3 Februari a.s.- Roei- en Zeilvereniging Naarden- lezing MINI ZEIlEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur

7 Februari a.s.- Jachthaven Hemmeland te  Monnickendam – lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- 14.30uur

12 Februari a.s.- KNZ&RV Muiden bij KWVL Loosdrecht- lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur

Wij geven een lezing over onze hoogte- en dieptepunten. Kortom een levendige presentatie over onze belevenissen met onze kleine oceaanracer. Ons verhaal wordt omlijst door foto’s en filmbeelden.

Als je wilt komen, graag aanmelden bij Christa ten Brinke: christa@pro3oc.nl

-foto Huib Swets-

We sailed the second Coldhanded race of this winter on the good ‘old’ Ysselmeer. But not in good ‘old’ shape; too late for the start, the right spinaker at home… But having fun!!!

-coldhanded races-

Even wennen. Over schakelen van the D2 naar de 2win650. Ook al zijn het 2 Transat650 boten . Het is een wereld van verschil. Met elk zijn voor- en nadelen. Maar het geoliede PRO3 team, met zijn 2 e plek in de Transgascogne, Frankrijk, hapert even.

Konden we voorheen de boot optuigen tijdens het uit de haven varen. Nu vergeten we op horloges te kijken, zeilen mee te brengen. Lijnen in te scheren.

Namen we voorheen de nodige risico’s om voorin te varen. Nu spelen we op save, boot heel houden, is een hoger doel. Daarnaast onze gastzeiler wat bij brengen over het Mini zeilen. En ja, 3 is a crowd na zoveel uren solo of duohanded zonder zeilwoorden te moeten wisselen. Wel reuze gezellig.

Maar bovenal missen we onze ‘familie’, de andere Transat650’s, want nee er is geen ‘coldhanded’ boot te vergelijken. Dromerig kijken we om ons heen. Een coldhanded boot in paniek, alle zeilen gestreken, zwaaien ze ons toe. We gaan er onmiddellijk heen. ‘Hebben jullie geen marifoon’ zegt Ys, het heldere licht. Dat waren ze even vergeten. Het anker niet. Wij een 2 pk motor. Achter hun anker vrij van enkhuizerzand gevaar, bleven zij met het afgebroken roer wachten op een groter licht=boot=motor.

Een dappere andere coldhanded boot vaart ons downwind bijna van de aan de windse sokken. Maar hun gijp die volgt, mondt uit in een ‘Chinees’(geen idee wie ooit en waarom deze term daarvoor is verzonnen, maar kort gezegd is het platslaan, waarna de giek met een nood vaart over komt, zeg maar elende, diepe shit) Mijn reaktie kijken of ik nog 2 personen aan boord zie. Want wat een klap! Gelukkig tel ik er al snel 2. Alleen de Genaker verdwijnt maar niet aan boord, als een vlag flappert hij nog steeds in het topje van de mast, als we eindelijk na het hobbel ritje de havenkom in varen. Want de verwachte en gehoopte 2e race blijft deze dag uit. Geen nieuwe kansen voor ons deze dag. Enkel een DNS voor ons. Maar heerlijk doorgewaaid met 28 knopen.

Kortom we zitten in een andere modus. In Nederland en in de werkhouding…

.

zonder de 758.

foto- Melanie Bahuon

.

.

Na en druk race seizoen, heeft Mediabrein, de 758, z’on 6500 mijl op haar teller staan. En wij, wij sluiten af met een mooi zilver gevoel. De 2e plek in de Transgascogne ‘09. Maar belangrijker nog, tijdens beide etappes van deze race bleken zowel boot als de zeilers klaar om met de top van het mini Transat cirquit mee te varen. Soms lag de Mediabrein eerste van alle ‘grote’ Serie boten.

.

.

Helaas, werken de trackers toch niet naar behoren. En heeft Ysbrand een tracker die op de een of andere manier een uur te laat uitleest. Iniedergeval schijnt zijn plek in het uitgeschreven classement berekent te worden. Maar klopt zijn positie in de kaart niet. Zelf twijfel ik ook aan het geschreven classement daar nr 1 de 760(pogo 2)is welke is omgedraaid vanwege problemen, dus zeker niet voorop ligt. Er wordt gewerkt aan de verbetering van de trackers. De organisatie meldt dat het vandaag wordt opgelost.

