke middag. En het zeer mooie bijzondere boek!!!

2e in de Transgascogne

[singlepic=373,320,240,,left]foto- Melanie Bahuon

.

.

Na en druk race seizoen, heeft Mediabrein, de 758, z’on 6500 mijl op haar teller staan. En wij, wij sluiten af met een mooi zilver gevoel. De 2e plek in de Transgascogne ’09. Maar belangrijker nog, tijdens beide etappes van deze race bleken zowel boot als de zeilers klaar om met de top van het mini Transat cirquit mee te varen. Soms lag de Mediabrein eerste van alle ‘grote’ Serie boten.

.

.

2e in de Transgascogne!!!

[singlepic=372,320,240,,left]foto- Melanie Bahuon

.

Om 23.24 kwamen we op 10 augustus over de finish lijn. Mijn super verjaardagskado! Heerlijk tussen de top serie boten gevaren. Stuivertje gewisseld met Fransico-607 en Charlie-439, de uiteindelijke winaar van de solo-serie boten (welke met hun +/-130 kilo lichtere boot in het voordeel zijn van de duo handed boten en aan de andere kant zijn wij in het voordeel met 4 handen, en dus meer slaap, in ieder geval meer man/vrouw-stuur-uren). Na de windstilte van 4 uur wisten we niet meer naar voren te schuiven. En hebben een mooie 3e plek gevaren in onze klasse in deze etape. Achter Peter Laureysens(winnaar Transat2005, en in 2007 met proto Ecover) en Claire-548, en achter de Mistral-569. Maar 2e overall in onze klasse en 5de in de serie boten (solo en double samen). Een uitstekend resultaat in een illustere race die de laatste grote test is voor degenen die de Transat in september gaan varen. WIj zijn zeer ‘tevree’. Een mooie afsluiting van het seizoen. Nu nog even vieren en dan gaat onze mini uit het water om voorlopig in Frankrijk te wachten op een volgend avontuur.

Trophée Marie Agnès Péron-na 1 nacht-

[singlepic=337,320,240,,left]

Helaas, werken de trackers toch niet naar behoren. En heeft Ysbrand een tracker die op de een of andere manier een uur te laat uitleest. Iniedergeval schijnt zijn plek in het uitgeschreven classement berekent te worden. Maar klopt zijn positie in de kaart niet. Zelf twijfel ik ook aan het geschreven classement daar nr 1 de 760(pogo 2)is welke is omgedraaid vanwege problemen, dus zeker niet voorop ligt. Er wordt gewerkt aan de verbetering van de trackers. De organisatie meldt dat het vandaag wordt opgelost.

De eerste Proto’s, 679 -cultisol, 667-faber france(de oude boot van Isabel Joske), 265(!) maar ook de 753 -mare,(met Jorg Riechers uit ons buurland Duitsland zit in de kop groep) naderen het keer punt bij Birvideaux na een nacht met weinig tot geen draaiende wind maar wel veel stroming!

Pierre Roland de ontwerper van onze D2, vaart ook in zijn eigen D2 de 722 mee. Hij had enkel nog een klus te doen voor hij van start kon gaan. Zoals wij allemaal afhankelijk van het bijelkaar schrapen van geld, moest hij nog een cursus geven en startte hij als enige 2 uur te laat! Maar Pierre zou Pierre niet zijn als hij niet binnen enkele uren de achterste boten wist in te halen. Hij schijnt zonder(!) slaap en eten(weinig) toe te kunnen, heb ik uit betrouwbare bronnen vernomen. Zo ligt hij nu ondanks zijn late start als 21ste van de 44 Series!

Er varen 6 D2’s mee; 722(Pierre zelf dus); 737; 742; 744(Bruno, mijn trainingsgenoot); 746 en 758.

foto’s van de start

Trophée Marie Agnès Péron

Trophee Marie-Agnes Peron is gestart

[singlepic=324,320,240,,left]

Licht weer, oostelijke wind, varierend van niets tot een beetje, tot wat meer en 74 boten aan de start.

En… Ysbrand ligt na 5 uur varen op een 4e plek!!!!

te volgen via zijn tracker; Trophee MAP

Sinds gisteravond is de D2 officieel een SERIE MINI, dus dit keer in het serie classement te vinden…

later meer

.

.

.

.

Het wedstrijdseizoen is begonnen

Het wedstrijdseizoen is nog jong, maar inmiddels heeft het team al 2 wedstrijden gevaren. En met resultaat!

[singlepic=282,320,240,,left]

Ysbrand heeft solo de Pornichet Select 650 gevaren, een race langs de rotsige kust van Bretagne over 300mijl. Dit was de 1e Classe Mini wedstrijd van het seizoen. Dat was te merken aan het feit dat van de 64 gestarte boten 24 vroegtijdig uitstapten.
Ysbrand kwam heel verrassend als 1e Serie 650 om de boven boei en wist na 300mijl met flink wat wind als 5e te eindigen!

