Solozeilster Christa ten Brinke breekt mast vlak voor finish

Amsterdam/Salvador de Bahia, 6 november 2011 – Bijna in het zicht van de haven verloor solo-zeilster Christa ten Brinke vanochtend om nog onbekende reden haar mast. Er stond 25-30 knopen wind. Ten Brinke die deelneemt aan de legendarische mini-transat solozeilrace maakt het goed en is met behulp van een noodtuig onderweg naar Aracaju ten Noorden van de reguliere finishplaats Salvador de Bahia. 

Met het inroepen van de hulp van het racemanagement is Ten Brinke niet meer gerechtigd te finishen. De zeilster lag op een 28ste positie in een van de meest eenzame Solozeezeilraces van bijna 8.000 kilometer. Deze editie zal de boeken in gaan als een van de zwaarste in de historie.

Op ongeveer 177 kilometer van de finish, 24 kilometer uit de kust sloeg het noodlot toe. De boot van Christa Ten Brinke, de ‘Ran of the North Sea’ werd al snel op afstand bijgestaan door een Nederlands containerschip. Echtgenoot Ysbrand Endt, die afgelopen donderdag als 16de over de finish ging, is over land onderweg naar Aracaju om zijn partner Christa op te vangen.

Er is een boot van de organisatie om Ten Brinke te begeleiden tot veilige aankomst in de haven Aracaju waar ze maandagochtend tussen 0.00 uur en 04.00 uur Nederlandse tijd wordt verwacht.

Ysbrand Endt noemt het een grote emotionele rollercoaster:
“Ik ging van verwachtingsvol wachten, naar schrik, naar teleurstelling, maar voelde ook een enorme trots! Trots op wat ze bereikt heeft, maar zeker ook trots op wat ze nu aan het doen is: met een eigen gemaakt noodzeil, op eigen kracht naar de haven Aracaju, 50 mijl noordelijker dan waar ze nu ligt. De wind vanuit het zuiden is met 25 tot 30 knopen te sterk om toch de laatste 100 mijl naar Bahia af te leggen. De race is over.”

“Er was een Nederlands containership in de buurt. We hebben contact gehad met de kapitein en hij vertelde onder de indruk te zijn van Christa en liet weten dat haar moraal goed is. Hij laat haar dan ook met een gerust hart achter om de laatste mijlen van haar race af te maken.”

“Ik probeer nog niet te denken aan het moment dat ik haar in m’n armen kan sluiten; dan gaan de sluizen open en houd ik niet meer op met janken. Ik zit nu in de regelmodus en dat is maar goed ook.”

//einde

Volg Christa en Ysbrand op www.twitter.com/samen_solo

Website race hier

Solozeilers Ysbrand Endt en Christa ten Brinke winnen in-port race Madeira en zijn klaar voor Atlantische oversteek

Op zaterdag 8 oktober hebben de Nederlandse solozeilers Ysbrand Endt en Christa ten Brinke de in-port race tijdens de stopover in Madeira gevaren en gewonnen. In de serie-klasse deden 18 boten mee. Donderdag 13 oktober gaat de tweede etappe van de Mini Transat 6.50 richting het Braziliaanse Salvador de Bahia van start (3100 zeemijl, 5741 kilometer). De solozeilers worden daar begin november verwacht.
In-port race

Het team van Endt en Ten Brinke kende enkele gelegenheids-bemanningsleden: de vader van Christa en 2 lokale jongens, Pedro (15 jaar en kampioen Optimist) en Martin (10 jaar en een groot zeiltalent).

Ysbrand Endt licht toe: “Pedro en Martin hebben vrijwel alles gedaan. Ik heb alleen de start gedaan, dit om eventuele schade te voorkomen. De twee jongens hebben verder de boot gevaren en getrimd. Op Madeira wordt op hoog niveau gezeild en ze hebben mooie clubs. We werden dan ook na de wedstrijd warm onthaald, bijna koninklijk.”

Voorbereidingen
De voorbereidingen voor de volgende etappe zijn voor Ysbrand Endt en Christa ten Brinke bijna afgerond. Ze moeten alleen nog 1 keer de mast in voor de laatste aanpassingen. Voedsel en water staat grotendeels klaar voor de trans-Atlantische oversteek. Alleen groente en fruit wordt woensdag pas aan boord gebracht.

Rust!
Wat nog rest is voornamelijk rust en ontspanning! Ysbrand: “In ons hoofd zijn we er klaar voor. We gaan met erg veel vertrouwen de tweede etappe in.”

