Leg3 laatste fase, Globe40

De laatste fase van deze etappe:

We zitten inmiddels midden in de Bass Strait. Gelukkig is het rustig weer. Er staat zo’n 13 knopen wind uit het NNW en wij varen 70- graden. Dat betekend een TWD van 90 graden. Dat is met rustig weer zonder golven alsof je in een waterbed ligt wat langzaam maar tevreden een beetje schommelt. Hieronder onze huidige positie. In het rood, blauw en groen de verschillende routes die we kunnen volgen. Zoals je ziet zijn ze erg gelijkwaardig, dus de modellen zijn het in hoge mate met elkaar eens:

Een mooi moment om bij te slapen en energie op te doen voor de laatste oversteek in deze etappe, namelijk de Tasman zee (onderdeel van de Pacific Ocean) tussen Australie en Nieuw- Zeeland.

Hieronder de route die wij ongeveer gaan volgen:

Je ziet weer de drie modellen, maar bij het verlaten van Bass Strait zijn ze het (nog) niet erg met elkaar eens. We moeten in elk geval naar t NNO gaan. Dat heeft alles te maken met een agressief laag, waarvan nog niet duidelijk is waar hij komt te liggen. Meer bij Australie, meer bij Nieuw Zeeland?
Dat maakt namelijk erg uit hoeveel wind we krijgen.

Hieronder de routering met de wind in kleur erin verwerkt:

Bij het groene driehoekje staat nu 32 knopen wind uit het zuiden.

Echter slechts een klein stukje verder , vlak na de knik van de blauwe routeringslijn, staat er 35 knopen wind uit het Noorden (!).

Deze 2 uiterste zijn gescheiden door een heel kleine afstand. Dat betekend nogal wat op zee. Deze situatie komt in Europa vrijwel nooit voor.

Voor de zeegang en de omschakeling die heel plotseling kan zijn, heeft het grote consequenties en moet je er erg bedacht voor zijn.
Gelukkig zijn er ook 2 modellen die dit hele systeem een stuk verder uit de kust leggen en waarbij het geheel al is weggetrokken als wij er aan komen.

We weten pas meer over ongeveer 36 uur.

Intussen gaan we ook nog de officiele scheidslijn over tussen de Indian Ocean en de Pacific. Deze denkbeeldige lijn is getrokken bij 146.49.000 oost.

Wij zijn nog ongeveer 56 mijl van deze lijn verwijderd. Ook dit is weer een bijzondere mijlpaal! Hieronder de uitvergroting van deze lijn:

Tussen de zwarte verticale pijl die naar beneden wijst en het vuurtorentje bevindt zich deze lijn. Vrijwel in het midden van het scherm.

Aangezien we nu zo’n 8,5 knopen varen, zullen we deze lijn over ca 7 uur oversteken. We hebben dan de hele Pacific officieel overgestoken.

Het laatste stuk van deze fase is de oversteek naar Nieuw Zeeland, kaap Freuga om precies te zijn. Zie hieronder:

We verwachten hier rond de 14de te zijn. Maar zoals je ziet zit er heel veel blauw om het rode en zwarte vierkantje heen en dat betekent dus dat er op dat moment ter plekke erg weinig wind is. We zullen moeten zien of deze termijn dus haalbaar is.

Na deze kaap is het nog ongeveer 200 mijl naar Auckland. Op dit moment is het nog niet duidelijk hoe de wind daar gaat staan, daar zal ik over enkele dagen meer over berichten.

Tot zover, met hartelijke zeilergroet,

Ysbrand ( en Frans)

Read more

Leg 3 Bass Strait,Globe40

De volgende fase: Eclips Island naar Bass Strait.

 

Na het ronden van Eclips Island is de volgende fase in  gegaan. Het stuk oceaan onder Australie, tot aan Bass Strait. Het stuk water tussen Tasmanie en Australie.