De eerste Proto’s, 679 -cultisol, 667-faber france(de oude boot van Isabel Joske), 265(!) maar ook de 753 -mare,(met Jorg Riechers uit ons buurland Duitsland zit in de kop groep) naderen het keer punt bij Birvideaux na een nacht met weinig tot geen draaiende wind maar wel veel stroming!

Pierre Roland de ontwerper van onze D2, vaart ook in zijn eigen D2 de 722 mee. Hij had enkel nog een klus te doen voor hij van start kon gaan. Zoals wij allemaal afhankelijk van het bijelkaar schrapen van geld, moest hij nog een cursus geven en startte hij als enige 2 uur te laat! Maar Pierre zou Pierre niet zijn als hij niet binnen enkele uren de achterste boten wist in te halen. Hij schijnt zonder(!) slaap en eten(weinig) toe te kunnen, heb ik uit betrouwbare bronnen vernomen. Zo ligt hij nu ondanks zijn late start als 21ste van de 44 Series!

Er varen 6 D2’s mee; 722(Pierre zelf dus); 737; 742; 744(Bruno, mijn trainingsgenoot); 746 en 758.

foto’s van de start

Trophée Marie Agnès Péron

Licht weer, oostelijke wind, varierend van niets tot een beetje, tot wat meer en 74 boten aan de start.

En… Ysbrand ligt na 5 uur varen op een 4e plek!!!!

te volgen via zijn tracker; Trophee MAP

Sinds gisteravond is de D2 officieel een SERIE MINI, dus dit keer in het serie classement te vinden…

later meer

.

.

.

.

Het wedstrijdseizoen is nog jong, maar inmiddels heeft het team al 2 wedstrijden gevaren. En met resultaat!

Ysbrand heeft solo de Pornichet Select 650 gevaren, een race langs de rotsige kust van Bretagne over 300mijl. Dit was de 1e Classe Mini wedstrijd van het seizoen. Dat was te merken aan het feit dat van de 64 gestarte boten 24 vroegtijdig uitstapten.
Ysbrand kwam heel verrassend als 1e Serie 650 om de boven boei en wist na 300mijl met flink wat wind als 5e te eindigen!

Christa heeft solo de Mini Pavois gevaren, een race van La Rochelle door de Golf van Biscaje naar Gijon(Noord Spanje) en met een omweg terug naar La Rochelle. Haar aller eerste solo race van 800mijl, verdeelt over 2 etappes. De 1e etappe werd gevaren met maar 1 doel; binnen de tijd finishen. En dat deed ze. Voor de 2e etappe van 500mijl kreeg ze als opdracht van haar trainer om op haar snelheid te letten en bij de vloot te blijven. Vanwege een storm werd de race ingekort. Ze wist als 8ste van de Serie 650’s in Lorient te finishen!

De volgende wedstrijd is de Trophée Marie Agnès Péron -vanaf 4 juni 2009- een solo wedstrijd over 220 mijl -Douarnenez – Iroise et Ponant – Douarnenez. Met een veld van circa 100 Transat 650’s aan de start. Een race die gaat door de beruchte Raz de Sein(door de rots eilandjes een enorme stroomversnelling creerend), en langs Pointe de Penmarch, Glenan en Groix eiland. Kortom genoeg ingredienten om wakker te blijven in deze populaire solo race, waarin alle grootheden aan de start verschijnen. Te volgen op http://www.winchesclub.com/map

Gevolgd door de Mini Fastnet-vanaf 13 juni 2009- een doublehanded wedstrijd van 600mijl van Douarnenez naar de beroemde Fastnetrock(en weer terug). Te volgen op http://www.winchesclub.com/mini

Ook schrijven we regelmatig  we over onze ervaringen in het weblog.

Er is maar 1 eerste keer!