Christa heeft solo de Mini Pavois gevaren, een race van La Rochelle door de Golf van Biscaje naar Gijon(Noord Spanje) en met een omweg terug naar La Rochelle. Haar aller eerste solo race van 800mijl, verdeelt over 2 etappes. De 1e etappe werd gevaren met maar 1 doel; binnen de tijd finishen. En dat deed ze. Voor de 2e etappe van 500mijl kreeg ze als opdracht van haar trainer om op haar snelheid te letten en bij de vloot te blijven. Vanwege een storm werd de race ingekort. Ze wist als 8ste van de Serie 650’s in Lorient te finishen!

De volgende wedstrijd is de Trophée Marie Agnès Péron -vanaf 4 juni 2009- een solo wedstrijd over 220 mijl -Douarnenez – Iroise et Ponant – Douarnenez. Met een veld van circa 100 Transat 650’s aan de start. Een race die gaat door de beruchte Raz de Sein(door de rots eilandjes een enorme stroomversnelling creerend), en langs Pointe de Penmarch, Glenan en Groix eiland. Kortom genoeg ingredienten om wakker te blijven in deze populaire solo race, waarin alle grootheden aan de start verschijnen. Te volgen op http://www.winchesclub.com/map

Gevolgd door de Mini Fastnet-vanaf 13 juni 2009- een doublehanded wedstrijd van 600mijl van Douarnenez naar de beroemde Fastnetrock(en weer terug). Te volgen op http://www.winchesclub.com/mini

Ook schrijven we regelmatig  we over onze ervaringen in het weblog.

In de race

Er is maar 1 eerste keer!

De 1ste etappe heb ik gevaren in een overlevings-stand. De 1ste nacht kreeg ik 25 knopen over me heen een windkracht 6, van achter. Op zich niets mis mee, maar had de grote spi op staan, en dat had wel wat kleiner gemogen. De stuurautomaat wilde niet echt helpen zodat ik z’on 5 stuur uren erop had zitten, voor ik de spi in het water wist te droppen. Worstelend met knikkende knieeen en al mijn kracht verliezend in deze weinig contrast rijke nacht duurde het even voor ik de zwarte spinaker weer aanboord had. Ik kon nog maar aan 1 ding denken; slapen… Zo sliep ik wat keren 20 minuten achter elkaar. Ondertussen gingen mijn gedachten onder deze druk en slaap te kort een eigen leven lijden. ‘Eens maar nooit meer’ was de statische zijn van mijn mind. De dolfijnen hielpen mijn gedachten te bewegen, de tranen weg te vegen. Dacht dat ik ver ver weg was van een ieder. Ik kon niet meer bedenken hoe ooit weer weg te komen uit noord Spanje, misschien de trailer halen…

[singlepic=309,320,240,,left]

Maar na een warm welkom. Ik was niet eens als laatste binnen. Begreep ik hoe ik alle realiteit was verloren onderweg. Ik was toch maar mooi aan die andere kant van de Golf van Biscaje terecht gekomen! Binnen de tijd. Voor de 2e etappe wist ik wat komen ging. Wat het alleen zijn, het slaap gebrek, de constante bewegingen, het pragmatische leven met mijn geest deed.

De 2e etappe zou gedomineerd worden door weinig wind met de donkere wolk van een storm boven het einde van de etappe hangend. Met hernieuwde energie ging ik de haven uit. Gespannen hoe zou ik 500 mijl doorstaan. Ik voelde me rustiger worden toen ik zeilend mijn bootje weer voelde. Ik koos bewust voor een start met ruimte om me heen(alle kans op aanvaringen vermijdend), vlakbij het startschip. Als 1 van de laatste ging ik over de startlijn, maar met vrije wind en snelheid. Ik besloot meteen te tacken, achter boot nummer 426(van Ricardo, de oude boot van Jelmer Bouw) aan. Yes,yes, dit was de gunstige tack, met het landeffect als groot voordeel!!! Ik kon alleen maar denken, wat zal Ys hiervan genieten!!! Wat zal hij trots op me zijn dat ik net als bij de 1ste etappe zo werelds van start ga. Ik kwam als 1 van de eersten bij de boven boei aan. Voor de meeste grote helden. Voor Jurg met 753 Mare. Ik hoorde hem balen van het feit dat hij mij met zijn splik splinter nieuwe proto me even niet wist in te halen. Mijn Genaker(code 0) stond vol voor de zijne…