Hieronder kun je zien wat de komende 7 dagen ongeveer onze route zal zijn. We moeten namelijk om een groot hogedruk gebied heen varen, waar er geen wind staat. We zijn dan ook na Eclips Island weer terug naar het zuidoosten gevaren:

 

Je ziet aan de kleuren goed de wind en het grote blauwe vlak links boven van ons, waar we omheen moeten. We zijn inmiddels al 320 mijl verwijderd van Eclips Island en we hebben voor een groot deel de bocht al gemaakt. Hieronder hetzelfde plaatje zonder wind kleuren, zodat je goed kan zien waar het land ligt en hoe de route verloopt:

Uitleg:

Linksboven bij het rode bootje is het virtuele punt Eclips Island. Het oranje bootje, links van het midden zijn wij. Je ziet Australië liggen en ook hoe de routes er onder door lopen. JE ziet ook WP4 liggen, dit is het volgende (zelfbepaalde) waypoint, waar wij ons op richten. Dat is nog 230 mijl. Daar moeten we kiezen of we boven of onder Tasmanië langs gaan. Je ziet nu dat er 2 modellen onder langs gaan en 1 model boven langs. De eerlijkheid gebied te zeggen dat we al gekeken hebben wat het tijdverschil is en dat gaat maar om minder dan 1 uur, of minder dan 5 mijl. Kortom een verwaarloosbaar verschil op een totale tijd van 13 dagen. De berekende tijd kan je zien rechtsonder in het paars, groen of rood. Daar zie je dat de etappe naar Auckland nog ongeveer 13 dagen duurt (groene model). De andere 2 modellen hebben niet lang genoeg gribfiles en die stoppen dan ook op een bepaalde afstand van Auckland (rood, 518,5 mijl, paars 1150 mijl).

Voor ons is het duidelijk, we gaan zeer waarschijnlijk tussen Tasmanië en Australië door. Naarmate we dichterbij komen, zullen de modellen vanzelf dit antwoord heel duidelijk gaan geven, maar de omweg is simpelweg te groot en het weer te wispelturig.

 

We krijgen over een dag of 2-3 ook nog een stevig stuk upwind te varen:

Dit is de verwachting voor maandag avond. Een kanttekening hierbij is dat de modellen het nu, vrijdag 30-9  nog steeds niet met elkaar eens zijn, dus er is een goede kans dat het weer nog iets verandert. De verwachting is dat we dan nog kortere oostenwind tegen krijgen en meer een noordelijke variant, waarmee we wellicht rechtstreeks naar Bass Strait kunnen varen.

De verwachting is dat we ons volgens de routering ongeveer bij de gekleurde ruitjes zullen bevinden, mits we de route volgen van 1 van de routeringen. Daar hebben we nog geen definitieve keuze voor gemaakt, maar de komende 36 uur zijn alle routeringen nog gelijk, dus we wachten tot we de laatst mogelijke verwachting hebben opgehaald en maken dan onze keuze. Dan wordt de zekerheidsfactor ook steeds groter, dus weten we beter waar we aan toe zijn.

 

Hierbij dan de verwachting voor woensdag avond 5-11;

 

Dan staan we op het punt op Bass Strait in te varen. Je ziet dat er nog wel veel wind staat, maar die is langzamerhand naar t noorden gedraaid, waardoor wij rechtsreeks naar het oosten kunnen varen. Deze verwachting is zoals gezegd nog niet erg zeker. De achterblijvers hebben meer geluk, want zij hebben een noorden tot noordwesten wind en kunnen na Eclips Island bijna in 1 recht lijn naar het oosten varen. Zij zullen dus zeker nog wat dichterbij komen. We verwachten echter niet dat zij hun hele achterstand kunnen inlopen, daarvoor is de afstand nu te groot geworden. Alleen Milai en wij vechten het verder uit voor de 1e of 2e plek in Auckland.

 

Tot zover, Frans en Ysbrand

Read more

Leg3 Gribfiles, Globe40

Het verschil tussen gribfiles en realiteit.

Ook wij gebruiken veelvuldig gribfiles om onze routering te kunnen laten berekenen. De gribfiles volgen feitelijk uit de zogenaamd synoptic kaarten (in Nederland wordt er veelvuldig Bracknell gebruikt). Deze kaarten geven het te verwachten overzicht (van isobaren met de hoge en lage druk-kernen en hun beweging) weer en daaruit worden dan de windkracht en richting berekend. De zogenaamde gribfiles.

Wat iedereen wel herkend is dat er best vaak een grote discrepantie zit tussen de gribfiles (lees: te verwachte windkracht en richting) en realiteit.
Zo ook bij ons aan boord.

Zoals vandaag, de afgelopen uren. Volgens de gribfiles zou er bij 3 modellen het volgende verwacht kunnen worden:

Bovenaan de pagina zie je 3 lijnen in de kleuren: blauw, groen en paars. Deze geven de 3 modellen weer waar wij nu gebruik van maken, respectievelijk ECMWF, GFS en ICON.