De 1ste etappe heb ik gevaren in een overlevings-stand. De 1ste nacht kreeg ik 25 knopen over me heen een windkracht 6, van achter. Op zich niets mis mee, maar had de grote spi op staan, en dat had wel wat kleiner gemogen. De stuurautomaat wilde niet echt helpen zodat ik z’on 5 stuur uren erop had zitten, voor ik de spi in het water wist te droppen. Worstelend met knikkende knieeen en al mijn kracht verliezend in deze weinig contrast rijke nacht duurde het even voor ik de zwarte spinaker weer aanboord had. Ik kon nog maar aan 1 ding denken; slapen… Zo sliep ik wat keren 20 minuten achter elkaar. Ondertussen gingen mijn gedachten onder deze druk en slaap te kort een eigen leven lijden. ‘Eens maar nooit meer’ was de statische zijn van mijn mind. De dolfijnen hielpen mijn gedachten te bewegen, de tranen weg te vegen. Dacht dat ik ver ver weg was van een ieder. Ik kon niet meer bedenken hoe ooit weer weg te komen uit noord Spanje, misschien de trailer halen…

Maar na een warm welkom. Ik was niet eens als laatste binnen. Begreep ik hoe ik alle realiteit was verloren onderweg. Ik was toch maar mooi aan die andere kant van de Golf van Biscaje terecht gekomen! Binnen de tijd. Voor de 2e etappe wist ik wat komen ging. Wat het alleen zijn, het slaap gebrek, de constante bewegingen, het pragmatische leven met mijn geest deed.

De 2e etappe zou gedomineerd worden door weinig wind met de donkere wolk van een storm boven het einde van de etappe hangend. Met hernieuwde energie ging ik de haven uit. Gespannen hoe zou ik 500 mijl doorstaan. Ik voelde me rustiger worden toen ik zeilend mijn bootje weer voelde. Ik koos bewust voor een start met ruimte om me heen(alle kans op aanvaringen vermijdend), vlakbij het startschip. Als 1 van de laatste ging ik over de startlijn, maar met vrije wind en snelheid. Ik besloot meteen te tacken, achter boot nummer 426(van Ricardo, de oude boot van Jelmer Bouw) aan. Yes,yes, dit was de gunstige tack, met het landeffect als groot voordeel!!! Ik kon alleen maar denken, wat zal Ys hiervan genieten!!! Wat zal hij trots op me zijn dat ik net als bij de 1ste etappe zo werelds van start ga. Ik kwam als 1 van de eersten bij de boven boei aan. Voor de meeste grote helden. Voor Jurg met 753 Mare. Ik hoorde hem balen van het feit dat hij mij met zijn splik splinter nieuwe proto me even niet wist in te halen. Mijn Genaker(code 0) stond vol voor de zijne…

De 1ste nacht heel hard gewerkt om haar aan de gang te houden. Denk dat ik wel 6 keer de spi heb gestreken om dan na enkele minuten hem weer te hijzen, om elk zuchtje wind mee te pikken. Geheel in mijn element voelde ik goed haar snelheid aan. Het was van windloos gat naar gat varen. Conrad riep me gefrusteerd via de marifoon op hij had de hele dag tegen mijn spinaker aan zitten kijken en het gelukte hem maar niet me in te halen. En ik zat genietend weer te trimmen. De twijfel kwam, de westen wind bleef uit. Links van de vloot was het advies, maar waar was de vloot. Zou meer west niet te extreem zijn? Ik besloot niet westelijker meer te gaan… Op dag 2 kwam ik top10 proto’s tegen die niet in mijn buurt hoorden te zijn. Ik haalde een top5 serie boot in. En hij mij einde van de dag. Ik voelde me even het koninginnetje van de Golf. Die laatste nacht dat besloten werd de race daadwerkelijk in tekorten vanwege de storm, sliep ik niet, verloor snelheid en daarmee plaatsen. Met als klapper een spinaker om de voorstag vlak voor de finish zodat bootnr 7 en 739 waarmee ik stuivertje had gewisseld de laatste 30 mijl en ook de 625, voor me over de streep gingen. Helaas… maar tevreden met een hele spinaker en los gesneden schoten op weg naar Lorient; om een echte nacht te slapen in het zeilcentrum van Frankrijk, naast de Roxy van Samantha Davies.