De 1ste nacht heel hard gewerkt om haar aan de gang te houden. Denk dat ik wel 6 keer de spi heb gestreken om dan na enkele minuten hem weer te hijzen, om elk zuchtje wind mee te pikken. Geheel in mijn element voelde ik goed haar snelheid aan. Het was van windloos gat naar gat varen. Conrad riep me gefrusteerd via de marifoon op hij had de hele dag tegen mijn spinaker aan zitten kijken en het gelukte hem maar niet me in te halen. En ik zat genietend weer te trimmen. De twijfel kwam, de westen wind bleef uit. Links van de vloot was het advies, maar waar was de vloot. Zou meer west niet te extreem zijn? Ik besloot niet westelijker meer te gaan… Op dag 2 kwam ik top10 proto’s tegen die niet in mijn buurt hoorden te zijn. Ik haalde een top5 serie boot in. En hij mij einde van de dag. Ik voelde me even het koninginnetje van de Golf. Die laatste nacht dat besloten werd de race daadwerkelijk in tekorten vanwege de storm, sliep ik niet, verloor snelheid en daarmee plaatsen. Met als klapper een spinaker om de voorstag vlak voor de finish zodat bootnr 7 en 739 waarmee ik stuivertje had gewisseld de laatste 30 mijl en ook de 625, voor me over de streep gingen. Helaas… maar tevreden met een hele spinaker en los gesneden schoten op weg naar Lorient; om een echte nacht te slapen in het zeilcentrum van Frankrijk, naast de Roxy van Samantha Davies.

Later bleek ik 8e van de series! Joel(de meter van classe mini, waar we vorig jaar zo wonderlijk door zijn geholpen) was super trots; ‘Geweldige start en na 11/2 dag ben je zeker in slaap gevallen. 800 mijl op zak!’ Thomas, het technische brein van de D2 werf was persoonlijk naar Lorient af gereisd. En vertelde hoe ze met de hele werf me gevolgd hadden. Snel mijn telefoon opgehaald; En Ys…hij was bere BERE trots. Had ik in etappe 1 nog duizend doden gestorven. Etappe 2 was er 1 waarin ik mee deed!!!

Het duurde wel even voor ik weer met beide benen aan land stond.

Wat een leven! Zoals ik het graag zie; met diepe dalen en grote hoogten. De opera stemmen uit mijn ipod zetten dat gevoel nog even extra aan..Blij dat ik ooit een lesje heb gehad, zodat ik op moeilijke momenten mee kan schallen in het donker.

Pornichet Select 6.50

[singlepic=275,320,240,,left]

verslag classe mini klik hier

website Pornichet Select 6.50 klik hier

Om precies 13.00 viel het start schot van de Pornichet Select 2009, 300mijl solo. Een hektische chaos. Een ieder nog met te veel energie aan de start van deze, voor velen de eerste wedstrijd van het prille seizoen . Al voor de start werden de eerste aanvaringen gemaakt. En dropen de betreffende ongelukkige boten af, terug de haven in. 1 boot wist 2 boten achter elkaar te raken, met als gevolg een open neus, en dan bedoel ik echt een open boeg. Vreselijk!

Nadat ik onze boot de haven uit had gevaren, en even kunnen proeven aan ons inmiddels adolecente scheepje, van Ys heeft ze een behoorlijke vuurdoop gehad tijdens zijn 1000mijl. Kwam Charles(trainer/coach) mij en Sis halen met de rubber boot. Ik was al op gevallen in de vloot van solo boten. Samen met Cathy vriendin van Herve, Christine vriendin van Bruno, Charles waren we het Cee uitzwaai team.

En zwaaien deden we naar de mannen, en Daniela!

Ys had een verdraaid goede start, precies zoals ik hem kende. Herve zo niet beter. En weg waren ze. Een impossant gezicht. De 70 mini’s op zoek naar de boven boei.

[singlepic=284,320,240,,left]

Als een razende roeland kwam Ysbrand deze als eerste serie Mini ronden!!!(Als 8e geloof ik achter de proto’s) There you go! Onze hele trainings groep deed het enorm goed op het thuis water. Allen bij de eerste 10 tot 20 van de 44 serie boten!

Ik had in mijn enthausiasme te vroeg gejubbeld. Ysbrand had de derde boei al gerond toen wij daar met de rib aan kwamen. Het wedstrijd commitee vertelde dat de 758 een aanvaring had veroorzaakt. Een flinke, de aangevaren proto was richting haven verdwenen. Alles zakten onder mijn voeten weg. In 1 klap was alle hoop verdwenen.

Ik denk dat onze boot weinig schade heeft, want tot nu toe is hij nog niet terug gekeerd, sterker nog hij ligt 3 van de series. Ik ga er dus van uit dat alles goed is met boot en Ys. En waarschijnlijk is hij er van overtuigd dat het niet zijn fout is. Laat ik dat dan maar weer hopen.

Met het voorspelde weer en wind. Denk ik dat hij maandagavond zal finishen… Vannacht wordt een nachtje speren met 20 tot 25 knopen wind vanuit het zuid westen tot westen.

Eindelijk heb ik een internetplekje gevonden hier bij het wedstrijd kantoor, met wel geteld 1 franse schone. Inmiddels is men erachter dat de D2 nog net geen serie mini genoemd mag worden. Dus kijk tussen de uitslag lijsten op de site van de Pornichet Select 6.50 bij de Proto’s!!!

Ysbrand ligt 17e bij de Proto’s (omgerekent 6e bij de Series)

Landgenoot Robert ligt op dit moment 18e bij de Series.

Foto’s van de start [slideshow=27]