Ze geven aan: 12 knopen uit 005 graden voor ECMWF en GFS met een barometerstand van 1026,95 en 1026,52

En 8 knopen uit 007 voor ICON met barometer 1026,84.

Dat ligt best dicht bij elkaar, dus zou je verwachten dat we ook ongeveer deze wind zouden hebben.

Helaas helaas…

Rechtsboven in de zwarte vakjes zie je bij het 1e vakje de echte wind staan: 18.3 knopen uit 003

En rechtsonder, het onderste zwarte vakje de barometer stand: 1028,28.

(oh ja en je kunt ervan uit gaan dat onze instrumenten goed gekalibreerd zijn, aangezien we dat bijna in elke stopover bijstellen en verfijnen en controleren).

Conclusie:

De windrichting klopt best aardig. Een verschil van een paar graden is heel normaal.

De windkracht is  een 8-12 knopen versus 18 knopen! Dat is een zeer fors verschil!

Ook de barometer stand wijkt bijna 1,5 punt af en dat is ook heel veel!

Nu moet je aan het werk als navigator, want je moet gaan uitzoeken waarom dit zo is, zodat je erop kunt anticiperen.

Mogelijke redenen kunnen zijn :

  • Een front of rug is eerder of later
  • Een hoge druk versterkt zich meer dan verwacht
  • Een laag verdiept (wordt sterker) zich meer dan verwacht
  • Het totale systeem is opgeschoven (dit kunnen meerder hoge en lage drukgebieden samen zijn, las 2- eenheid werken)
  • Een onbekende reden, waar je niet achter komt met de kennis die je hebt.

Wij kunnen aan boord ook nog satelliet beelden ophalen en deze over een model heen leggen. Zo kunnen we vrij goed zien of een systeem verschoven is. Dit heeft ons in het verleden al veel opgeleverd.

Mijn belangrijkste parameter is de barometer stand en de verhoogde windkracht. Dit moet namelijk betekenen dat de isobaren meer samen gedrukt zijn, anders kan je vrijwel niet meer wind hebben. Ik ga dan op zoek in mijn windkaart waar dit zou kunnen zijn en pas mijn koers erop aan

In het bovenstaande voorbeeld met bijbehorende plaatje van vanmorgen, blijkt dat het hele systeem iets naar het noorden is verschoven. Ik kies er dan ook voor om zelf meer de bocht af te snijden om zo eerder richting het oosten te kunnen varen en ik hou intussen de barometer en windkracht sterk in het oog. Als de barometer te snel stijgt en de wind afneemt, kom ik te dicht bij het windstille gebied (in dit geval een rug van hoge druk, met de blauwe kleur weergegeven in het beeld).

Ik moet dan weer een beetje meer naar het zuiden afzakken, om te zorgen dat ik voldoende wind hou.

Bovenstaand voorbeeld gebeurt enorm vaak en kost ook vaak veel tijd om uit te zoeken waarom en hoe en welke strategie je dan aan moet passen.

Wij aan boord van de Sec Hayai zijn daar tot wel 8 (!) uur per dag mee bezig.
Zoals het gezegde luid in de racerij, je kunt wel heeel hard varen, maar je kunt ook heeel hard de verkeerde kant opvaren. En dat laatste proberen we aan alle kanten te voorkomen. Zeker nu we vooraan in de vloot liggen.

Met vriendelijke zeilersgroet,

Frans en Ysbrand

Globe40

Read more

Leg3 Eclips Island, Globe40

De spanning stijgt als we de laatste 250 mijl naar Eclips Island ingaan.

Het is afgelopen met de 30 knopen-wind en de 12-13 knopen bootsnelheid, waarmee we de afgelopen dagen snel richting dit virtuele punt knalden.

De wind is fors afgenomen, naar op dit moment zo’n 11-13 knopen en daarmee ook de bootsnelheid. Die ligt nu rond de 9 knopen.

Milai, onze grootste concurrent zit maar 30 mijl achter ons! De andere schepen hebben we inmiddels op ruim 180 mijl of meer weten te zetten.

En er komt een grote windstilte aan. Een zogenaamde rug van hoge druk die een band zonder wind creëert, precies rondom dit virtuele punt.