De solozeilers hebben nu twee dagen rust. Er is een masseur voor de spieren en verder kunnen ze lekker ontspannen aangezien er geen grote problemen zijn die nog opgelost moeten worden.

Ysbrand herstelt goed van het ongeluk dat hij had voor aankomst in Madeira. Hij heeft er geen last meer van. “Ik heb erg veel geluk gehad.”

Vertrouwen
Christa ten Brinke: “Ik had nooit verwacht dat ik zo rustig de tweede etappe in zou gaan. Door de zware eerste etappe heb ik erg veel vertrouwen gekregen en ga ik rustig het tweede avontuur aan.”

Ysbrand Endt: “Ik ga voor de top 5! Alles is nog mogelijk. Ik moet rustig varen en me niet te druk maken.”

Ysbrand, woensdag 21 september 2011

Druk druk duk………..

De afgelopen dagen ongelooflijk druk geweest. Met vooral het oplossen van
een aantal tegenslagen. Christa haar bovenste vingerlingen bleken door het
polyester van de boot zo beschadigd te hebben dat het opgedikt (versterkt)
moest worden. Dat betekende roeren verwijderen, stuurautomaat eraf halen en
vingerlingen losschroeven. Vervolgens met glasmat de boel opdikken en alles
weer terugplaatsen.

Daarnaast had onze elektricien wat draden verkeerd aangesloten, waardoor de
interne zekering van de stuurautomaat de geest gaf en eveneens die van de
reserve. Beiden automaten moesten terug naar de fabriek (in Lorient, ca. 4,5
uur rijden met de auto) om vervangen en gecontroleerd te worden.
Morgenmiddag krijgen we ze terug en dan zou het weer moeten werken. Dan nog
testen (onder zeil en dat betekent de sluis door gesleept moeten worden en
binnen hetzelfde hoogwaterlijn weer terug (totale testtijd ca. 2,5 uur, of
10,5, maar dat is veel te lang).
Daarnaast nog de “normale” klussen, zoals lijnen vervangen of opdikken,
bakstagen controleren, SSB radio antenne installeren en testen, voedsel
uitzoeken, bokken regelen voor in Brazilië, touwtassen vastzetten en/of
repareren, toplicht vervangen (en dan kom je boven in de mast erachter dat
de windmeter niet zo goed meer vastzit en dat je daar ook nog iets aan moet
doen), stickers en letters plakken in de grootzeilen en genas, EHBO kit
laten controleren, etc.

Kortom een lange lijst. Gelukkig kregen we de afgelopen dagen hulp en is het
grootste gedeelte nu gedaan. De stress is hoog opgelopen, wat leidde tot
irritaties, kortaf zijn en (soms te) weinig overleg. Veel horden die we soms
met moeite namen. We horen om ons heen dat het normaal is en dat eigenlijk
iedereen het heeft.
Vandaag vertelde een goede vriendin en medezeilster ons dat ze “even”
gehoord had dat ze er maar een potje van maakte en dat ze alles heel slecht had
geregeld. Dat herkennen we ook en daar zit je niet op te wachten en kan je
nu ook even niet gebruiken. Er komen zoveel dingen tegelijkertijd samen dat
er onvermijdelijke zaken niet zo gaan als verwacht of gehoopt.
Met alle stress is het opnemen van kritiek dan behoorlijk moeilijk geworden.

Vandaag hadden we gelukkig een hele goede en constructieve dag. Er was een
geweldige vent die de achterkant van de boot van Christa heeft gerepareerd.
Morgen hangen we de roeren er weer aan en morgenmiddag komt de stuurautomaat
ook weer terug. Morgenavond zou alles het weer moeten doen en kunnen we gaan
testen. Verder zijn veel lijsten vandaag afgewikkeld en begint het einde in
zicht te komen. Morgen gaan we de routevoorbereiding aanpakken met het
bepalen van de WA points, ze in de gps-en zetten en kijken wat we allemaal
gaan tegenkomen bij Kaap Finisterre, langs de kust van Portugal en het
laatste stuk naar Madeira.
Vrijdag hebben we de bijeenkomst met onze weercoach. Hij gaat onze route
plannen en laten zien op welke weersystemen we moeten letten. Op dit moment
zijn er veel lage druk gebieden, die ervoor zullen zorgen dat we
waarschijnlijk nogal wat tegenwind zullen krijgen. Afwachten maar……

Ysbrand