Later bleek ik 8e van de series! Joel(de meter van classe mini, waar we vorig jaar zo wonderlijk door zijn geholpen) was super trots; ‘Geweldige start en na 11/2 dag ben je zeker in slaap gevallen. 800 mijl op zak!’ Thomas, het technische brein van de D2 werf was persoonlijk naar Lorient af gereisd. En vertelde hoe ze met de hele werf me gevolgd hadden. Snel mijn telefoon opgehaald; En Ys…hij was bere BERE trots. Had ik in etappe 1 nog duizend doden gestorven. Etappe 2 was er 1 waarin ik mee deed!!!

Het duurde wel even voor ik weer met beide benen aan land stond.

Wat een leven! Zoals ik het graag zie; met diepe dalen en grote hoogten. De opera stemmen uit mijn ipod zetten dat gevoel nog even extra aan..Blij dat ik ooit een lesje heb gehad, zodat ik op moeilijke momenten mee kan schallen in het donker.

verslag classe mini klik hier

website Pornichet Select 6.50 klik hier

Om precies 13.00 viel het start schot van de Pornichet Select 2009, 300mijl solo. Een hektische chaos. Een ieder nog met te veel energie aan de start van deze, voor velen de eerste wedstrijd van het prille seizoen . Al voor de start werden de eerste aanvaringen gemaakt. En dropen de betreffende ongelukkige boten af, terug de haven in. 1 boot wist 2 boten achter elkaar te raken, met als gevolg een open neus, en dan bedoel ik echt een open boeg. Vreselijk!

Nadat ik onze boot de haven uit had gevaren, en even kunnen proeven aan ons inmiddels adolecente scheepje, van Ys heeft ze een behoorlijke vuurdoop gehad tijdens zijn 1000mijl. Kwam Charles(trainer/coach) mij en Sis halen met de rubber boot. Ik was al op gevallen in de vloot van solo boten. Samen met Cathy vriendin van Herve, Christine vriendin van Bruno, Charles waren we het Cee uitzwaai team.

En zwaaien deden we naar de mannen, en Daniela!

Ys had een verdraaid goede start, precies zoals ik hem kende. Herve zo niet beter. En weg waren ze. Een impossant gezicht. De 70 mini’s op zoek naar de boven boei.

Als een razende roeland kwam Ysbrand deze als eerste serie Mini ronden!!!(Als 8^e geloof ik achter de proto’s) There you go! Onze hele trainings groep deed het enorm goed op het thuis water. Allen bij de eerste 10 tot 20 van de 44 serie boten!

Ik had in mijn enthausiasme te vroeg gejubbeld. Ysbrand had de derde boei al gerond toen wij daar met de rib aan kwamen. Het wedstrijd commitee vertelde dat de 758 een aanvaring had veroorzaakt. Een flinke, de aangevaren proto was richting haven verdwenen. Alles zakten onder mijn voeten weg. In 1 klap was alle hoop verdwenen.

Ik denk dat onze boot weinig schade heeft, want tot nu toe is hij nog niet terug gekeerd, sterker nog hij ligt 3 van de series. Ik ga er dus van uit dat alles goed is met boot en Ys. En waarschijnlijk is hij er van overtuigd dat het niet zijn fout is. Laat ik dat dan maar weer hopen.

Met het voorspelde weer en wind. Denk ik dat hij maandagavond zal finishen… Vannacht wordt een nachtje speren met 20 tot 25 knopen wind vanuit het zuid westen tot westen.

Eindelijk heb ik een internetplekje gevonden hier bij het wedstrijd kantoor, met wel geteld 1 franse schone. Inmiddels is men erachter dat de D2 nog net geen serie mini genoemd mag worden. Dus kijk tussen de uitslag lijsten op de site van de Pornichet Select 6.50 bij de Proto’s!!!

Ysbrand ligt 17e bij de Proto’s (omgerekent 6e bij de Series)

Landgenoot Robert ligt op dit moment 18e bij de Series.

Foto’s van de start