Dat maken de komende 2 dagen erg spannend. 30 mijl verschil in licht weer, kan een enorme afstand betekenen, als je maar 2 of 3 knopen vaart. Maar een lokaal windje komt bij een licht weer patch vaak voor. En dan is 30 mijl weer helemaal niet veel! Dit betekent dat we de komende 2 dagen enorm alert moeten zijn.

Elke wolk of windje wat we kunnen zien of voelen willen we optimaal gebruiken, moeten we misschien wel optimaal gebruiken! Dit is (weer) een cruciaal moment in de race. Helaas is het zo dat je hem hier niet kunt winnen, maar alleen maar kunt verliezen. Want degene die hier uitkomt met 100 mijl of meer voorsprong moet deze nog ruim 3000 mijl verdedigen. En dat is geen sinecure, de race is nog lang….

Frans & Ysbrand

a/b Sec Hayai

globe40.com

Read more
leg 3

Leg3 Klein foutje, grote gevolgen, Globe40

Ze voeren met 16 knopen wind met hun grote spinnaker. Er was wat discussie geweest, maar ze hadden hier toch voor gekozen.

Ze wisten dat het niet zo lang zou duren, want de wind zou toenemen en na niet al te lang moest de spinnaker eraf.
Dit gaat met deze boten met een zogenaamd chute of snuffer. Je trekt een grote hoes van boven naar beneden over de spi heen en die laat je daarna in zijn geheel zakken.

Het omhoog en omlaag trekken gaat met 1 doorlopende lijn. Je moet dus zorgen bij het naar beneden trekken, dat je de lijn die omhoog gaat genoeg ruimte geeft, maar ook weer niet helemaal los laat, want dan kan die overal omheen gaat zitten of klem komen onder de voorstag bijvoorbeeld.

Toen de voordekker de spi naar beneden trok, kwam het lijntje wat naar boven moest lopen muurvast om het aangrijpingspunt van de J2 te zitten en toen kon de spi niet verder naar beneden getrokken worden. Vervolgens voeren ze te diep, want normaal bij het naar beneden trekken van de snuffer en draaide de spi rond de voorstag. Uiteindelijk kregen ze dit niet meer los en moesten ze de mast in om eerst het lijntje los te krijgen en vervolgens van bovenaf de spi te ontwarren. Dit heeft uren gekost, maar lukte niet! Tijdens dit werk, was er ook nog een golf die de boot in een crash gybe deed belanden en bij het terugklappen van de giek kwam het grootzeil te hard tegen de zaling aan en scheurde. Ze konden niet meer dan 4e rif varen.

Om het op te lossen moeten ze naar lichter weer varen, dan langer de mast in om de spinnaker er uit te krijgen, of de resten die er nog zitten.
Dan het grootzeil repareren. Gelukkig is het zeil niet doormidden gescheurd, maar wel een grote scheur bij het 3e rif aan de achterzijde.

Dit kost ze waarschijnlijk een goede klassering in deze leg, maar je weet het nooit. Voorlopig kost het ze een mooie 3e plek, want ze voeren mooi in de top3.

Achteraf blijkt dat ze al twijfelden over hun zeilkeuze en hadden ze wellicht beter voor een kleiner en zwaarder voorzeil kunnen gaan, wat minder snelheid opleverde, maar waarschijnlijk niet tot dit resultaat zou leiden.

We hebben uitgebreid gesproken over het verschil tussen offshore sailing in afgelegen gebieden en dus safere, lees kleinere zeilen kiezen.

Op de Sec Hayai hebben we net wat mijltjes verloren omdat we ervoor kozen om met de J1 te blijven varen, ipv een spinnaker of gennaker. Dat frustreert soms op het moment, maar levert geen grote schades op waardoor je een race moet staken of moet pauzeren om serieuze reparaties te moeten uitvoeren. 
Achteraf is het makkelijk praten het keuze moment zelf is altijd het moeilijkst!

Een zeer interessant leermoment!

Later deze week laat ik weten wat het vervolg is.

Hartelijke zeilersgroet,

Ysbrand

globe40.com

Read more

Leg3 Mauritius – Auckland, Globe40

Goedemorgen!
Wij zitten in de 3e ochtend van de 3e leg in de Globe40. We varen van Mauritius naar Auckland.

De precieze route ( gripfile vanmorgen) vanaf onze huidige positie kan je hieronder zien.
Het eindpunt is nog niet Auckland, maar het eerste puntje van Australie, dat heet Eclipse Island. Daar moeten we verplicht langsvaren via een virtueel waypoint. Voorlopig laten we de routering dan ook tot aan dit punt lopen. Dit punt is nog ruim 3000 mijl van ons verwijderd.

Verder kleine uitleg:
De kleuren geven de windsterkte aan die verwacht wordt. De legenda staat links onderin.
Het grote roze gebied helemaal onderin is voor ons verboden gebied. We mogen daar niet varen, vanwege de kans op ijsbergen. We noemen dit de exclusion zone.
Het oranje bootje helemaal links boven zijn wij. De andere bootjes zijn onze tegenstanders. Maar dit kan je ook goed vinden op de tracker van de site www.globe40.com.

Aan boord:
De afgelopen 2 dagen en nachten zijn we vooral bezig geweest goed weg te komen en tegelijkertijd in ons bootritme te komen. Dat betekend kleine slaapjes achter elkaar (1x 4-5 uur, de rest losse uurtjes) en andere maaltijden, vooral gevriesdroogd voedsel eten. Ook zijn we veel bezig met de meteo om de juiste keuzes met betrekking tot de route te maken. Dat kost veel tijd.
We zijn af en toe een beetje knorrig naar elkaar, want het omschakelen gaat niet altijd makkelijk. Deze keer hebben we geluk, want het weer start heel easy, met weinig golven en de afgelopen nacht alleen maar downwind zeilen bij 15-20 knopen wind.
Ook moeten we wennen dat we onze familie weer een tijdje niet zien, want deze leg gaat rond de 30-35 dagen kosten. Ook weer een erg lange etappe en daar moet je je mentaal wel op instellen. We krijgen gelukkig veel mail en dat is ook wel nodig omdat je soms lastige momenten hebt en dan alle steun kunt gebruiken die er is!

We hebben de etappe opgedeeld in 3 stukken:
1e stuk naar Eclips Island (ca. 3000 mijl)
2e stuk van Eclips naar de Tasmanzee (ca. 1600 mijl)
3e stuk van de Tasmanzee naar Auckland (ca. 1800 mijl)
Zo proberen we alles een beetje behapbaar te houden.

De komende week:
We moeten vooral naar t Zuid-Oosten zien te komen waarbij er een groot Hoog (hogedruk gebied ligt, wat zich uit gaat strekken tot een langgerekte rug van hogedruk met weinig wind. Daar moeten we doorheen worstelen, want eronder zitten de lage druk gebieden die van West naar Oost bewegen en waar we perfect op mee kunnen liften.
Hieronder ’t plaatje voor de komende dagen:

Je ziet de blauwe lijn, onze verwachte route en de grote blauwe plek waar we doorheen moeten gaan. Daar staat erg weinig wind en waarschijnlijk is degene die dat het beste lukt, het eerst bij de westelijke winden eronder en zal dan ook een voorsprong kunnen nemen op de rest. Het duurt ongeveer 3 dagen om voldoende zuid te zitten en weer de afslag naar links te nemen, dus het worden best spannende dagen!

Tot zover,
Frans en Ysbrand

globe40.com

Read more

Leg3 Sec Hayai 14/9, Globe40

Goodmorning to you all!

All is good on Sec Hayai! We have had an easy night and a busy morning.
Last night was just beautiful with A2 up combined with full main, flat seas, full moon, 14-18 knots. Easy sailing (and sleeping haha!)!
The only somewhat tense moment was when 1 of our remotes decided it was time to go into MOB-mode without warning. We were just in time at the helm and shutting down the autopilot. It took us a while to remove the remote from the system, it was totally blocked. But we solved it and it gave us some work during the night. Else it would really have been too easy.. HAHAHA!

This morning the front past us with the beginning of the next phase of getting south, the passing of the high ridge trying to get a ride with a passing low below that.
This will be on our minds for the next 48 hrs or so.
AS the front past us the sea become quite bumpy and the wind changed within just several minutes 90 degrees to SW and increased to 26 knots quickly.
We had to remove the A2 quickly and took a reef and went down to J2 for a couple of hrs. Now in the middle of the front the wind has decreased again to 10-12 knots, with a lot of clouds surrounding us. Typical front weather.
Now back to J1 and full main and trying to get the most speed out of it.

That’s it for now. Hope you all have a good day!
Regards,
Frans and Ysbrand

globe40.com

Read more